در یک پروژه تحقیقاتی؛

محققان به چشم‌های یک بی‌مهره عینک سه‌بعدی زدند

تیمی از محققان دانشگاه مینه‌سوتا برای درک بهتر چشم و مغز و به‌ویژه چگونگی هماهنگی اندام‌های سپیداج برای گرفتن طعمه، عینک سه‌بعدی روی چشم‌های این حیوان قرار دادند.

کد خبر: ۸۲۰۴۴۸

چهارشنبه - ۲۵ دی ۱۳۹۸ / January 15, 2020

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، سپیداج (که به اشتباه ده‌پا و ماهی مرکب نامیده می‌شود) جانوری نرم‌تن و دریازی است از راسته سپیداجان (Sepiida) و رده سرپایان است. بررسی‌های تازه نشان می‌دهد که سپیداج‌ها از جمله باهوش‌ترین گونه‌های بی‌مهرگان هستند. آن‌ها شب‌رو هستند و شب‌ها به شکار خرچنگ‌ها و میگو‌ها می‌پردازند. سپیداج‌ها معمولا هشت بازو دارند که دو شاخک گیره‌ای دراز در میان آن‌ها قرار گرفته است. این شاخک‌ها تنها به هنگام گرفتن شکار قابل دیدن است. جنین سپیداج حتی پیش از به دنیا آمدن قادر به مشاهده دنیای پیرامون خود است. سپیداج‌هایی که در دوره جنینی خود در پیرامون خود بیشتر خرچنگ دیده باشند در دوران بلوغ بیشتر به شکار خرچنگ می‌پردازند.

این حیوان همانند انسان دید سه‌بعدی دارند؛ اصطلاح علمی که برای درک عمق به کار می‌رود. آن‌ها به طعمه خود حمله می‌کنند و برای این کار خیلی دقیق فاصله خود تا طعمه را ارزیابی می‌کنند. زیرا اگر طعمه خیلی نزدیک‌شان باشد، به آن برخورد می‌کنند و آن را فراری می‌دهند و اگر خیلی دور باشد، به آن نمی‌رسند.

محققان برای مطالعه روی این آبزی، روی چشم‌هایش عینک سه‌بعدی قرار دادند تا متوجه شوند چطور فاصله‌اش را از طعمه‌اش حدس می‌زند. آن‌ها سپس تصاویری از میگوی در حال حرکت را برای این حیوان به نمایش گذاشتند تا بتوانند تشخیص دهند که آیا مغز این حیوان، تصاویر بین چشم چپ و راست را برای محاسبه فاصله مقایسه می‌کند یا خیر. این مقایسه و هماهنگی چشم‌ها در واقع همان دید سه‌بعدی است که در بالا ذکر شد.

از آنجا که این تصاویر جبران شده بودند، ماهی‌های کوچک ماهی صخره خیلی نزدیک یا خیلی دور زده شد - علامتی که آن‌ها در هنگام شکار از کلیشه استفاده می‌کنند.