یادداشت دانشجویی |

یک رویداد جذاب در دانشگاه با ده‌ها چرا!

شاید یکی از مهیج‌ترین و جالب‌ترین رویداد‌هایی که در طول بیش از چهار سال عمر دانشجویی در داخل دانشگاه شهید باهنر کرمان شاهد بودم، نمایشگاه دستاورد‌های فناوری هسته‌ای بود.

کد خبر: ۸۰۰۸۶۹

دوشنبه - ۱۳ آبان ۱۳۹۸ / November 04, 2019

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- یاسین عربی؛ * شاید یکی از مهیج‌ترین و جالب‌ترین رویداد‌هایی که در طول بیش از چهار سال عمر دانشجویی ام در داخل دانشگاه شهید باهنر کرمان شاهدش بودم، نمایشگاه دستاورد‌های فناوری هسته‌ای بود.

امید به آینده و روحیه‌ «ما می‌توانیم» مطمئنا یکی از مبرم‌ترین نیاز‌های قشر دانشجو هست که هیچ چیز مثل برگزاری این چنین نمایشگاهی نمی‌تواند جوابگوی این نیاز باشد و واقعا جای تقدیر دارد از مسئولان. اما‌ای کاش در کنار دستاورد‌هایی که گفته شد، خیانت‌هایی که به اسم توافق برجام به فناوری هسته‌ای کشور شد هم گفته می‌شد. اگر گفته نمی‌شد که نشد، حداقل اشاره می‌شد و یا اگر اشاره نمی‌شد که نشد، حداقل وقتی دانشجویی سوالی در این خصوص می‌پرسید، به اصطلاح، پیچانده نمی‌شد!

قبلا در مورد پلوتونیم و کاربردش به عنوان سوخت مجدد توی راکتور شنیده بودم. اما کارشناسان سازمان انرژی اتمی در نمایشگاه، سخت منکرش بودند. یکی از همین کارشناسان، تاکید داشت که پلوتونیم فقط زباله است و هیچ کاربردی ندارد. الان هم ما این زباله‌ها را به روسیه می‌فرستیم و در آن‌جا دفن می‌شوند. مثال نفت را زد و دوده؛ و می‌گفت: پلوتونیم همان دوده است.

اما کمی بعدتر و بیرون از نمایشگاه، با یه سرچ ساده دیدم یاالله! پلوتونیم و این همه کاربرد؟ یاد صحبت‌های معلم شیمی دبیرستانم افتادم که می‌گفت: توی صنعت مس بعد از الکترولیز یک ماده به وجود می‌آید به اسم لجن آنودی مس. این لجن مس را اول انقلاب، فلان کشور خارجی برای اینکه مثلا (!) محیط زیست ایران آلوده نشود به کشور خود برد تا امحا کند. بعد‌ها فهمیدیم که این لجن مس کلی طلا و نقره دارد و الان سالی چند تن طلا فقط در مس سرچشمه از آن به دست می‌آید.

الان که راکتور آب سنگین اراک جوری باز طراحی شده است که پلوتونیم در فرآیند آن تولید نشود، چطور می‌خواهیم باطری RITEG تولید کنیم، حالا که این باطری را نمی‌توانیم تولید کنیم چطوری می‌خواهیم انسان به فضا بفرستیم و مگر طبق سند نقشه جامع علمی کشور که مقام معظم رهبری مکررا در جمع نخبگان علمی و دانشگاهی به آن تاکید می‌کنند، قرار نیست تا کمتر از ۶ سال دیگر ماموریت پرتاب انسان به فضا را انجام دهیم؟ این هیچ. اما ده‌ها محدودیت دیگری که نبود پلوتونیم در کشور به وجود می‌آورد که از حوصله بحث خارج‌ست چطور...؟ محدودیت‌هایی که می‌توانید با یک جستجوی ساده از آن‌ها مطلع بشوید و چرا در این نمایشگاه اسمی از فردو و علت تعطیلی‌اش نبود؟ و چرا در این نمایشگاه برخلاف اسم و خود سانتریفیوژ IR۸، اسمی از منع استفاده‌اش نبود؟ و چرا گفته نمی‌شد که حالا به خاطر نداشتن حق غنی‌سازی ۲۰ درصد در تولید خیلی از رادیودارو‌ها با مشکل مواجه‌ایم؟ و ده‌ها چرای دیگر...

لازم به ذکر است که، سازمان انرژی اتمی طی نامه‌ای به یاداشت این فعال دانشجویی واکنش نشان داد.

یاسین عربی- معاون پژوهش و فناوری بسیج دانشجویی دانشگاه شهید باهنر کرمان
انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.