اولین‌های فجر ۳۸ درام‌های اجتماعی بودند

ظهر دیروز، رویدادی آغاز به کار کرد که محفل هنرمندان و علاقه‌مندان به هنر هفتم را در روز‌های سرد و زمستانی بهمن گرم و بازار نقد و حاشیه را داغ کرد. با شروع سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر اهالی رسانه در پردیس سینمایی ملت گرد هم جمع شدند تا به تماشای فیلم‌های سینمایی راه یافته به جشنواره بنشینند.

کد خبر: ۸۲۴۲۷۶

يکشنبه - ۱۳ بهمن ۱۳۹۸ / February 02, 2020

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، ظهر دیروز، رویدادی آغاز به کار کرد که محفل هنرمندان و علاقه‌مندان به هنر هفتم را در روز‌های سرد و زمستانی بهمن، گرم و بازار نقد و حاشیه را داغ کرد. با شروع سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر در نخستین روز از دهه فجر انقلاب اسلامی، اهالی رسانه در پردیس سینمایی ملت گرد هم جمع شدند تا در کنار عوامل و سازندگان فیلم، به تماشای فیلم‌های سینمایی راه یافته به جشنواره بنشینند.

تفاوت برنامه ریزی در اکران فیلم‌های فجر برای اهالی رسانه، تغییر سانس نمایش مستند بود که از سانس ابتدایی به سانس آخر تغییر زمان داد. همچنین بر اساس قرعه کشی صورت گرفته، در روز نخست، به ترتیب «سه کام حبس» به کارگردانی سامان سالور، «قصیده گاو سفید» به کارگردانی بهتاش صناعی‌ها و «عامه پسند» به کارگردانی سهیل بیرقی در سالن‌های سینما ملت به نمایش گذاشته شد.

در اولین روز از برگزاری فجر ۳۸، نمایش فیلم اول با کمی تأخیر انجام شد که البته همین تأخیر چند دقیقه ای، آن چنان برنامه نشست‌های خبری و اکران فیلم‌های بعدی را تحت تأثیر قرار داد که فشردگی برنامه، فرصت استراحت چند دقیقه‌ای را نیز از خبرنگاران گرفت.

زنگ اول جشنواره با یک درام اجتماعی به صدا در آمد

همیشه اولین ها، خوب در خاطر می‌مانند و حتی می‌توانند ضربه اصلی را به شالوده کار بزنند. همه برای تماشای فیلم اول، هم آمادگی ذهنی و روحی دارند و هم ذوق که این نقطه قوتی است برای هر فیلمی که قرعه به نامش بیفتد.

امسال هم قرعه به نام «سه کام حبس» افتاد. فیلمی که بیشتر تماشاگران تا انتهای اکران آن در سالن ماندند، اما می‌توان گفت که اولین فیلم فجر ۳۸ نتوانسته بود افکار عمومی را قانع کند.

زمزمه‌هایی از شباهت این فیلم با فیلم لامپ ۱۰۰ و دیگر فیلم‌های سینمایی درباره اعتیاد بین خبرنگاران شنیده می‌شد و مشخص بود که این فیلم نتوانسته آن طور که شایسته است، مورد تحسین و تشویق اهالی رسانه قرار بگیرد.

اما نخستین نشست خبری جشنواره فیلم فجر با یک دقیقه سکوت برای جانباختگان سانحه هواپیمای اوکراینی آغاز شد. نشستی که طی آن سامان سالور (نویسنده و کارگردان)، ساسان سالور (تهیه‌کننده)، مسعود سلامی (مدیر فیلمبرداری)، مهدی ابراهیم‌زاده (صدابردار)، غزاله معتمد (طراح لباس) سحر شهامت (طراح صحنه)، محسن تنابنده، پریناز ایزدیار، متین ستوده و سمیرا حسین‌پور از بازیگران فیلم حضور داشتند.

سامان سالور در ابتدای سخنانش با اشاره به تحریم جشنواره توسط برخی از هنرمندان، تأکید کرد: بالاخره این جشنواره با وجود همه حرف و حدیث‌ها کار خود را شروع کرد.

او درباره تشابه بازی تنابنده در این فیلم با فیلم لامپ ۱۰۰ نیز توضیح داد: بازی وی با فیلم لامپ ۱۰۰ متفاوت است و انرژی او در همکاری فیلم عالی بود. او در مراکز مختلف درمانی که بیماران قلبی و سکته‌ای را پرستاری می‌کنند ملاقات کرد تا نقش آنان را بهتر ایفا کند.

گرچه نا خوانا بودن و یا بد خطی برخی از خبرنگاران که البته دلیل آن هم دلیلی جز سرعت عمل در نوشتن ندارد، محمود گبرلو مجری نشست خبری را در خواندن سوالات به دردسر انداخت، اما این نشست هم با ارائه سوالات به صورت شفاهی و یا کتبی پایان یافت.

قصیده گاو سفید، داستانی پر از صدا، ولی بدون موسیقی

زمان زیادی تا شروع سانس دوم نمانده بود و به همین دلیل خبرنگاران به سرعت خود را به طبقات رسانده و در صف طویل حضور در سالن قرار گرفتند. قصیده گاو سفید، فیلم پر سر و صدای سودای سیمرغ انتظار تماشاگران را می‌کشید. پر سر و صدا از آن جهت که به خاطر استفاده از افکت‌های صوتی در همان لحظات ابتدایی فیلم، صدا در فضای سالن می‌پیچید و پس از روشن شدن موضوع اصلی داستان نیز بیننده میخکوب شد تا خط سیر قصه را دنبال کند، اما در میانه‌های راه، کلاف جذب مخاطب در بین داستانک‌های فیلم گم شد و باعث شد تا تعدادی از تماشاگران، تماشای فیلم را نیمه کاره رها کنند.

در همان زمان نمایش فیلم هم پچ پچ‌های کم رمقی در سالن شنیده می‌شد که از نارضایتی بود و نقد بر آنچه در فیلم می‌گذشت. با این وجود کم نبودند کسانی که در هنگام خروج از سالن، کارگردان و نویسنده را به خاطر پیدا کردن این سوژه ناب تحسین می‌کردند.

نشست خبری سانس دوم، نسبت به سانس قبل هم نظم بیشتری به خود گرفته بود و هم مدیریت زمان بهتری داشت. بهتاش‌صناعی‌ها کارگردان این فیلم، انتخاب اسم فیلم را سمبلیک دانست و تأکید کرد که موضوع این فیلم درباره قانون اعدام است و حرف زدن در مورد هر قانونی ایراد ندارد.

خبرنگار در سوالی درباره نوع رفتار مینا بازیگر نقش اول فیلم پرسید که فاصله زیادی با الگوی زن ایرانی دارد. صناعی‌ها شخصیت مینا را یک زن ایرانی توصیف کرد که فردی در زندگی اش وارد می‌شود و دلباخته آن می‌شود.

نشست دوم هم در وقت قانونی به پایان رسید و نوبت به اکران فیلم عامه پسند با بازی فاطمه معتمد آریا و باران کوثری و به کارگردانی سهیل بیرقی رسید.

تجربه‌ای دیگر از موضوعات زنان در فیلم بیرقی

بیرقی که پیش از این با «عرق سرد» در جشنواره قبل حضور داشت امسال هم یک فیلم دیگر با موضوع زنان را به جشنواره آورد. این فیلم هم توانست تا حدود زیادی از تماشاگران را تا انتهای فیلم در سالن نگه دارد، اما به محض روشن شدن چراغ‌های سالن سینما متوجه شدیم که آخرین فیلم سودای سیمرغ در روز نخست جشنواره هم نتوانسته به مذاق مخاطبان منتقد خوش بیاید.

نشست خبری این فیلم ساعت ۹ نیم شب و با حضور عوامل برگزار شد. با وجود آنکه ساخت فیلم‌های من و عرق سرد و حالا عامه پسند این موضوع را در ذهن متبادر می‌کرد که بیرقی به موضوع زنان و چالش‌های آنان علاقه دارد او در این نشست تأکید کرد:نه برای زنان و نه علیه زنان فیلم می‌سازم و سعی می‌کنم به هیچ ایسمی گرایش نداشته باشم.

نخستین روز از فستیوال فیلم‌های ایرانی به پایان رسید و حالا باید منتظر اکران روز‌های آتی بود که آیا فیلم‌ها می‌توانند نظر منتقدین را به خود جلب کرده ویک قدم به سیمرغ فجر امسال نزدیکتر شوند؟