در دل یک مرکز رشد دانشگاهی؛

پژوهشگران ایرانی چاپگر‌های سه بعدی منحصربه‌فرد می‌سازند

مراکز رشد دانشگاهی می‌تواند به عنوان محلی امن برای توسعه ایده‌های جدید شرکت‌های دانش بنیان باشد تا آن‌ها محصولاتی منحصربه فرد تولید کنند.

کد خبر: ۸۱۹۰۴۸

چهارشنبه - ۲۵ دی ۱۳۹۸ / January 15, 2020

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، اگر قرار باشد کشوری در همه حوزه‌ها توسعه یابد، اولین گام را باید در جهت حمایت از ایده‌های جدید و خلاقانه‌ای که در قالب شرکت‌های دانش بنیان و استارت‌آپ‌ها ارائه می‌شود، بردارد. ایران نیز با اینکه تازه در مسیر توسعه افتاده و به عبارتی جزو کشور‌های در حال توسعه به حساب می‌آید با توجه به نیروی جوان تحصیلکرده توانسته دستاورد‌های چشمگیری داشته باشد.

در یک دهه گذشته به صورت خاص توجه ویژه‌ای به شرکت‌های دانش بنیان و استارت‌آپ‌ها شده و با راه اندازی پارک‌های علم و فناوری و مراکز رشد روند توسعه ایده‌ها در کشور توسعه بیشتری به خود گرفته است. یک از این مراکز، مرکز رشد دانشگاه الزهرا (س) است که از معدود دانشگاه های ویژه بانوان در ایران با ایجاد بستری مناسب جهت افزایش کارآفرینی زنان سال ۱۳۹۰ رسما کار خود را آغاز کرد. در این مرکز رشد ۳۱ واحد رشد پیدا کرده‌اند و نزدیک به ۲۰ واحد فناور نیز در آن مستقر هستند.

یکی از این واحد‌های فناور مستقر در مرکز رشد دانشگاه الزهرا (س) شرکت سه بعدی پژوهان هیوا رهام با برند تجاری پرومی است که کار خود را در حوزه‌ تکنولوژی‌های سه بعدی از سال ۱۳۹۰ آغاز کرده است. شرکت سه بعدی پژوهان یک شرکت فناور با رویکرد چند جانبه در تجاری سازی فناوری‌های نوین است، مهمترین وجه تمایز شرکت با رقبا درانعطاف پذیری طراحی و ساخت چاپگر‌های سه بعدی مطابق با نیاز مشتری و کشور بوده است.

این شرکت یک واحد فناور با رویکرد چند جانبه در تجاری سازی فناوری‌های نوین است، مهمترین وجه تمایز شرکت با رقبا درانعطاف پذیری، طراحی و ساخت چاپگر‌های سه بعدی مطابق با نیاز مشتری و کشور بوده است. شاید یکی از کلیدی‌ترین رمز‌های موفقیت این تیم کمبود بودجه و اراده بالا باشد؛ به طوری که هزینه اولیه کارشان تنها ٥میلیون تومان بود و توانستند با استقرار در مرکز رشد دانشگاه الزهرا (س) عملکرد مطلوبی داشته باشند.

همه ما می‌دانیم که امروزه مدل سازی سه بعدی در رشته‌های گوناگونی همچون قطعه سازی، آزمایشگاه، معماری، طراحی صنعتی، آموزشی، روباتیک، صنایع هوافضا و... رایج است. این مدلسازی‌ها تا پیش از این به شکل تصاویر دو بعدی روی صفحه‌های نمایشگر یا روی کاغذ ارائه می‌شدند تا افراد با دیدن آن‌ها درکی از آنچه طراحان در ذهنشان دارند بدست آورند، اما حالا کار به جایی رسیده است که حتی بیماران نیازمند پیوند عضور نیط می‌توانند از بافت‌های زنده که توسط چاپگر‌های سه بعدی آماده می‌شوند از مرگ نجات پیدا کنند.

امثال چنین شرکت‌هایی در کشور کم نیست، اما تلاششان آنچنان که باید به چشم نمی‌آید، به همین منظور هم لازم است که برای ماندن در چرخه توسعه و عقب نماندن از کشور‌های صاحب تکنولوژی از شرکت‌های دانش بنیان با شرایط خاص حمایت‌های ویژه‌تری شود. به طور مثل چاپگر‌های سه بعدی تولید شده رد این مرکز رشد توانایی ساخت و مهندسی معکوس و طراحی پرینتر‌های سه بعدی تماما بومی سازی شده با افتخار ایرانی در هر ابعادی تا یک متر مکعب در سطح خاورمیانه را دار، فناوری که در دست مهندسان آلمانی بوده و حالا ایرانی‌های نمونه ایران ساخت را به بازار عرضه کرده‌اند.

باوجود تمام مشکلات ناشی از فضای رقابتی می‌توان گفت که رشد اینگونه شرکت‌ها نمایش توسعه از تحقیقات دانشگاهی و تلاش تجاری سازی و بومی سازی آن‌ها است. بسیاری از جوانان ما توانسته‌اند با بهره گیری از تجارب اساتید برجسته، هوش ذاتی و تلاش مداوم آنچه از نظر سایرین محال به نظر می‌آید را ممکن سازند و لازم است در سوی دیگر بخش‌هیا دولتی و غیردولتی مرتبط اقدامات گسترده‌تری در راستای تجاری سازی محصولات آن‌ها انجام دهند.