با روشی نوآورانه؛

محققان در مطبخ‌های خانگی کاتالیست ضدآلودگی هوا تولید کردند

یک گروه تحقیقاتی روشی ساده برای تولید کاتالیست با قابلیت از بین بردن آلودگی هوا ابداع کردند.

کد خبر: ۸۰۳۶۱۵

يکشنبه - ۱۹ آبان ۱۳۹۸ / November 10, 2019

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، یافته‌های اخیر محققان استرالیایی نشان می‌دهد که می‌توان در آشپزخانه منزل، نانوکاتالیست تولید کرد. این کاتالیست‌ها قادر به جذب دی‌اکسید‌کربن از هوا بوده و در نهایت می‌توان از آن‌ها برای رفع آلودگی هوا و آب استفاده کرد. برای تولید این کاتالیست‌ها اجاق‌گاز و قابلمه موردنیاز است.

رهبر این تیم تحقیقاتی، کوروش کلانترزاده است که با همکاری کیانبوتانگ اقدام به ارائه این روش نوآورانه کرده است. در این فناوری، نانوآلیاژی ترکیبی از فلزات نظیر گالیوم، ایندیوم، بیسموت و قلع معرفی شده که آن را می‌توان در دمایی کمتر از ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد و با استفاده از اجاق‌های معمولی آشپزخانه ذوب نموده و برای جذب دی‌اکسید کربن محیط و سایر آلاینده‌های موجود و همچنین تصفیه آب استفاده کرد. بنا به گفته‌های این محقق، هر کسی که یک همزن و اجاق‌گاز در آشپزخانه خود داشته باشد، می‌تواند کاتالیزوری مهیا نماید که توانایی جذب «CO ۲»، آلاینده‌های محیطی و آب را دارا است.

پژوهشگران این پروژه نشان دادند که با استفاده از گرم کردن آلیاژی از بیسموت و قلع می‌توان اقدام به ساخت این کاتالیست کرد. کلانترزاده در این باره می‌گوید: «نسبتی خاص از مواد ترکیبی، می‌تواند حداکثر هرج و مرج طبیعی را در سطوح نانویی ایجاد نموده که به نوبه خود، نقطه ذوب را پایین می‌آورد. این امر، فعالیت کاتالیزوری را به میزان قابل‌توجهی تقویت می‌کند.»

برای تهیه این کاتالیزور کافی است که آلیاژ یوتکتیکی مذکور را در یک قابلمه و بر روی شعله زیاد قرار دهید. پس از ذوب فلز، آن را درون بطری آب ریخته و درپوش بطری را محکم کنید. مخلوط فلز و آب، منجر به ایجاد قطرات فلز در آب می‌شود (شبیه به تکان دادن مخلوط روغن و سرکه). پودر جامد حاصل، یک کاتالیزور قدرتمند برای تبدیل الکتروشیمیایی دی اکسیدکربن خواهد بود.

گفتنی است که با توجه به در دسترس بودن فلزات قلع و بیسموت و نیز ارزان بودن نسبی آن‌ها، این فناوری ساده می‌تواند یک روش کاربردی برای تولید کاتالیزور در منازل فراهم سازد. علاوه بر این، فلز گالیوم برخلاف جیوه که بسیار سمی است، غیرسمی بوده و در دمای اتاق یا نزدیک به آن، قابل ذوب شدن است.