يك درس اجتماعي از امام سجاد(ع):

تا مى‏توانى از كسى چيزى مخواه

تقاضا نزد مردم بردن، خوارى در زندگى است و نابود كننده حيا و سبك كننده شخصيت انسان؛ و فقرى است كه آدمى آن را براى خود فراهم مى‏سازد.

کد خبر: ۷۹۶۳۹

شنبه - ۲۶ تير ۱۳۸۹ / July 17, 2010

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، بعضى از مردم به گمان فرار از فقر، خود را به دست فقر مى‏سپارند، و با بردن تقاضاهاى غير ضرورى به نزد اين و آن، خود را وابسته و نيازمند مى‏سازند و شخصيت انسانى خويش را در هم مى‏كوبند.

اسلام به پيروان خود دستور مى‏دهد كه تا آن‏جا كه توانايى دارند، روى پاى خود بايستند و از «زندگى اتكالى» بپرهيزند كه، بى‏نيازى بوسيله ديگران، عين نيازمندى است.

در همين باره حضرت امام سجاد عليه السلام فرمود: طَلَبُ الْحَوائِج إِلى النَّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَياةِ وَمَذَهَبَةٌ لِلْحَياءِ وَ إِسْتِخفافٌ بِالْوَقارِ وَ هُوَ الْفَقْرُ الْحاضِرُ «تحف العقول»

/انتهاي پيام/