مجموعه شعر «منهاي كبريت» در فرهنگسراي انقلاب نقد شد

مجموعه شعر «منهاي كبريت»، سروده امير آزاده‌دل شنبه دوم مرداد با حضور منتقدان و علاقه‌مندان حوزه شعر، در كارگاه شعر فرهنگسراي انقلاب نقد شد.

کد خبر: ۸۰۹۸۸

يکشنبه - ۰۳ مرداد ۱۳۸۹ / July 25, 2010

به گزارش گروه فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، در اين نشست نيلوفر امانتچي، ابوالفضل پاشا، پژمان قانون و عليرضا نعمتي به عنوان منتقد حضور داشتند و به بررسي سروده‌هاي اين مجموعه شعر پرداختند.

امانچي: سراينده كتاب «منهاي كبريت» تجربه‌اي جديد را عرضه كرد

نيلوفر امانچي در اين نشست درباره اين اثر گفت: كتاب را به دو بخش تقسيم مي‌كنم؛ بخش اول شامل شعرهاي صفحه‌ اول تا صفحه 36 است كه شعرها از عشق فردي حرف مي‌زنند، عشقي كه هنوز وارد چالش‌هاي اجتماعي نشده و از شعر صفحه‌ 37 تا آخر كتاب خواننده با درون مايه و فهمي عاشقانه اجتماعي روبه‌رو است.

وي به بخش اول كتاب اشاره كرد و افزود: در كليت شعرها در بخش اول، با يك راوي بي‌ادعا و در عين حال همه چيز داني كه با زباني طنزگونه در مورد پيرامون و تفكر معشوق خود صحبت مي‌كند و علاقه دارد با زباني ساده و عاميانه احساسات خود را بروز دهد روبه‌روئيم، در حالي كه همه چيز حتي شخصي‌ترين عواطف به وجود آمده را، به تمسخر مي‌‌گيرد، اما در عين حال راوي اين كارها دوست دارد كاملا به صداقت و پاكي كودكي برگردد و حالت‌هايي بكر و ناب را در معرض تبادل تجربيات دو نفره‌اش قرار دهد؛ شاعر با توجه به بيان تمام اين مطالب در شعرها به عمد عشق اسطوره‌ را كنار مي‌زند و خود را وارد خيابان‌ها، كوچه‌ها، مغازه‌ها و ديالوگ‌هاي اين شهر مي‌كند.

امانتچي ادامه داد: در كليت شعرها يك انسان در تنهايي خود براي اولين بار حسي به نام دوست داشتن را تجربه مي‌كند و كار به پيوستي ايراني مي‌كشد و بعد از آن تازه مي‌خواهد دنبال چيزي بگردد كه در آن رشد كرده اما هر روز و هر روز سر خورده‌تر مي‌شود و با شكايتي كنايه‌وار و در جاهايي نفرت‌انگيز در پايان كتاب خود را در بياباني تنها با يك سايبان ساده مي‌بيند و اين سكوت و انزوا را به هر تجربه‌ تكراري و روزمره ترجيج مي‌دهد، به اعتقاد من تمامي اين شعرها مثل يك داستان يا يك فيلم به دنبال هم آمده با اين تفاوت كه اين فيلم از صحنه‌ آخر به اول تعريف مي‌شود.

اين منتقد در پايان گفت: خوشحالم كه سراينده اين كتاب حداقل اين ريسك را كرده كه تجربه‌اي جديد را عرضه كند و اميدوارم در تجربيات آينده يعني در «منهاي كبريت‌هاي» بعدي كمي دقت عمل در اين نكته‌ها داشته باشد.

گفتني است كه مجموعه شعرهاي «آزاده دل» در «منهاي كبريت» به «دوست داشتن» مي‌پردازد و در ديالوگ‌هايي ساده اين را روايت مي‌كند؛ زبان خودماني و امروزي و استفاده از عبارت‌هاي كوچه بازار يكي از مشخصه‌هاي اصلي اين مجموعه است كه در همان نگاه اول به چشم مي‌آيد.

اين مجموعه كه «امير آزاده‌دل» آن را سروده شامل 74 قطعه شعر است، كه فضايي عاشقانه و عاميانه دارد و مفاهيم روزمره و عادي زندگي را در قالبي خواندني و تامل برانگيز پيش روي مخاطبان مي‌گذارد.

مجموعه شعر «منهاي كبريت» شامل 74 قطعه شعر است كه توسط نشر بيدگل و در شمارگان 1000 نسخه منتشر شده است./انتهاي پيام/