بازخواني// بيانات مقام معظم رهبري در 3 مرداد 80:

روز به روز فرياد ملت‌ها عليه نظام سلطه جهانى رساتر مى‏‌ شود

خدا را سپاسگزاريم كه روند كارها را چنان پيش آورده - البته همّت ملت عزيز و بزرگوار ايران بيشترين نقش را در اين كار داشته است - كه روزبه‏روز پشتوانه جهانى و افكار عمومى نسبت به قدرتهاى بزرگ ضعيف‌تر مى‏شود و فرياد ملت‌ها عليه نظام سلطه جهانى، بلندتر و رساتر مى‏گردد.

کد خبر: ۸۱۰۵۵

يکشنبه - ۰۳ مرداد ۱۳۸۹ / July 25, 2010

به گزارش گروه سياسي «شبکه خبر دانشجو» به نقل از پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري، متن كامل بيانات حضرت آيت الله خامنه اي، رهبر معظم انقلاب اسلامي كه سوم مرداد 1380در ديدار پرستاران، ايراد فرمودند، به اين شرح است:

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏

پرستاران عزيز، خواهران و برادران! خيلى خوش آمديد. اميدوارم كه به بركت نام مبارك حضرت زينب سلام‏اللَّه‏عليها و سالگشت ولادت اين بزرگوار، جامعه پرستارى كشور - كه خود را منتسب به اين نام كرده است - مشمول لطف و عنايت ويژه الهى قرار گيرد.

لازم است دو مطلب در خصوص پرستار و پرستارى مورد توجّه قرار گيرد:

مطلب اوّل اين است كه چون اين شغل، يكى از سخت‏ترين مشاغل است؛ بايد با همين خصوصيت، از نظر مسؤولان و برنامه‏ريزان شناخته شود. پرستار، انسان مهربانى است كه با رفتار و اخلاق و خدمات خود، سلامت بيمار را به او هديه مى‏كند. اگر طبيب، درمان خود را به انجام رساند، اما خدمات پرستارى نباشد، تأمين سلامت بيمار دشوار است. هر كس كه از خدمات پرستارانِ مهربان برخوردار شده باشد، مى‏فهمد و مى‏داند كه نقش پرستاران در هديه كردن سلامت به بيماران، چقدر مؤثّر است. اين موجود بشرى - كه كار فرشته‏گون انجام مى‏دهد - با سختيهاى زيادى روبه‏روست. بيمارهاى گوناگون، اخلاق تند و به ستوه‏آمده بيمار در بستر و روى تخت بيمارى، مشكلات ناشى از وضع بيمار، بيماريهاى سخت و احياناً واگير، فضاى گرفته بيمارستان؛ همه اينها چيزهايى است كه اين حرفه را با همه شرافت و قداستش، در شمار يكى از سخت‏ترين مشاغل قرار مى‏دهد. فرق است بين كسى كه فقط با جسم خود خدمت مى‏كند، و آن كسى كه علاوه بر اين‏كه جسم و بازوان و نيروى بدنى خود را در خدمت كار قرار مى‏دهد، ناگزير است با روح و اخلاق و عواطف خود هم كار كند؛ به روى بيمار لبخند بزند، او را دلگرم كند، تندى و تلخى را از او تحمّل كند و فضاى دشوار بيمارى را براى او آسان نمايد. اين حقيقتاً يكى از سخت‏ترين كارهاست.

كسانى كه در زمينه‏هاى مختلف، برنامه‏ريز و تصميم‏گيرند، بايد به اين شغل با اين چشم نگاه كنند و برطبق اين خصوصيت، درباره آن تصميم بگيرند. مردم هم كه به خدمتگزاران جامعه در همه رده‏ها، به چشم احترام نگاه مى‏كنند، بايد با اين چشم به اين شغل و شاغلان زحمتكش آن نگاه كنند. احترام پرستار لازم است. پرستار بايد اين را احساس كند كه براى شغل و مسؤوليت و تلاش او، مردم و جامعه و مسؤولان اهميت قائلند. اين، سختيها را براى او آسان مى‏كند.

نكته دوم اين است كه بدانيد خداى متعال پاداش زحمات سخت را چنان كه حق و شايسته آن است، ادا مى‏كند. كار را براى خدا و به حساب او بگذاريد. بله، مردم و مسؤولان بايد به وظيفه خودشان عمل كنند؛ اما پرستار، طرف خود را خدا بداند. اگر اين احساس در پرستار بيدار شود كه كار او براى خداست، به بنده خدا و به انسانِ نيازمند كمك مى‏كند تا رضاى الهى را جلب كند. بنابراين كار او نورانيّت پيدا مى‏كند و از سطح يك كار بشرى فراتر مى‏رود؛ آن‏گاه اجر كار او «لاتعدّ و لاتحصى» است. هر لحظه دشوار شما در كنار تخت بيمار و در مواجهه با سختيهاى اين كار دشوار - كه اين لحظه‏ها را هيچ كس نمى‏تواند درك كند؛ فقط خود شما درك مى‏كنيد و كسى كه كار شما را انجام مى‏دهد - از چشم تيزبين مأموران الهى بيرون نيست. آن دقيقه بيشترى كه كار مى‏كنيد، آن چهره مهربان و پُرعطوفت و لبخندى كه نشان مى‏دهيد و به حسب ظاهر هيچ كس از آن قدرشناسى نمى‏كند - نه مسؤولِ شما آن را مى‏بيند، نه مأموران عالى‏رتبه دولتى از آن حركت كوچك مهربانانه شما مطلع مى‏شوند، و نه خود آن مريض مجال تشكّر پيدا مى‏كند - در دفتر انصاف و عدل الهى ثبت مى‏شود. «فمن يعمل مثقال ذرّة خيرا يره(1)»: اگر شما به قدر سنگينى يك ذرّه - يعنى ذرّاتى كه شما در تابش نور خورشيد به درون اتاق مشاهده مى‏كنيد و اصلاً نمى‏شود سنگينى آنها با ابزارهاى معمولى اندازه‏گيرى كرد - كار نيك بكنيد، آن را در قيامت به چشم خودتان خواهيد ديد؛ پاداش آن به شما برمى‏گردد و ضايع نمى‏شود. فرق تفكّر الهى با تفكّر مادى همين‏جاست. بنا بر معارف والاى الهى، در عالم طبيعت و وجود، هيچ حركتى، هيچ رفتارى و هيچ احساسى ضايع نمى‏شود. وقتى نسبت به بيمار احساس ترحّم مى‏كنيد و انگيزه مهربانى در دلتان نسبت به آن بيمار مى‏جوشد، همان هم اجر دارد. آن را چه كسى مى‏بيند و احساس مى‏كند؟ خداى متعال كه عالم‏السّرّ و الخفيّات است - «يعلم خائنة الأعين و ما تخفى الصّدور»(2) - و هر آنچه كه در دلها و خاطره‏هاى ما مى‏گذرد، مى‏داند و به آن آگاه مى‏شود، پاداش خواهد داد.

قدر اين شغل را بدانيد. حسابها را از هم جدا كنيد. اين‏كه جامعه پرستارى به خاطر خدمات و زحمات خود، از بخش دولتى يا از بخشهاى ديگر مطالباتى دارد و آنها بايد صورت گيرد، به جاى خود محفوظ و بايد بشود؛ همه بايد وظيفه خودشان را در مقابل پرستار و جامعه پرستارى بدانند؛ اما در كنار اين بخش، اين را هم فراموش نكنيد كه كار شما به مقتضاى سختى و ظرافت و نامحسوس بودنِ بسيارى از تلاشهايش در چشم مردم، خصوصيتى دارد كه مى‏تواند آن را در پيشگاه عدل الهى مورد توجّه ويژه قرار دهد. اينها مهم است. البته اين توصيه‏هايى كه به شما عرض مى‏كنيم، مربوط به شما و دل شما و خداست. توصيه ما به مسؤولان اين است كه وظايف خودشان را در مقابل اين مجموعه انجام دهند.

نام مبارك حضرت زينب نشان‏دهنده تلاشى از اين نوع است. تلاش حضرت زينب سلام‏اللَّه‏عليها فقط اين نيست كه از امام بيمارى در كربلا حراست و پرستارى كرده است. حضرت زينب از روح كلّى اسلام و جامعه آن روز مسلمين پرستارى كرد؛ پرستارى بزرگ او آن‏جاست. حضرت زينب در مقابل يك دنيا بدى، ظلم، بى‏انصافى، حيوان‏صفتى و قساوت، يك‏تنه ايستاد. و با اين ايستادگى، توانست از روح كلّى اسلام حراست و پرستارى كند. همچنان كه مى‏گوييم امام حسين عليه‏السّلام اسلام را حفظ كرد، مى‏توانيم دقيقاً ادّعا كنيم كه حضرت زينب سلام‏اللَّه‏عليها هم با ايستادگى خود، اسلام را حفظ كرد. اين ايستادگى، يك رمز و راز و يك عامل اصلى است.

ملتهايى كه براى هدفهاى خود ايستادگى مى‏كنند، موفّقند. ممكن است اين موفّقيت، در كوتاه مدت به چشم آدمهاى كوتاه‏بين نيايد؛ اما بدون ترديد اين موفقّيت، تثبيت شده است و برو برگرد ندارد. شما به همين قضيه فلسطينِ مجروحِ مظلومِ غصب شده نگاه كنيد؛ مردمى كه در آن‏جا هستند، الان يك سال است كه ايستادگى كرده‏اند. اگر بخواهيم با چشم مادّى به آمارهاى ظاهرى نگاه كنيم، مى‏بينيم اينها يك سال كتك خوردند، ضربت ديدند، كشته و مجروح دادند؛ اما در واقع مسأله فلسطين را زنده كردند؛ دشمن را پا در گل گذاشتند و او را به اعتراف به عجز وادار كردند. هرچه كه رژيم صهيونيستىِ ظالم و غاصب، سختگيرى خود را بيشتر مى‏كند، به عجز خود بيشتر اعتراف مى‏كند. اين نشان مى‏دهد كه درمانده است. الان هم شروع به عربده‏كشى و تهديد به جنگِ در منطقه و بيرون منطقه كرده است؛ اين براى چيست؟ براى اين است كه همان مردان مظلوم، همان زنهايى كه بچه‏هاى چند ماهه‏شان هدف گلوله ظلم صهيونيستها قرار گرفتند، همان نوجوانانى كه با سنگ به جنگ نيروهاى تا دندان مسلّح دشمن رفتند، دشمن را ضايع و عاجز كرده‏اند.

موازنه قدرت در دنيا، همه‏اش به يال و كوپال ظاهرى و به چهره ابرقدرتى نيست؛ ايستادگى لازم است. ملت ما هم ايستادگى كرد و پيروز شد - هم در انقلاب، هم در جنگ، هم در دوران بعد از جنگ - امروز هم ايستادگى مى‏كند و پيروز مى‏شود. اين فشارهايى كه شما مشاهده مى‏كنيد - فشار تبليغاتى، سياسى، اقتصادى، يارگيريهاى خائنانه و رذالت‏آميز از درون كشور به وسيله دشمن - به خاطر اين است كه ملت ايران طبق آيه شريفه‏ى «قالوا ربّنا اللَّه ثمّ استقاموا»،(3) سخن حق و خواسته‏ى مشروع و منطقى خود را - كه در دست گرفتن امور خود و قطع دخالت بيگانگان و تكيه به حكم و دين الهى است - با صداى رسا اعلام كرده و پاى آن محكم ايستاده است. اما چه كسى در اين خصوص پيروز خواهد شد؟ ملت و ايستادگى اوست كه پيروز خواهد شد.

البته اينها ميدان امتحان است. در دنيا آبروى خيليها رفت. در قضيه فلسطين و ايران، آبروى قدرتهاى بزرگ جهانى بر زمين ريخت؛ ملتهاى دنيا شناختند كه در اظهارات اينها، ادّعاهاى پوچ حقوق بشر و ضدّيت با تروريسم چقدر حقيقت دارد. شما ببينيد امروز دولت امريكا ادّعا مى‏كند كه با تروريسم مخالف است؛ در همين حال رژيم صهيونيستى در سطح دولت تصميم مى‏گيرد كه افراد مشخصى را - بيست و چند نفر را معيّن كرده است - ترور كند! اين يك تروريسم رسمى دولتى است؛ درعين‏حال دولت امريكا از اينها حمايت مى‏كند! آيا اين، دروغگويى رژيم امريكا را اثبات نمى‏كند؟! ادّعا مى‏كنند كه طرفدار حقوق بشر و حقوق كودكان و حقوق زنانند؛ اما در داخل فلسطين، ناگهان با بلدوزرهاى صهيونيستها، سقف روى سر كودك چندماهه و زن بى‏پناهِ در خانه خود نشسته، فرود مى‏آيد و اينها لب نمى‏جنبانند و اخم نمى‏كنند! اين كار، آبروى اينها را در برابر ملتهاى دنيا مى‏برد.

من به شما عرض كنم؛ خدا را سپاسگزاريم كه روند كارها را چنان پيش آورده - البته همّت ملت عزيز و بزرگوار ايران بيشترين نقش را در اين كار داشته است - كه روزبه‏روز پشتوانه جهانى و افكار عمومى نسبت به قدرتهاى بزرگ ضعيفتر مى‏شود و فرياد ملتها عليه نظام سلطه جهانى، بلندتر و رساتر مى‏گردد.

اميدواريم كه خداوند متعال به ملت ايران، عظمت و اقتدار و آن چيزى را كه شايسته فداكارى و ايثار اوست، عنايت كند و به شما جامعه پرستاران كشور اجر جزيلى مرحمت كند و ان‏شاءاللَّه بتوانيد با دلگرمى، اين شغل بسيار مهم و حساس و دشوار را پيش ببريد و اجرتان را از خداى متعال بگيريد. اميدواريم همه شما مشمول ادعيه زاكيّه حضرت بقيةاللَّه ارواحنافداه باشيد.

والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته‏

1) زلزال: 7

2) غافر: 19

3) فصلت: 30

/انتهاي پيام/