رضازاده: بیش از ۲۰ هزار پایگاه غربالگری تنبلی چشم فعال می‌شود

معاون توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور گفت: بیش از ۲۰ هزار پایگاه غربالگری چشم از ابتدای آبان ماه برای غربالگری در سراسر کشور فعال می‌شوند.

کد خبر: ۷۹۹۴۷۶

سه‌شنبه - ۳۰ مهر ۱۳۹۸ / October 22, 2019

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، معاون توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور گفت: بیش از ۲۰ هزار پایگاه غربالگری چشم از ابتدای آبان ماه برای غربالگری در سراسر کشور فعال می‌شوند.

مجید رضازاده افزود: ۲ هزار پایگاه ثابت برای اجرای طرح پیشگیری از تنبلی چشم داریم و آبان و آذر ماه نیز ۲۰ هزار پایگاه دیگر به آن‌ها اضافه می‌شوند.

وی ادامه داد: طرح پیشگیری از تنبلی چشم برای کودکان سه تا ۶ ساله است. ممکن است کودکان مبتلا به تنبلی چشم علائمی نداشته باشند که والدین و معلم آنان متوجه شوند؛ بنابراین کودکان حتما باید از این نظر غربال شوند.

وی گفت: اگر کودکان زیر ۶ سالِ مبتلا، در طرح تنبلی چشم تشخیص داده شوند، درمان خواهند شد، درغیر اینصورت دچار نابینایی یک طرفه یا کم بینایی شدید می‌شوند.

رئیس مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور خاطرنشان کرد: سال گذشته سه میلیون و ۴۴۴ هزار و ۶۹۴ کودک سه تا ۶ سال تحت پوشش طرح غربالگری تنبلی چشم قرار گرفتند که طی آن ۱۸ هزار و ۷۵۲ کودک مبتلا به تنبلی چشم تشخیص داده شد.

رضا زاده با اشاره پوشش ۷۵ درصدی طرح غربالگری تنبلی چشم، یادآور شد: تاکنون ۴۲ مورد غربال انجام شده و در مجموع تا پایان سال ۹۷، ۳۲۳ هزار و ۳۲۳ نفر کودک مبتلا به تنبلی چشم تشخیص داده و درمان شده اند و به این ترتیب از نابینایی آنان پیشگیری شده است.

وی اضافه کرد: برای درمان تنبلی چشم، مداخله‌های مختلفی انجام می‌شود؛ اغلب آن‌ها با بستن چشم یا با استفاده از عینک درمان می‌شوند، اما برخی از آنان نیاز به جراحی دارند.

تنبلی چشم یا آمبلوپی (Amblyopia) که در حدود سه درصد افراد دیده می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که چشم در دوره کودکی دید طبیعی نداشته باشد. این اختلال که معمولاً در یک چشم دیده می‌شود به دلیل اختلال دید چشم تنبل بر اثر عوامل مختلف نظیر عیوب انکساری (دوربینی، نزدیک بینی، یا آستیگماتیسم)، انحراف چشم (لوچی یا استرابیسم)، یا عدم شفافیت مسیر بینایی ناشی از عواملی مانند آب مروارید، کدورت قرنیه، یا افتادگی پلک رخ می‌دهد. عدم وضوح تصویر در چشم بیمار و بهتر بودن تصویر ایجاد شده در چشم سالم سبب می‌شود تا مغز بین دو چشم، چشم سالم را برای دیدن انتخاب کند و در واقع مسیر ارسال تصویر از چشم بیمار به مغز را مسدود یا اصطلاحاً دید چشم بیمار را «خاموش» کند.