ايجاد عملکرد زيستي در نانو مواد با استفاده از روکش‌دهي

گروهي از محققان به‌ رهبري پژوهشگران دانشگاه کاليفرنياي شمالي در مقاله‌اي استفاده از روشي به‌نام رسوب‌دهي لايه اتمي را در ايجاد عملکرد زيستي در نانومواد پيچيده توضيح داده اند، اين کار مي‌تواند منجر به ايجاد نسل جديدي از کاربردهاي پزشکي و بهداشتي شود.

کد خبر: ۸۰۶۶۶

جمعه - ۰۱ مرداد ۱۳۸۹ / July 23, 2010

به گزارش گروه علمي «شبکه خبر دانشجو»، دکتر راجر ناياران، نويسنده اصلي اين مقاله مي‌گويد: «رسوب‌دهي لايه اتمي روشي است که مي‌توان از آن براي روکش‌دهي فلزات يا مواد سراميکي، و مخصوصاً براي روکش‌دهي ساختارهاي نانومقياس پيچيده بهره برد، اين مقاله نشان مي‌دهد که چگونه مي‌توان از اين روش در ايجاد مواد فعال زيستي همچون موادي با ويژگي‌هاي ضدباکتري بهره برد مثال ديگري از کاربردهاي اين فناوري توليد موادي است که به پروتئين‌هاي بدن نمي‌چسبند و در نتيجه مي‌توان از آنها در توليد حسگرهاي زيستي قابل کاشت استفاده کرد.»

به عنوان مثال اين محققان نشان داده‌اند که چگونه مي‌توان از اين فناوري در توليد ابزارهاي ارزان و کاراي خالص‌سازي آب براي استفاده در کشورهاي در حال توسعه بهره برد.

يکي از کاربردهاي اين فناوري که در اين مقاله مورد بحث قرار گرفته است، توليد ماده‌اي است که مي‌تواند به‌عنوان فيلتر براي خالص‌سازي آب به‌کار رود.

نارايان مي‌گويد: «اين فناوري در کشورهاي در حال توسعه و يا هنگام وقوع بلاياي طبيعي همچون مورد هائيتي که در آن مردم به آب سالم دسترسي ندارند، بسيار مفيد خواهد بود اين در حالي است که بيش از يک ميليارد نفر از مردم جهان به آب سالم دسترسي ندارند و اين امر مي‌تواند منجر به ايجاد مشکلات پزشکي زيادي همچون وبا يا تورم کبدي گردد.»

اين پژوهشگران به طور ويژه نشان داده‌اند که مي‌توان از رسوب‌دهي لايه اتمي براي ايجاد يک فيلم به منظور روکش‌دهي غشاهاي نانوحفره‌اي که در فيلتر کردن باکتري‌هاي بيماري‌زا از آب به کار مي‌روند، بهره برد.

نارايان مي‌افزايد: «اين فيلم مي‌تواند عملکرد ضدباکتريايي براي خنثي کردن باکتري‌ها داشته باشد.»

آنها در مطالعات خود دريافتند که غشاهاي روکش‌دهي شده با يکي از اين فيلم‌ها مي‌توانند دو عامل بيماري‌زاي معمول را خنثي کنند: E. coli و Staphylococcus aureus.

در حال حاضر اين پژوهشگران با کمک همکارانشان در حال ارزيابي عملکرد اين غشاها در خنثي کردن باکتري‌هاي محيطي مختلف هستند و پيش‌بيني مي‌شود اين غشاها بتوانند در کاربردهاي پزشکي و سلامتي مختلفي همچون فيلترهاي همودياليز و حسگرهاي قابل کاشت مورد استفاده قرار گيرند.

جزئيات اين تحقيق در مجله journal Philosophical Transactions of the Royal Society A منتشر شده است./انتهاي پيام/