تعادل در كسب دنيا

چگونگي جلب محبت و رحمت مردم

هرچه مى‏توانيد از سرگرميهاى دنيا خود را رها كنيد، پس به درستى كه هركس با قلبش متوجّه خدا شود، خداوند محبّت و رحمت مردم را متوجّه او مى‏كند.

کد خبر: ۸۲۲۹۷

پنجشنبه - ۱۴ مرداد ۱۳۸۹ / August 05, 2010

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، از احاديث است كه: «هرچه مى‏توانيد از سرگرميهاى دنيا خود را رها كنيد، پس به درستى كه هركس با قلبش متوجّه خدا شود، خداوند محبّت و رحمت مردم را متوجّه او مى‏كند و خداوند سريع‏تر از هر چيزى به او خير مى‏رساند».(بحارالانوار، ج 77)

مخاطب اين حديث كسانى هستند كه وقتى به آنها گفته مى‏شود كه چرا در انجام وظايف الهى كوتاهى مى‏كنيد و عبادت را خوب انجام نمى‏دهيد، و چرا به كار آخرت نمى‏پردازيد و فقط غرق در دنيا هستيد؟ در پاسخ مى‏گويند: چه كار كنيم، گرفتاريم، از كسب و كار مى‏مانيم.

هموم دنيا در اين حديث به معناى غم و غصّه نيست، بلكه به معناى آن چيزى است كه انسان را مشغول مى‏كند؛ بنابراين معناى روايت اين است كه تا آنجا كه مى‏توانيد از فكرهاى دنيوى فراغت پيدا كنيد و خيال نكنيد كه اگر سراغ آخرت برويد از دنيا باز مى‏مانيد، چرا كه:

اوّلًا، خداوند به «وُدّ و رحمت» قلوب بندگان را منقاد و مطيع چنين شخصى مى‏كند، يعنى سيل عواطف مردم به سوى شخصى كه به سمت خدا رفت سرازير مى‏شود، و آن شخص با اقبال مردم روبه‏رو مى‏شود.

ثانياً، اينكه خداوند چنين كسى را به سرعت به خير و سعادت مى‏رساند.

مردم سه گروهند:

گروه اوّل: كه بيشتر اينگونه‏اند كسانى هستند كه بيشتر زندگى آنها صرف دنيا مى‏شود.

گروه دوم: كسانى كه گمان مى‏كنند دنبال زندگى نرفتن و سربار جامعه شدن فضيلت است.

گروه سوم: كسانى كه معتدل و بر جادّه مستقيم هستند و به مقدارى كه حفظ آبرو كنند و آبروى جامعه اسلامى نرود، دنبال تلاش و فعّاليّت مى‏روند؛ كه در احاديث آمده اين تلاش هم جزء آخرت به حساب مى‏آيد.

شخصى نزد امام صادق عليه السلام آمده و عرض كرد: مى‏ترسم دنبال دنيا و كسب و كار بروم و دنيا پرست بشوم؟ امام عليه السلام فرمود: اين پولى كه بدست مى‏آورى براى چيست؟ گفت: انفاق فى سبيل الله مى‏كنم، حج بجا مى‏آورم، صله رحم مى‏كنم و خانواده خود را آبرومند نگه مى‏دارم. حضرت فرمود: اين دنيا نيست كه تو خيال مى‏كنى، بلكه اين آخرت است، ظاهرا دنبال دنيا هستى ولى هدفت آخرت است.(1)

1- گفتار معصومين(ع)/انتهاي پيام/