در گفتگو با دانشجو مطرح شد

دوری از آلودگی‌های زندگی شهری برای دانشجویان پزشکی اصفهانی / حضور در فضا‌هایی متفاوت!

کانون جهاد سلامت زیرمجموعه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان یک کانون دانشجویی است که سه سالی می‌شود فعالیت خود را آغاز کرده است.

کد خبر: ۷۹۳۳۷۹

چهارشنبه - ۰۳ مهر ۱۳۹۸ / September 25, 2019

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- حنانه جان‌محمدی؛ * یکی از اهداف مهم برگزاری اردو‌های جهادی که این سال‌ها رواج خوبی هم گرفته، تذهیب نفس و تربیت جوانان است. جوانانی که در محیط‌های مرفه تربیت شده اند و تصور کمی از زندگی در مناطق محروم دارند، در اردو‌های جهادی می‌توانند از نزدیک کمبود‌های زندگی را مشاهده و تجربه کنند. این تجربه در آینده کاری آنان که ممکن است پست‌های مدیریتی بگیرند یا حتی در حوزه تخصصی خود خدمت رسانی کنند، اثرگذار خواهد بود.

این موضوع را یکی از اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به خوبی درک کرده و کانونی برای حضور دانشجویان این دانشگاه در مناطق محروم فراهم کرده است.

مهرداد زینلیان، عضو گروه ژنتیک دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است و از سه سال قبل کانون جهاد سلامت را تأسیس کرده است. در حال حاضر او صرفا سرپرست کانون است و مسئولیت‌ها بین دانشجویان تقسیم شده و آنان هستند که برنامه‌های گروه را می‌چینند.

آنچه در ادامه می‌خوانید، حاصل گفتگوی خبرنگار خبرگزاری دانشجو با زینلیان، درباره اهداف او از تشکیل این کانون است:

دانشجو: کمی درباره فعالیت کانون جهاد سلامت توضیح دهید

کانون جهاد سلامت زیرمجموعه دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و یک کانون دانشجویی است که تقریبا سه سالی می‌شود فعالیت خود را آغاز کرده است. هدف ما خدمت رسانی به مردم در مناطق محروم است وعلاوه بر حوزه‌های تخصصی پزشکی، در حوزه‌های آموزشی، فرهنگی و عمرانی فعالیت می‌کنیم.

معمولا هر ماه دو اردوی جهادی کوتاه مدت در مناطق محروم برگزار می‌شود. اما غیر از بحث خدمت رسانی، هدف دیگر ما تربیت دانشجویان متعهد و آشنا با محرومیت‌های جامعه است که بعد از فارغ التحصیلی به متخصصانی توانمند و دردآشنا تبدیل شوند. این اردو‌ها را برگزار می‌کنیم تا دانشجویان درد محرومان را حس کنند و در آینده به افرادی که برای مردم کیسه می‌دوزند و نفع شخصی خود را به منفعت عمومی ترجیح می‌دهند، تبدیل نشوند؛ بنابراین خدمت رسانی و آشنایی با محرومیت‌ها و آموزش دیدن دانشجویان در کنار اساتید توانمند در رشته‌های مختلف، از اهداف ما است. در این اردو‌ها بر آن هستیم که از اساتیدی که از لحاظ علمی و اخلاقی توانمند هستند استفاده کنیم تا دانشجویان علاوه بر تقویت حس نوع دوستی، از تجربه و اخلاق آن‌ها بهره ببرند.

از طرفی این اردو‌ها سبب مواجهه دانشجویان با مواردی است که در کلاس درس فرصتی برای بررسی آن‌ها پیش نمی‌آید. به همین دلیل بستری برای آشنایی دانشجویان با مسائل جدید در حوزه‌های تخصصی و تمرین برای حل آن‌ها است.

بسیاری از دانشجویان ما در محیط‌های این چنینی رشد نکرده اند. حضور در فضا‌هایی متفاوت از محیط رشدشان، یعنی روستا‌های محروم و دورافتاده به آنان کمک می‌کند تا از فضای شهر و آلودگی‌های آن جدا شوند و در فضایی که محیطی پاک و صمیمی دارد، تجربیات جدیدی بیاموزند.

دانشجو: رویکرد و عملکرد شما با مردم بر چه مبنایی است؟

یکی از رویکرد‌های ما برخورد متواضعانه است. یعنی نگاه دانشجویان به مردم، پایین به بالا باشد؛ درواقع ما باید از مردم این مناطق سپاسگزار باشیم که به ما اجازه حضور در فضای زندگی شان را می‌دهند تا از خدمت کردن به آنان احساس رضایتمندی داشته باشیم و رشد کنیم.

تلاش ما بر این است که عملکرد خود را براساس رهنمود‌های رهبر انقلاب درباره اردو‌های جهادی را سرلوحه کار خود قرار دهیم و در توانمندسازی اهالی مناطق محروم از قابلیت‌های موجود مردمی و روستایی استفاده کنیم. در حوزه سلامت نیز می‌خواهیم خلأ‌هایی که در شبکه سلامت روستا وجود دارد را پر کنیم. غربالگری بیماران، شناسایی بیماری‌هایی که شبکه سلامت به خاطر مشکلات و کمبودها، نمی‌تواند همه جمعیت منطقه را پوشش دهد، از جمله اهداف ما است. با هماهنگی شبکه‌های بهداشت و درمان، به بررسی بیماری‌های غیرواگیردار و مزمن ورود می‌کنیم. در نهایت بیمارانی که شناسایی می‌شوند را به شبکه بهداشت و درمان معرفی می‌کنیم.

البته درحوزه‌های دیگرنیز ورود کردیم. مثل بحث کارآفرینی و اشتغال. درواقع تلاس ما بر این است ظرفیت‌های بالقوه‌ای را که در هر منطقه وجود دارد، شناسایی کرده وبرای محرومیت زدایی به کمک مردم روستا این ظرفیت‌ها را بالفعل کنیم. در منطقه‌ای از استان لرستان، روستای حرآباد علیا از بخش زلقی شهرستان الیگودرز دو سه ماهی می‌شود که بچه‌ها مشغول هستند. این اردو، اولین تجربه اردو‌های جهادی حارج از استان برای ما بود.

دانشجو: با چه گروه‌هایی همکاری داشتید؟

از پایگاه‌های بسیج درقالب نیرو‌های جهادی در رشته‌های مختلف مهندسی، فنی، عمران کشاورزی و حتی پزشکی نیز کمک گرفتیم. در مرحله اول گروهی را برای شناسایی مشکلات فرستادیم و بعد با کمک بسیج سازندگی و سپاه فعالیت‌های عمرانی انجام شد. دانشگاه هم نیروی انسانی را تامین کرد و در حوزه فرهنگی و عمرانی به کار پرداختند. در حوزه فرهنگی در دهه اول محرم در روستایی که نه حسینیه و نه مسجد و نه مبلغ مذهبی دارد، خیمه عزایی برپا کردیم. مردم روستا با اینکه بضاعتی نداشتند، اما در حد خودشان نذوراتی را می‌دادند. ده شب مراسم عزاداری به خوبی برپا شد. دسته‌ای راه افتاد که حرکت فرهنگی تاثیرگذاری بود. امید است با احداث حسینیه و مسجد که در برنامه‌های ما است این برنامه‌ها در روستا تداوم داشته باشد.

در گروه جهادی نخبگان قرآنی، چندین حافظ کل و قاری برجسته داریم که رتبه‌های کشوری نیز کسب کرده اند. در کنار فعالیت‌های درمانی و پزشکی، برای اهالی روستا محفل قرآنی راه می‌اندازیم. تلاشمان بر این است به خصوص در حوزه جوانان، برنامه‌های نشاط آوری با محوریت آموزه‌های قرآن برگزار کنیم.

روحانیانی که همراه خود برای تبلیغ شرعیات و مسائل دینی می‌بریم، علاوه بر اینکه با مردم روستا ارتباط خوبی می‌گیرند، با دانشجویان جهادی هم روابط صمیمانه‌ای دارند و فضا بسیار دوستانه است.

علاوه بر اینکه در حوزه آموزش‌های فرهنگی و عمومی فعال هستیم، برای دانش آموزان دبیرستانی که در تب و تاب کنکور به سر می‌برند، از رتبه‌های برتر کنکور استفاده می‌کنیم تا به آنان مشاوه تحصیلی بدهند. همچنین برنامه‌های روانشناسی به خصوص برای مادران به منظور کسب مهارت‌های زندگی و تربیت کودک داریم.

دانشجو: از بانوان هم در این اردو‌ها استفاده می‌کنید؟

قرار است که اردوی بعدی در ماه مهر برگزار بشود. اردو‌های ما به صورت اختصاصی برای آقایان برگزار می‌شود. در منطقه حرآباد هم گروه جهادی ما صرفا مردانه بود و از خانم‌ها استفاده نشد. چون هم فاصله این روستا با شهر زیاد بود و هم اینکه شرایط برای اسکان و اقامت خواهران فراهم نبود. این اردوی پیش رو هم که اوایل مهرماه بنا به انجام آن داریم با محوریت برادران است. در اردو‌هایی با مدت زمان کوتاه‌تر و فاصله کمتر به شهر، در مسائل فرهنگی و آموزشی از خواهران استفاده می‌کنیم.

دانشجو: بیشتر فعالیت پزشکی شما در چه حوزه‌ای است؟

ما دراردو‌های جهادی هم پزشک عمومی و هم متخصص همراه داریم. دو ماه قبل از اردو با شبکه بهداشت و درمان هر منطقه تماس می‌گیریم و جویای نیاز پزشکی غالب در منطقه می‌شویم. بیشتر تقاضای ساکنین روستا، تخصص زنان و زایمان، داخلی، اطفال، روانپزشکی و خدمات توانبخشی است که در حال تدارک این‌ها برای مردم هستیم.

از تیم‌های پزشکان عمومی هم استفاده می‌کنیم. به هر منطقه‌ای که می‌رویم، بیماران صعب العلاج شناسایی می‌شوند. در بعضی موارد شاید کاری برای شان از دست مان برنیاید، اما همین که دلجویی ما را می‌بینند، روحیه می‌گیرند. دانشجویان هم که مشکلات روستاییان را می‌بینند در صدد محبت به آن‌ها بر می‌آیند و بین آن‌ها و مردم همدلی زیادی به وجود می‌آید.

تلاش ما دراین اردو‌ها بر این است که ارتباط خود را با روستا‌هایی که می‌رویم، قطع نکنیم. هدف داریم روستا‌هایی که برای مقصد اردو‌های جهادی انتخاب می‌کنیم، طوری باشند که بتوانیم به طور مستمر به آنجا نیرو اعزام کنیم و فعالیت خود را در آنجا ادامه بدهیم و در یک بازه زمانی طولانی مد ت، محرومیت را درآنجا ریشه کن کنیم.