عطوان: تمام هم و غم ترامپ موجودی‌های بانکی‌اش است / نتانیاهو در چند قدمی سلول زندان قرار دارد

اعمال تحریم‌ها و تنگ‌تر کردن حلقه محاصره اقتصادی تنها اقدامی است که ترامپ می‌تواند علیه ایران صورت دهد و هرگز از ترس حمله این کشور به پایگاه‌های آمریکایی در منطقه که در تیررس موشک‌ها و پهپاد‌های رادارگریزش قرار دارند، وارد جنگ با ایران نمی‌شود.

کد خبر: ۷۹۲۵۴۵

شنبه - ۳۰ شهريور ۱۳۹۸ / September 21, 2019

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، «عبدالباری عطوان» تحلیلگر مطرح جهان عرب در سرمقاله روزنامه فرامنطقه‌ای «رأی الیوم» نوشت: از عادت‌های «سید حسن نصرالله» دبیرکل حزب‌الله لبنان نیست که نصیحت کند بلکه او انتقاد‌های بسیار تندی علیه دشمنانش و همچنین دشمنان محور مقاومت مطرح می‌کند، ولی او در سخنرانی اخیرش در عصر جمعه، که به‌مناسبت درگذشت استاد علامه «حسن کورانی» ایراد کرد، این قاعده را هنگامی شکست که به عربستان سعودی و امارات ــ طرف‌های اصلی جنگ جاری در یمن ــ تأکید کرد که کوتاه‌ترین و کم‌هزینه‌ترین راه برای محافظت از این دو کشور و اقتصاد و تأسیسات نفتی‌شان از حملات موشکی و پهپادی انصارالله، متوقف کردن جنگ در یمن است؛ چرا که این گام، شرافتمندانه‌تر از تحقیر‌های آمریکایی است.
‌
نمی‌دانیم که آیا مقامات دو کشور سعودی و امارات به این نصیحت گوش فرا می‌دهند یا خیر، ولی آنچه متذکر شد یک واقعیت است؛ چرا که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهوری آمریکا هرگز وارد جنگی علیه ایران، به‌امید یک پیروزی برای عربستان سعودی و انتقام از حملاتی نمی‌شود که ایران متهم به انجام آن‌ها علیه تأسیسات نفتی «بقیق» و «حریص» شده است. طبق ارزیابی بیشتر کارشناسان غربی، در نتیجه این حملات، تولید نفت سعودی به نصف کاهش یافته است.

تمام همّ و غم ترامپ باج‌خواهی از تمامی کشور‌های عربی حوزه خلیج‌فارس و دستیابی به میلیارد‌ها دلار از درآمد‌های نفتی این کشور‌ها به‌بهانه حمایت از آن‌ها است، و زمانی که این کشور، یا برخی از آنها، در معرض خطرات قرار می‌گیرند (در کمک‌کردن) طفره می‌رود و تعلل می‌کند و توییت‌ها و اظهاراتی متناقض مطرح می‌کند و هر از گاهی می‌گوید که به حمایت از احدی متعهد نشده است و هر از گاهی نیز بهانه می‌آورد و می‌گوید در انتظار نتایج تحقیقات برای مشخص کردن اماکنی است که از آنجا موشک‌ها و پهپاد‌ها شلیک شدند.

حتی دولت فقیر و مقروض بحرین، که با بحران‌های اقتصادی دست به گریبان است، از باج‌خواهی‌ها در امان نمانده است. موضوع قابل توجه این است که ترامپ در جریان سفر اخیر «شیخ سلمان بن حمد بن عیسی آل‌خلیفه» ولیعهد بحرین به واشنگتن، برای فروش سامانه موشکی «پاتریوت» به‌ارزش بیش از ۱۲ میلیارد دلار به بحرین اصرار کرد. شکست و ناتوانی سامانه دفاع موشکی پاتریوت، که از بارزترین تسلیحات آمریکایی است در مقابله با پهپاد‌ها و موشک‌های یمنی ثابت شده است و بیشتر کشور‌های همپیمان آمریکا، و اخیراً ترکیه موشک‌های «اس ۴۰۰» روسیه را به‌عنوان جایگزینی (برای پاتریوت) انتخاب کرده‌اند، موجب شد بحرین که میزبان پایگاه ناوگان پنجم آمریکایی است، مانند دیگر همتایانش در منطقه خلیج‌فارس با این پیشنهاد ترامپ مخالفت کند.

در واقع، برادران در منطقه خلیج‌فارس به دولت شکست‌خورده آمریکا امید بسته‌اند، همان‌طور که برخی از آن‌ها روی «بنیامین نتانیاهو» (نخست‌وزیر اسرائیل) به‌عنوان حامی و همپیمان‌شان حساب باز کرده‌اند، حال آن‌که نتانیاهو در حال سرنگونی است و تنها در چند قدمی سلول زندانی قرار دارد که بعد از صدور حکم تقریباً نهایی علیه او به‌اتهام‌های فساد، وارد آن می‌شود. معتقد نیستیم که سرنوشت ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری بعدی طی یک سال بهتر خواهد شد.

ترامپ دوستی جز پول ندارد، ارزش‌های اخلاقی جایی در قاموس او ندارد و تمام هم و غم او موجودی‌های بانکی‌اش است و دنیا در نظر او، معاملات املاک و مستغلات است. ترامپ زمانی که از تماس با دوست صمیمی‌اش، نتانیاهو برای بیشتر از یک هفته، خواه برای ابراز حمایت از وی در انتخابات یا همدردی با او بعد از شکستش، خودداری کرد پس آیا به دوستان سعودی و اماراتی‌اش زمانی‌که با بحران‌ها و مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند، توجه خواهد کرد؟!

فکر نمی‌کنیم که ترامپ، که به‌دلیل سرنگون شدن پهپاد آمریکایی بر فراز تنگه هرمز در دهانه خلیج‌فارس انتقام نگرفت و یا مانع از توقیف نفت‌کش نزدیک‌ترین همپیمانش، یعنی انگلیسی‌هایی نشد که شرکای آمریکا در تمامی جنگ‌هایش در عراق، سوریه و افغانستان است و هواپیما‌هایی را برای هدف قرار دادن تأسیسات نفتی ایران در بندرعباس و جزیره خارک ارسال می‌کند. بلکه نهایت کاری که ترامپ می‌تواند انجام دهد اعمال تحریم‌های اقتصادی بیشتر برای تنگ‌تر کردن حلقه محاصره است، درست مانند کاری که روز گذشته علیه بانک مرکزی ایران انجام داد؛ چرا که رئیس‌جمهوری آمریکا از پاسخ ایران به پایگاه‌های این کشور در قطر، عربستان سعودی، امارات، بحرین و کویت که در تیررس موشک‌ها و پهپاد‌های «شبح» رادارگریز ایرانی قرار دارند، می‌ترسد.

نیروی هوایی آمریکا، که هژمونی خود را در منطقه خلیج‌فارس تحمیل می‌کرد و با قدرت و کارآمدی خود در یک‌سره کردن جنگ‌ها تمامی دشمنان آمریکا را مرعوب می‌ساخت، توسط سامانه‌های جدید موشکی مانند سامانه‌های اس ۴۰۰ روسی یا سامانه‌های مشابه ایرانی محدود شده است. کافی است توجه داشته باشیم که هواپیمای بدون سرنشین «گلوبال هاوک» آمریکا در ارتفاع ۲۰ کیلومتری با موشکی ایرانی سرنگون شد.

ما همچنان اصرار داریم که پهپادهایی، که به تأسیسات نفتی در بقیق و حریص حمله کرده‌اند از یمن به پرواز درآمدند. در این راستا، اظهارات سخنگوی نظامی جنبش «انصارالله» را مدنظر قرار می‌دهیم؛ چرا که بر این باور هستیم که تلاش‌های مستمری صورت می‌گیرد تا از ارزش این جنبش و قدرت نظامی آن بکاهد در حالی که مردم یمن پشت‌سر آن قرار دارند و همین امر، توانمندی این جنبش را در میدان و جبهه‌ها از طریق مقاومت ۵ ساله مقابل ائتلافی ثابت کرده است که مدرن‌ترین و گران‌ترین هواپیما‌ها و تجهیزات نظامی در کل جهان را دارد، ولی طی ماه‌های اخیر، کفه ترازو به‌نفع آن‌ها (حوثی‌ها) سنگینی می‌کند.

امیدواریم که مقامات سعودی و اماراتی به این مقوله نظامی توجه کنند که می‌گوید: «بهترین راه برای پایان دادن به جنگ‌ها اعلام پیروزی و عقب نشینی فوری از آن به‌منظور کاستن از حجم تلفات است». نتایج بر دیوار‌ها حک شده‌اند.

محور مقاومت، که در حال حاضر جنگی کوبنده علیه تأسیسات نفتی در عربستان سعودی، و شاید به‌زودی در امارات ــ با توجه به تهدید‌های اخیر انصارالله ــ آغاز کرده است، این اقدام را در چارچوب راهبردی بسیار کارشناسی‌شده صورت می‌دهد یعنی مختل کردن صادرات نفت متحدان آمریکا در خلیج‌فارس، افزایش قیمت نفت در بازار‌های جهانی، ایجاد بحران اقتصادی جهانی مشابه بحران سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ که جهان را تکان دادند و گران کردن هزینه سیاست اعمال تحریم‌ها و محاصره‌های آمریکایی.

افزایش قیمت نفت به‌معنای رکود اقتصاد جهانی، به‌ویژه آمریکایی است، که این امر شانس ترامپ را برای پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری آتی کاهش می‌دهد. نشانه‌هایی مبنی بر این‌که اقتصاد آمریکا با رکود همراه است، وجود دارد و این امر، اکثریت قریب به اتفاق را در جهان خوشحال خواهد کرد.

دو رئیس‌جمهور انتخابات ریاست‌جمهوری و پیروزی در دور دوم ریاست‌جمهوری را به‌دلایل اقتصادی باختند که اولی «جورج بوش پدر» و دومی «جیمی کارتر» بود و بعید نمی‌دانیم که ترامپ نیز سومین رئیس‌جمهوری باشد که انتخابات دور دوم را می‌بازد.