وبلاگ «كمان گير»؛

تركمن هاي دلاور «در چشم باد»

هنوز فراموش نمي كنم صداي نواختن تار و آواز آن پير مرد تركمن را كه در وصف دلاوري هاي برادران مبارزش و عشق ورزيدن مي سرود.

کد خبر: ۸۰۲۹۷

سه‌شنبه - ۲۹ تير ۱۳۸۹ / July 20, 2010

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبكه خبر دانشجو»، در آخرين بروز رساني وبلاگ كمانگير، طي يادداشتي بر مجموعه «در چشم باد» آمده است:

اطناب بيش از حد مجموعه را مي توان يكي از ضعف هاي اين اثر دانست، امّا نگاه تفصيلي و ريزبين، پرداختن به جزئيات و فضا سازي هاي جذاب را مي توان تا اندازه اي سر پوشي برايِن ايراد محسوب نمود.

براي مثال نشان دادن فضاي سينمايي كه در آن دست فروش ها با آويزان كردن تخته اي به گردن خود وقرار دادن تخمه و آجيل و ساير اجناس در آن مشغول کاسبي کردن هستند؛ و نيز سيگار كشيدن تماشاچيان در سينما، حتي پرداختن به نوع فيلم هايي كه درآنجا پخش مي شد و شخصي كه درکنار پرده به ترجمه يا خواندن زيرنويس فيلم مي پرداخت.

در اين مجموعه به دو دوران پيش و پس از انقلاب اسلامي پرداخته مي شود. در اين جا مشاهده مي كنيم برخلاف برخي فيلم هاي تاريخي، كارگردان به جاي پرداختن به وقايع دربار سلاطين دوربين اش را به درون شهر و ميان مردم آورده، واكنش ها و فضاي سياسي كشور را از نگاه پايين به بالا و مردمي نشان مي دهد؛ از ديد يك جوان سختي كشيده و داغ ديده.

به نظر مي رسد جعفري در به تصوير كشيدن فضاي قبل از انقلاب بالاخص اولين قسمت هاي آن خيلي موفق تر بوده است تا نمايش فضاي بعد از سفر به خارج  و پيروزي انقلاب.

از جهتي مي شود ارزيابي كرد اين اثر در تصوير كشيدن دلاوري ها، فداكاري هاي دلسوزانه اقوام ايراني موفق بوده است مخصوصا اهالي تركمن شمال كشور. هنوز فراموش نمي كنم صداي نواختن تار و آواز آن پير مرد تركمن را كه در وصف دلاوري هاي برادران مبارزش و عشق ورزيدن مي سرود.

غير از تركمن ها تا حدود اندكي به نقش ساير اقوام ايراني و نيز دلاوري هاي  عشاير نيز پرداخته مي شود.

نكته ديگر اين كه شايد بتوان گفت لهجه ها در اين مجموعه واقعي است مثل: لهجه زن قهرمان فيلم و ساير تركمن هاي ديگر .

قهرمان اين فيلم در طي زندگي پر فراز و نشيب اش نشان داد كه ملي گرايي بدون احتساب هويت مذهبي  واژه اي بيهوده است. در اين ميان مي توان اين اشکال را نيز افزود که داغ به شهادت رسيدن عمو عباس جلوه ضعيفي درکل مجموعه دارد؛ اثر اين داغ نبايست خلاصه مي شد در ناله و زاري پس از به دار آويختن عمو، در حالي که مي توانست منبع تحرکي باشد براي قهرمان فيلم./انتهاي پيام/