یادداشت دانشجویی |

آبروی تو آبروی ایران است؛ من هم حاجی زاده‌ام!

دیگر هیچ وقت دی ماه ۹۸ از یاد مردم نمی‌رود. شهادت سردار پُر افتخار وطن حاج قاسم سلیمانی چنان داغی بر دل نهاد که نه یک ملت بلکه تمام ملت‌های محور مقاومت را عزادار کرد.

کد خبر: ۸۱۹۸۱۴

دوشنبه - ۲۳ دی ۱۳۹۸ / January 13, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، روجا سیف زاده؛ * دیگر هیچ وقت دی ماه نود و هشت از یاد مردم نمی‌رود. شهادت سردار پُر افتخار وطن حاج قاسم سلیمانی چنان داغی بر دل نهاد که نه یک ملت بلکه تمام ملت‌های محور مقاومت را عزادار کرد. امریکا تصور می‌کرد کشتن فرمانده سپاه قدس، ایران را از مبارزه علیه استکبار جهانی منصرف می‌کند. اما این خواب، با قیام مردم در استقبال از پیکر مطهر سردار محبوب ایرانی به کابوس تبدیل شد. انهدام فرماندهی عین الاسد، نه انتقام بلکه سیلی اول بود. چراکه خون بهای واقعی شهدا، اخراج کامل آمریکا از منطقه است و اینگونه بود که اولین تیر بعد از جنگ جهانی دوم علیه آمریکا شلیک شد.

شیرینی سیلی اول هنوز به کام نرسیده، تلخی به حلق رسید. سقوط هواپیمای اوکراینی از آسمان وطن و شهادت همه‌ی آن ۱۷۶ سرنشین این پرواز، کشور را به شوک بزرگی فرو برد. ماجرا آنجا سخت‌تر شد که سپاه مسئولیت این اتفاق رابرعهده گرفت. چه چیزی می‌تواند داغ بر دل نشسته‌ی ملت را از غم از دست دادن هموطنانشان آرام کند؟ براستی حقیقتی تلخ‌تر از این وجود ندارد که موشک خودی در سقوط این هواپیما نقش داشته است. اگرچه اصابت موشک ایرانی به هواپیمای اوکراینی حقیقتی تلخ و البته واقعی است، اما پرده از حقایق دیگر برداشتن جوانب دیگری را نیز روشن می‌کند.

اول پرچم دار تسلیت، خود سپاه است. سپاه شبیه پدری است که فرزندان خود را در سانحه‌ی تصادفی از دست داده که خود راننده‌ی آن بوده است. سرزنش به این پدر را چه کسی می‌تواند؟

بعد آنکه خود آمریکایی‌ها با ۱۲ فروند هواپیمای با سرنشین و بی سرنشین خود چند روز در آماده باش کامل بودند و ۵۲ نقطه کشور را مورد بررسی حمله قرار دادند. اعلام هم نکنند جنگ است وقتی سردار نظامی را می‌کشند دقیقا معنی اش جنگ است.

این که ایران پایگاه نظامی آمریکا را مورد حمله موشکی قرار دهد که جای بحث ندارد. فقط سوال آنجایی مطرح می‌شود که وقتی کل دنیا اخبار این حوالی را رصد می‌کند، چطور در ایران رئیس جمهور که به همه‌ی امور کشور مشرف است نمیدانست که کشور در آماده باش صد در صد نظامی است؟ منتظر بودند تا با برخورد موشک کروز آمریکایی مطلع شوند؟

چطور در حالی که تمام یگان‌های آفندی و پدافندی در آماده باش صددرصد هستند و جنبنده‌های آسمان و زمین کشور رصد می‌شوند به یکباره یک هواپیما‌ی مسافربری دقیقا در محدوده پدافند هوایی قرار می‌گیرد و کسی به او نمی‌گوید کشور در آرایش جنگی است و پرواز‌ها لغو است؟

این درحالی که حتی برای مانور‌ها و رزمایش‌های هوایی هم پرواز‌های آن محدوده لغو می شود.

بعد اینکه سردار حاجی‌زاده اعلام کردند که تعطیلی پرواز‌ها را در خواست کردند. با جستجو در قانون هواپیمایی کشوری، در ماده ۱۰ می بینیم که کنسل کردن پرواز‌ها در موارد امنیتی و نظامی با تصویب هیات وزیران انجام می‌شود.

به‌این‌ترتیب آنچه از ظاهر امر پیداست، آن است که در موضوع اخیر که کشور در حال آماده باش جنگی بوده است، رئیس‌جمهور می‌بایست جلسه هیئت‌وزیران را به‌صورت فوق‌العاده تشکیل می‌داد و مراتب را برای ممنوعیت پرواز‌ها به سازمان هواپیمایی کشور ابلاغ می‌کرد تا چنین فاجعه‌ای رخ نمی‌داد.

در آخر باید بگویم آنچه از سپاه در ذهن دارم جان بر کفی و جان سپاری است در راه وطن و ممنونم از سردار با آبروی وطن، سردار پاسدار حاجی زاده برای ادب و تواضع در به گردن گرفتن خطا‌های همیشگی دولتی که مدعی است عصر گفتمان است نه موشک و برای سرداری که با موشک شهید می‌شود عزاداری می‌کند.

روجا سیف زاده-فعال دانشجویی استان کرمان

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.