گزارش|

جبهه اصلاحات؛ پاسخگویی یا فرار؟ مسئله این است / فیلم جدید اصلاح طلبان برای انتخابات

دولت موسوم به تدبیر و امید به ایستگاه ششم رسیده و با توجه به عملکردی که در حوزه‌های مختلف شاهد هستیم، نتوانسته موفق عمل کند ولی حامیان آن به‌ جای پاسخگویی در مورد دولتی که خودشان در مسند نشاندند، راه فرار را در پیش گرفته‌اند.

کد خبر: ۸۰۹۲۱۰

شنبه - ۱۶ آذر ۱۳۹۸ / December 07, 2019

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو- امید فعال؛ "با روحانی راهی را آغاز کرده‌ایم و به نیمه راه رسیده‌‌ایم. این بار این شمایید که باید تکرار کنید، تکرار رای به روحانی عزیز، برای تقویت امید به آینده ای بهتر"

محمد خاتمی"پیام ویدیویی سال ۱۳۹۶"

در تب و تاب انتخابات ۹۶ ، پیام ویدئویی رئیس دولت اصلاحات در کانال‌های وابسته دست به دست شد، "رای به روحانی را تکرار کنید" این جمله به یک شعار انتخاباتی مبدل گردید. سلبریتی‌ها با فریاد "به اصلاحات رای می‌دهیم" به عنوان پادو سیاسی در میدان انتخابات نقش بازی کردند. حمایت‌های علنی اصلاح‌طلبان تا آنجا پیش رفت که فعالان سیاسی این جریان در رسانه‌های همسو به حمایت‌های آشکار پرداختند. جواد امام "مدیرعامل بنیاد باران" در گفتگویی درباره دلایل حمایت جریان اصلاحات از حسن روحانی اظهار کرده بود: روحانی نگاه اصلاح‌طلبی را برای حل چالش‌های کشور پذیرفته و ما هم برای حل این چالش‌ها در انتخابات پیش رو از وی حمایت می‌کنیم. مصاحبه پشت مصاحبه با هدف جمع‌آوری آرای اجتماعی در حال انتشار بود. مدعیان اصلاحات از همه ظرفیت خود برای انتخابات هزینه کردند و به نقل از یک فعال سیاسی اصلاح‌طلب، برای انتخاب روحانی از آبرو مایه گذاشتیم.

این داستان سر درازی دارد

حمایت‌ها فقط معطوف به دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نبود، در انتخابات سال ۹۲ نیز شورای عالی سیاستگذاری به عنوان تنها نهاد تصمیم‌گیرنده انتخاباتی جریان اصلاحات رسماً حمایت خود را از حسن روحانی اعلام كرد و اصلاح‌طلبان مهر تاییدی بر تداوم استراتژی‌شان در انتخابات ٩٢ زدند. حمیدرضا جلایی‌پور، عضو شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران معتقد بود كه انتخاب روحانی بهترین كنش اصلاح‌طلبان در انتخابات آتی است و ادامه ریاست‌جمهوری او می‌تواند اصلاح‌طلبی و اصلاح‌جویی در كشور را رقم بزند، حتی سیاستمداران کابینه دولت نیز به این حمایت در رسانه‌ها می‌پردازند.

محمود واعظی، رئیس دفتر رئیس‌جمهور برای یادآوری همپیمانی با مدعیان اصلاحات اظهار کرد: اینکه در سال 96 در کنار اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست جمهوری تلاش کردیم، با هم کار کردیم و ایستادیم تا این دولت انتخاب شود درست است و اینگونه هم بود و هاشمی رفسنجانی، رئیس دولت سازندگی نیز می‌گوید: دکتر روحانی یک هفته قبل از انتخابات 92، سه درصد رأی داشت که با حمایت من به بالای 50 درصد رفت. روزنامه آفتاب یزد برای روحانی تیر زد بود: اعتماد مجدد اصلاحات به حسن روحانی!

دوگانه آری یا نه به روحانی

حال شکاف بین جریان اصلاحات برای اثبات یا عدم اثبات اصلاح طلب بودن روحانی در جریان است. محمد قوچانی "سردبیر روزنامه سازندگی" گفت: به هر حال آقای روحانی انتخاب جریان اصلاح طلبی بوده و حتی به آقای عارف ترجیحش دادند. ما موظفیم مسئولیت‌های این جریان را بر عهده بگیریم. نه جامعه قبول می‌کند نه هیچ کسی دیگر. فعال سیاسی دیگری در تربیون‌های رسانه  داد می‌زند روحانی اصلاح‌طلب نیست. آنقدر فضا برای اطلاحات تنگ است که محمد خاتمی از روحانی درخواست استعفاء می‌کند. ترس از کارساز نبودن خاتمی برای کشاندن طبقه متوسط یا به تعبیر دیگر آراء خاموش به نفع خود به صحنه انتخابات به کابوس اصلاح‌طلبان تبدیل شده است. انتقاد از روحانی به نقل محافل تبدیل شده. شهیندخت مولاوردی نیز معاون سابق رئيس‌ جمهور در امور زنان برای تطهیر چهره اصلاحات به دولت روحانی می‌تازد و اظهار می‌کند: اگر اصلاح‌ طلبان نبودند روحانی رای نمی‌آورد وعارف نیز در دیدار جمعی از اصلاح‌طلبان گفته است "دولتی را روی کار آوردیم که مجبوریم صورتمان را با سیلی سرخ نگه داریم"

دولت روحانی رحم اجاره است

دولت روحانی"رحم اجاره"؛ شاید عجیب است وقتی  که بدانیم یک روزنامه اصلاح‌طلب چنین تیتری را زده است. هنوز تیتر یک روزنامه آفتاب یزد برای پیروزی روحانی در اذهان اهالی روزنامه‌‌خوان مانده است. این امر تا جایی ادامه میابد که دولتمردان نیز اعتراض می‌کنند. اسحاق جهانگیری هفته گذشته با گلایه از اصلاحطلبان در اینستاگرام خود نوشت: متاسفانه در سختی‌ها هیچ کس به دولت کمک نمی کند.

معاون اول رئیس جمهور در این پست اضافه کرده بود: آنجا که ما را تشویق به اصلاحات بزرگ می‌کردند و ما در دل مشکلات رفتیم، آنها که خوب بودند سکوت کردند و بقیه با استفاده از رسانه‌هایشان علیه دولت اقدام کردند.

روحانی تنها نیست

مصطفی کواکبیان عضو فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی در گفتگویی اینطور بیان می‌کند: زمانی ما برای حمایت از روحانی شب و روز نداشتیم اما رویمان نمی‌شود بگوییم حمایت کردیم‌، ما با اصلاح طلبی که بخواهد لزوما با دولت زلفش گره بخورد لازم نیست هماهنگ باشیم. اما این موج از پشیمانی در بین سلبریتی‌های نیز به راه افتاد. باران کوثری، علی کریمی، حمید فرخ نژاد، نوید محمدزاده و عده دیگری نیز از رای خود ابراز پیشمانی کردند. سلبریتی‌هایی که کاندیدای مورد نظرشان حمایت می‌کردند کمتر از یک سال نشده چنین واکنش‌هایی نشان می‌دهند.

وقاحت تا چه اندازه!

به اذعان خود اصلاح طلبان و حتی شخص مرحوم هاشمی رفسنجانی اگر اصلاح‌ طلبان نبودند روحانی رای نمی‌آورد. حال که ناکارآمدی دولت به زعم جریان اصلاحات، به پاشنه آشیل آنها در انتخابات آینده تبدیل شده است، آیا این جریان حاضر به پاسخگویی در قبال حمایت‌های خود از روحانی می‌شود؟ محمدصادق جوادی‌حصارعضو اعتماد ملی در گفت‌و‌گویی بیان داشت: اگر اصلاح طلبان در انتخابات 96 از آقای روحانی حمایت نمی‌کردند در خوشبینانه‌ترین حالت ایشان 16 میلیون رای داشت که با این تعداد رای قطعا نمی‌توانست توفیقی در انتخابات داشته باشد.

پس از روی‌گردانی سلبریتی‌ها از رئیس‌جمهور و حالا اصلاح‌طلبان، چه شخص یا جریانی مسئولیت خسارت‌های وارده را برعهده می‌گیرد. فرار رو به جلو،  فریب افکار عمومی توسط چهره‌های اصلاحات از برنامه‌های در دستورکار قرار گرفته است.

جریان اصلاحات که با روحانی مسیری را آغاز کرده است، امروز با توجه عملکرد دولت در زمینه‌های اشتغال و رونق اقتصادی و کاهش نرخ محبوبیت دولتمردان در صدد ایجاد مرزبندی است. با نزدیک شدن به انتخابات 1398 مجلس یازدهم و انتخابات 1400 سیزدهمین دوره ریاست جمهوری جریان اصلاحات به دنبال احیای آبروی از دست رفته خود می‌گردد. شخصیت‌هایی که تا دیروز در حمایت از رئیس‌دولت تدبیر و امید صف آرایی می‌کردند، در صف اول منتقدان دولت قرار دارند. واضح است که اصلاح طلبان نمی توانند سهم خود در وضعیت کنونی را منکر شوند، پس یک به یک به انتقاد و فریب افکار عمومی می‌پردازند تا حساب خود را جدا کنند.

جواد عامری دبیر کل جمعیت ایثارگران در گفتگویی می‌گوید: امروز دولت فعلی دست‌پخت جریان اصلاحات است که طعم دست‌پخت قبلی آن‌ها در حال آزار مردم است. سوال اساسی اینجا است که چرا مدعیان اصلاحات که در همه آن چه که روی داده است از وضعیت نابسامان اقتصادی گرفته تا مشکلات اجتماعی نقش دارند و حال این گونه نقش خود را انکار کرده و سعی در مظلوم‌نمایی دارند.