عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس:

نگاه دانشگاهیان به سینمای ایران نگاه مثبتی نیست

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس گفت: نگاه دانشگاهیان نسبت به سینمای ایران نگاه مثبتی نیست، لازم است با درک همین سینمای فعلی راجع به آن نوشت و تحلیل کرد.

کد خبر: ۸۰۷۱۴۵

يکشنبه - ۰۳ آذر ۱۳۹۸ / November 24, 2019

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دومین نشست تخصصی جایزه پژوهش سال سینمای ایران با عنوان «جایگاه مباحث میان رشته‌ای در سینمای ایران» امروز ۳ آذر ماه ۹۸ در سالن اجتماعات دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد.

منوچهر شاهسواری مدیرعامل خانه سینما در این نشست با اشاره به نیاز جدی سینمای ایران به بهره گیری از اندیشه‌های موجود در سایر حوزه‌های علمی، دلیل نداشتن ژانر وحشت در کشور را ضعف دانش روانشناسی بومی دانست.

وی تاکید کرد: تولید فیلم خوب با ساختار‌های مناسب علمی نیاز به تولید علم خوب در دانشگاه‌ها و خلق تکنولوژی‌های بومی برای کمک به تولید فیلم دارد. سینما به عنوان آزمایشگاه علوم انسانی در مواجهه با تحولات گسترده اجتماعی بیشترین تغییرات را به خود می‌بیند و نیاز است که علم به همین سرعت به کمک سینما بیاید.

مدیرعامل خانه سینما در پاسخ به این سوال که چرا سینمای ایران تمایلی به بهره گیری از دیگر دانش‌ها ندارد؛ اظهار کرد: این سوال تنها از منظر بین رشته‌ای قابل پاسخ است. چرا که سینما مرتبط با دانشگاه است و تغذیه دانشی و علمی سینما از طریق دانشگاه و به صورت کلی منابع تولید علم باید انجام پذیرد.

شاهسواری در پایان خاطرنشان کرد: جهان آینده جهان تولید محتواست و در این جهان باید کمک کرد تا سینمای ایران به عنوان یک کنشگر اصلی حضور فعالانه داشته باشد.

سپس امیرحسن ندایی عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده هنر با بیان اینکه سینمای ایران تمایل کمی به حوزه‌های میان رشته‌ای دارد و در این باره می‌شود نمونه‌هایی از فیلم‌های ایرانی و خارجی را که به این حوزه وارد شدند، مورد بحث قرار داد.

ندایی با اشاره به رشته جدید نوروسینماتیکز که پیوند میان سینما و روانشناسی است؛ گفت: این رشته به مطالعه فعالیت مغز در مواجهه با فیلم می‌پردازد و آثاری نیز با بهره گیری از این علم در سینمای جهان تولید شده‌اند.

عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس ادامه داد: یکی از ایرادات ما در این است که برای فیلمسازی از مشاوره دیگر حوزه‌های دانشی استفاده نمی‌کنیم و از سوی دیگر نگاه دانشگاهیان نسبت به سینمای ایران نگاه مثبتی نیست و لازم است با درک همین سینمای فعلی راجع به آن نوشت و تحلیل کرد.

بخش دوم نشست با سخنرانی حسین پاینده آغاز شد، وی نیز با مروری بر ۲ اثر ایرانی که توانسته بودند در ارتباط با دیگر دانش‌ها آثار موفقی را خلق کنند؛ بیان کرد: ادبیات نقش کمی در سینمای ایران دارد، لذا لازم است رشته ادبیات در کنار سایر هنر‌ها در یک دانشکده قرار بگیرند تا پیوند دانشگاهی مناسبی میان آن‌ها ایجاد شود.

این استاد دانشگاه با اشاره به نظریه روایت شناسی و نقد که در ادبیات به صورت گسترده مورد توجه است؛ تاکید کرد: می‌توان آن‌ها را به صورت کامل به سینما انتقال داد و بهره بیشتری از آن برد.

پاینده ادامه داد: برای رسیدن به موفقیت‌های بیشتر نیاز به فعالیت‌های بین رشته‌ای گسترده داریم و تا زمانی که در درون خود دانشگاه توجه به تعامل میان رشته‌ای وجود نداشته باشد نباید انتقادی هم به سینما در این‌باره داشته باشیم.

در ادامه، رامتین شهبازی نیز با مروری بر جایگاه فلسفه هنر و سینما در میان سایر علوم و مجموعه نظریاتی که از آن برای سینما شکل گرفته است؛ خاطر نشان کرد: سینما از ابتدا یک امر بینامتنی بوده چرا که از پیوند علوم مختلف و در ارتباط با آن‌ها شکل گرفته است.

عضو هیئت علمی دانشگاه سوره به بررسی جایگاه سینما در مباحث میان رشته‌ای پرداخت و با اشاره به نمونه‌هایی از آثار بزرگان سینمای جهان که از سینما به عنوان ابزاری برای طرح نظریه استفاده کردند، بیان کرد: سینما عرصه‌ای برای طرح نظریه و بیان فلسفه‌ای از سوی تولیدکنندگان فیلم است.

سومین دوره جایزه پژوهش سال سینمای ایران از روز چهارشنبه ۲۲ آبان ماه آغاز شده است و تا روز یکشنبه ۱۷ آذر ماه ادامه خواهد داشت.