خطبه هاي تاريخي حضرت آيت الله خامنه اي پس از قبول قطعنامه:

پذيرش قطعنامه به معناي عدول از اصول انقلاب نيست

حضرت آيت الله خامنه اي طي سخناني مهم در 27 تير ماه سال 1367، درست 4روز پس از پذيرش قطعنامه 598 از سوي امام(ره) فرمودند: آن چيزي را که امروز بايد فهميد اين است که آن چيزي که تصميم گرفته شد اين برگشت از شعارهاي اصولي ما به هيچ وچه نيست.

کد خبر: ۷۹۷۸۵

يکشنبه - ۲۷ تير ۱۳۸۹ / July 18, 2010

گروه سياسي «شبكه خبر دانشجو» - چهار روز پس از پذيرش قطعنامه در 27 تير ماه سال 1367، آيت الله خامنه اي اولين نماز جمعه پس از اين حادثه را امامت فرمودند و در دومين خطبه اين نماز پذيرش قطغنامه 598 تشريح کردند.

ايشان در بخشي از اين سخنان اهار داشتند: «شجاعت رهبري کشور و انقلاب را، آن قدرت و صلابت معنوي و شجاعت روحي و اخلاقي که در يک لحظه يک موضعي را بخاطر مصلحت و اسلام و مسلمين اتخاذ مي‌کند و اعلام مي کند که دنيا در مقابل اين موضعگيري ‌متحير مي‌ماند. اين شجاعت از شجاعت در جنگ بالاتر است اين شجاعت اخلاقي و روحي است که کمتر کسي از بزرگان عالم اين قدر توانسته است آن را در اعمال و رفتار خود نشان بدهد.»

رهبر انقلاب در نفي علل ظاهري که براي پذيرش اين امر برشمرده شده ادامه دادند: «اين حادثه در دنيا تحليل‌هاي زيادي را برانگيخت بعضي‌ها در دنيا تحليل اقتصادي کردند گفتند که ضرورت‌هاي اقتصادي ايران را به اين موضع رساند بعضي‌ها تحليل نظامي کردند، بعضي‌ها تحليل سياسي کردند و هر کسي يک حرفي زد. حقيقت اين است که از اول انقلاب تا حالا دشمنان ما هرگز در هيچ حادثه‌اي از جمله در اين حادثه نتوانسته‌اند يک تحليل درست و واقع‌بينانه‌اي بدست بياورند و ارائه بدهند بنده عرض مي‌کنم تحليل‌هاي دنيا نسبت به آنچه که اتفاق افتاد تحليل‌هائي ناقص يا سرتا پا غلط و دروغ است...»

حضرت آيت الله خامنه اي با توجه به شبهاتي که ضمن پذيرش قطعنامه براي برخي ايجاد شده است، برادامه حرکت براساس اصول انقلاب و عدم برگشت از آنها تاکيد کرده و براي اثبات آن از مشابهت تاريخي صلح حديبيه کمک مي گيرند: «آن چيزي را که امروز بايد فهميد اين است که آن چيزي که تصميم گرفته شد اين برگشت از شعارهاي اصولي ما به هيچ وچه نيست. دشمن نمي‌تواند در اينجا ما را متهم کند که ما از اصول خودمان برگشته‌ايم. حاشا و کلا انقلاب اسلامي و رهبري عظيم‌الشان و مسوولين اين انقلاب و اين نظام با ذره ذره وجود خودشان و با لحظه لحظه عمر خودشان از اصول انقلاب اسلامي و از روح آشتي‌ناپذيري اين انقلاب در مقابل ابرقدرت‌ها و مستکبران عالم حراست و دفاع خواهند کرد.

ايشان با شبيه دانستن موضوع قبول قطعنامه با ماجراي تاريخي صلح حديبيه، تصريح كردند: در زمان پيغمبر در سال ششم هجرت، رسول خدا با عده‌اي به قصد ورود به مکه راه افتادند ...دشمن در محلي بنام حديبيه راه آنها را سد کرد و مانع ازحرکت آنها شد، مي‌خواستند حمله کنند و آنها را قتل عام نمايند و از بين ببرند، خداي متعال مسلمين را حفظ کرد و قضيه به نوشتن يک صلح نامه منتهي شد که به صلح «حديبيه» معروف است. پيغمبر اين صلح‌نامه را با کلمه «بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم» شروع کرد که شعار اسلامي است. آنها گفتند ما قبول نداريم، ما اين رحمان، را که تو مي‌گوئي نمي‌شناسيم، بنويسيد «بسمک اللهم» همان شعاري که مشرکين و کفار قريش داشتند، پيغمبر فرمود بنويسيد «بسمک اللهم» آنچنان وضعيتي پيش آمد که يک عده، اولا همه مسلمان‌ها دچار تعجب شدند، يک عده‌اي از مسلمان‌هاي داغ و تند فريادشان بلند شد که يا رسول‌الله داري چکارمي‌کني، مگرما حق و اينها باطل نيستند. اين چه روشي است که شما در پيش گرفتيد. يک نفري هم از سرشناسان مسلمان‌ها گفت من حتي آن روز در پيغمبري پيغمبر شک کردم. مي‌دانيد خداي متعال از اين حادثه در قرآن به چه تعبيري ياد کرده است اين آيه معروف و آيات اول سوره «انا فتحنا» که مي‌فرمايد «انا فتحنا لک فتحا مبينا» راجع به همين صلح است. اين فتح مبيني که در قرآن يادآوري شده اين فتح مبين جنگ بدر و حنين و احد و احزاب نيست، صلح حديبيه است. «انا فتحنا لک فتحا مبينا» ما فتح آشکاري را براي تو تدارک ديديم. آن وقت مسلمانها نمي‌فهميدند پيغمبر فرمود صبر و تحمل کنيد نتيجه معلوم خواهد شد.

رئيس جمهور وقت جمهوري اسلامي ايران در ادامه اظهار داشتند: در تاريخ اسلام مي‌نويسند برکاتي که بر صلح حديبيه مترتب شد بر هيچ جنگي از جنگ‌هاي پيغمبر مترتب نشده بود و شش سال تا آن تاريخ با کفار قريش جنگيده بود و اين صلح حديبيه به معناي نفي جنگ بدر و احد نبود. در جنگ‌هاي قبل از صلح حديبيه، يک جا پيغمبر بطور مطلق مثل بدر فاتح شده بود. يک جا مثل بعضي از جنگ‌هاي ديگر به متارکه منتهي شده بود. اين جنگ‌ها سر جاي خودش بود. صلح حديبيه به هيچ وجه شعار جنگ بدر و احد را تخطئه نمي‌کرد.

امام جمعه تهران با تاكيد بر اصول انقلاب اسلامي و آرمانهاي اصيل ملت، تصريح كردند: پيغمبر شعار جنگ با کفار و مشرکين را که پس نگرفته بود. موضع پيغمبر تغيير نکرده بود اما مصلحت آن روز آن بود همچنانکه مصلحت جنگ بدر آن بود، مصلحت جنگ احد و احزاب هم آن بود...

ايشان با هشدار نسبت به برخي اظهارنظرهاي مخالفان دفاع مقدس بويه ملي مذهبي ها، تاكيد كردند: بعضي از اين عناصر فرصت‌طلب و بد دل که هيچ وقت با انقلاب و با اسلام آشتي نکردند آنها از اين فرصت‌ها خيلي استفاده مي‌کنند براي سمپاشي، اينها کساني هستند که از اول با جنگ مخالف بودند، حالا مومنين حزب‌الله و رزمندگان و پاکباختگان صادق عاشق را مورد خطاب قرار مي‌دهند و مي‌گويند ديديد حالا رسيديد به آن حرف ما، اين بسيار ابلهانه است. اين مثل اين است که کساني که در جنگ احد خيانت کردند و در جنگ احزاب با پيغمبر در ميدان جنگ شرکت نکردند، اينها بيايند در صلح حديبيه بگويند ديديد که ما آنجا نيامديم حق با ما بود. اين قضيه غير از آن قضيه است./انتهاي پيام/