مجمع روحانیون با دشمنان نظام تعارف ندارد یا راه‌بلد آنهاست؟!

عضو شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان می‌گوید ما مردم را، ولی نعمت می‌دانیم، اما اصولگرایان آن‌ها را رعیت می‌دانند.

کد خبر: ۸۱۴۰۷۴

يکشنبه - ۰۱ دی ۱۳۹۸ / December 22, 2019

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، عبدالواحد موسوی لاری در گفتگو با «جماران» و درباره انتخابات آتی مجلس گفت: من ناامید نیستم، اما به دو دلیل خوشبین هم نیستم. دوستان ما تجربه موفق ۹۲ تا ۹۶ را فراموش کرده‌اند. اگر مانند این روز‌ها آقای کرباسچی و آقای نعیمی‌پور و دیگران حرف خود را بزنند و فضای اینچنینی تا آخر ادامه یابد؛ معلوم است که هم ۹۸ و هم ۱۴۰۰ را از دست می‌دهیم.

این عضو شورای مرکزی مجمع روحانیون، در ادامه و درباره تفاوت اصلاح‌طلبان و اصولگرایان گفت: اصلاح‌طلبان می‌خواهند فهم ما از جامعه را به عرصه زندگی مردم آورد؛ حال فهم ما چیست؟ این است که انسان‌ها را صغیر و محجور ندانیم و به افراد اعتماد کنیم. مرز ما با اصولگرایان در این است که ما می‌گوییم مردم، ولی نعمت ما هستند و آن‌ها می‌گویند؛ مردم رعیت هستند. چون آن‌ها مردم را رعیت می‌دانند در نتیجه خود را کسی می‌دانند که این رعیت را باید هدایت کند. اصلاح‌طلبان می‌گویند مردم، ولی نعمت‌اند و باید دنبال موضوعی مشروع برویم که آن‌ها می‌خواهند من اصلاح‌طلب به این حرفی که می‌زنم باید اعتقاد داشته باشم و تصنعی حرف نزنم.

موسوی لاری همچنین درباره مرزبندی خود با جریان‌های ضدنظام گفته است: اگر کسی صراحتا بگوید به جمهوری اسلامی اعتقاد ندارم، آن بحث دیگری است مرز ما زیر سقف جمهوری اسلامی و قانون اساسی است. هرکس قانون اساسی جمهوری اسلامی را قبول دارد و ملتزم آن است زیر این سقف قرار دارد. وقتی کسی می‌گوید قانون اساسی را قبول دارم یعنی همه قانون را قبول دارد و یا ملتزم به همه اصول است ولو برخی از آن‌ها را ناقص و ضعیف بداند. اگر کسی اصل قانون اساسی را قبول ندارد که ما با او تعارفی نداریم و نمی‌تواند در جمهوری اسلامی مدیریت داشته باشد.

درباره اظهارات موسوی لاری گفتنی است: اولا ادعای رعیت پنداشتن مردم، جزو القائات ضدانقلاب و سلطنت‌طلبان است که به‌خاطر نفوذزدگی مدعیان اصلاح‌طلبی، وارد ادبیات این طیف هم شد. اصل ماجرا نیز به تحریف محتوای فرمایش پیامبر اعظم (ص) برمی‌گردد مبنی بر اینکه «کلکم داع و کلکم مسئول عن رعیت»، در واقع این بیان شریف، مطالبه حس «مسئولیت جمعی» و ضمناً «مراعات» همدیگر به‌ویژه مراعات توده مردم از سوی حاکمان است. اما به غلط و دروغ ادعا می‌شود که مراعات، رعیت پنداشتن مردم است؟!

اما نقض ادعای «ولی‌نعمت انگاشتن مردم از سوی اصلاح‌طلبان»، ۲۰ سال مدیریت تمایزطلبانه و اشرافی آن‌ها در دولت موسوم به سازندگی، اصلاحات و اعتدال است سیاست‌بازی و ترجیح علائق جناحی و سیاسی و گروهی بر مصالح عمومی، غلبه دادن سیاست بر اولویت‌های معیشت مردم، زراندوزی و اشرافیگری و دستبرد به بیت‌المال و نامحرم‌پنداشتن مردم در بسیای از رویکرد‌های اقتصادی و سیاسی و دیپلماتیک، اسناد نقض ادعای آقای موسوی لاری است. خروجی این مدیریت برای مردم، تورم ۴۹ درصدی دولت سازندگی و ۵۷ درصدی در دولت مدعی اعتدال است.

اما نکته دوم، به ادعای مرزبندی با معارضان اسلام و قانون اساسی و جمهوری اسلامی برمی‌گردد. ائتلاف مدعیان اصلاح‌طلبی با طیفی از گروهک‌های برانداز، ناقض این ادعاست که در همکاری و هم‌پوشانی در انتخابات ۷۶ و ۸۴ و ۸۸ و همچنین فتنه‌های ۷۸ و ۸۸ قابل مشاهده است. این طیف به بهانه اعتراض به تقلب در انتخابات ۸۸ - که به شهادت خاتمی در پستوها، دروغ بود- با گروهک‌های معارضی مانند سازمان منافقین و سلطنت‌طلب و بهائیت هم افق شدند؛ جایی که شعار «انتخابات بهانه است- اصل نظام نشانه است»، «نه غزه نه لبنان»، مرگ بر اصل ولایت فقیه و... سر داده شد و به بی‌حرمتی علیه ساحت امام خمینی (ره) و سپس امام حسین علیه‌السلام در روز عاشورا منتهی شد، اما با این وجود خاتمی (عضو مرکزیت مجمع روحانیون) موسوی تا روز آخر، همچنان فتنه‌انگیزی و تحریک به آشوب می‌کردند و هرگز حاضر به اعلام برائت از آن‌ها نشدند.