پیشکسوت استقلال در گفتگو با دانشجو:

این چه توافقی بود که باز هم استقلال ضرر کرد؟/ سیستم «غیرت» تنها راهکار فرهاد و تیمش است

بهتاش فریبا پیشکسوت استقلال گفت: نمی دانم این چه پیروزی در مذاکرات بود که مسئولان ایرانی از آن خبر می دهند چون باز هم که استقلال باید بیرون از خانه به دیدار الکویت برود؟

کد خبر: ۸۲۲۴۱۱

جمعه - ۰۴ بهمن ۱۳۹۸ / January 24, 2020

گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، تیم فوتبال استقلال سرانجام پس از کش و قوس های فراوان طی انتقاداتی که از سوی مسئولان باشگاه به برگزاری بازی در کشور ثالث انجام می شد به برگزاری دیدار اول پلی آفش با الکویت در کشور ثالث تن داده و راضی به کاری شد که بر خلاف آن پافشاری می کرد. در اینکه چرا این تصمیم گرفته شد بحث بسیار است! ولی به همین بهانه که استقلال باید از این دیدار وارد رقابتهای آسیایی شود با یکی از بازیکنان اسبق تیم استقلال صحبت کردیم و از راهکارهای تأثیر گذار در چنین شرایطی برای تیمی مانند استقلال که چند ساعت قبل از بازی به محل انجام رقابت می رسد سئوال کردیم.

بهتاش فریبا در گفت و گو با دانشجو، درباره اینکه فرهاد مجیدی چه کاری انجام بدهد تا بهترین نتیجه را در بدترین شرایط اردویی بگیرد حرف زد.
متن این گفت و گو در ادامه می آید:

چقدر از تیم الکویت شناخت دارید؟
من شناخت چندانی ندارم. قطعا کادر فنی و آنالیزورهای تیم در این باره اطلاعاتی دارند و در اختیار فرهاد مجیدی قرار داده اند.

به نظر شما در این شرایط که استقلال یک روز قبل از بازی به مقصد می رسد چه راهکاری مانند بازی حمله ای یا دفاعی بیشتر جواب می دهد؟
به نظر من دیگر کار از این مسایل گذشته که استقلال به فکر بازی تدافعی یا حمله ای باشد. استقلال اگر دیشب(پنجشنبه شب) تهران را ترک می کرد باز هم یک چیزی. امروز یک تمرینی می کرد ولی اینکه تا 3 بامداد در فرودگاه ماندند و بعد دوباره فهمیدند باید به هتل بروند و ساعت 9 صبح برگشتند به فرودگاه مشخص می کند در بهترین حالت بازیکن سه ساعت بیشتر نتوانسته بخوابد.

منظورتان خستگی است؟
در این شرایط فقط خستگی بدنی شما را اذیت نمی کند. حتما در این وضعیت گرفتار شده اید که وقتی می فهمید پروازتان 1 ساعت تأخیر دارد از نظر روحی و روانی به هم می ریزید. چه برسد به تیمی که می خواهد فردا بازی کند. این فقط بخش کوچکی از این ناهماهنگی هاست.

بیشتر توضیح می دهید؟
بچه های استقلال در تهران در هوای زیر صفر آماده شدند راهی دبی شوند در حالی که در امارات هوا حداقل 15 تا 20 درجه با تهران تفاوت دارد. آب و هوا از یک طرف، نخوابیدن از طرف دیگر، آوارگی و برو این طرف و آنطرف یک چیز دیگر است. برهم ریختگی خواب روی همه عضلات و اعصاب تأثیر سوء می گذارد.

چه پیشنهادی برای مسئولان تیم دارید؟
به نظر من وقتی تیم به دبی رسید باید بچه ها را به اتاق هایشان بفرستند و رهایشان کنند تا خوب استراحت کنند. بعد یک تمرین عرق گیری سبک برای آشنایی با آب و هوای دبی و در نهایت یک فیلم دیدن. درباره ارنج و ترکیب حرف زدن می تواند لااقل تیم را از نظر ذهنی به فضای بازی برگرداند. اصلا من نمی دانم چرا این تصمیم گرفته شد!

بازی در کشور ثالث؟
بله! مگر اینها نبودند می گفتند ما تحت هیچ شرایطی در کشور ثالث بازی نمی کنیم؟ پس چه شد؟ این همه جلسه و برو و بیا برای چه بود؟ کاملا مشخص شد که ای اف سی برای این موضوع یک برنامه تدوین شده داشته و ایرانی ها را هم به مالزی کشاند تا آنجا حرفش را به کرسی بنشاند. اصلا از کجا مشخص است که استقلال از این مرحله عبور می کند که به ما وعده سرخرمن داده اند که در دور برگشت بازیهای استقلال در تهران برگزار می شود. این بازی در تهران مهم بود که بخش مهمی از راه را می رفت.

این تصمیم سیاسی نبود؟
قطعا سیاسی بود. جالب است که ای اف سی خودش همواره تأکید دارد که فوتبال باید از سیاست دور باشد ولی این کارشان عین سیاسی کاری بود. در هر صورت با تمام وجودم از صمیم قلب آرزو می کنم که استقلال در این دیدار حریفش را شکست بدهد.

بهترین روش برای بازی چیست؟
این بازی از آن مسابقاتی است که فقط می توان روی غیرت ایرانی بچه ها تکیه کرد. خیلی نمی توان روی مسایل فنی حرف زد. یادمان نرود استقلال در این چند روز حتی زمین تمرین درست و حسابی هم نداشته و این هم یکی دیگر از مشکلات این تیم طی این مدت است. الان بیش از دو ماه است که از وقتی استراماچونی از استقلال رفت یک روز یک آب خوش از گلوی این تیم و هوادارانش پایین نرفته است. این از وضعیت بازی پلی آفش، آن از بازیکنی که آمد و ایفمارک تأییدش نکرد، این از برنامه پروازش و در کل شرایط اصلا عادی نیست.

اگر الان با فرهاد مجیدی یا مجید نامجو مطلق صحبت کنید چه توصیه ای به آنها خواهید داشت؟
فقط باید روی مسایل روحی روانی کار کنند. غیر از این هر حرفی بزنند بازیکن دچار برهم ریختگی می شود. بیش از هر چیز دلم برای هواداران می سوزد. در این مدت حسابی اذیت شدند.