مهدویان در گفتگو با دانشجو:

«درخت گردو» را به انگیزه دیده شدن در سایر کشورها ساختم/ سعی کردم یک اثر کاملا ملی بسازم

کارگردان «درخت گردو» به دانشجو گفت: اقوام مرز نشین ما برای حفظ این آب و خاک ملامت ها و آسیب های فراوانی طی این سالها ها متحمل شده اند ولی دردهایشان به خاطر اینکه پایتخت نشین نبوده اند، براحتی فراموش شده است.

کد خبر: ۸۲۵۲۱۶

چهارشنبه - ۱۶ بهمن ۱۳۹۸ / February 05, 2020

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو، جدیدترین ساخته محمدحسین مهدویان با عنوان «درخت گردو» در جشنواره فیلم فجر رونمایی شد، مهدویان که طی پنج سال اخیر هر ساله با یک اثر جدید پا به جشنواره فیلم فجر گذاشته در «درخت گردو» با حضور مهران مدیری و پیمان معادی روایت متفاوت و سختی از حمله بمباران شیمیایی سردشت در دوران دفاع مقدس داشتهاست که در ادامه گفتگوی محمد حسین مهدویان، کارگردان سینمایی «درخت گردو» با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو از نظرتان میگذرد:

مهدویان در ابتدا در خصوص مشکلات و پیچیدگی های تولید این فیلم گفت: ساخت «درخت گردو» نسبت به فیلم های قبلی ام، دشواری های خاص خودش را داشت. از طراحی فضا سازی های فیلم که بخش سخت و دشوار آن مربوط به بمباران شیمیایی و وحشت و آلوده شدن زنان، کودکان و مرگ و میر طبیعی و باورپذیر حیوانات، تا دشواری ها و چالش های مربوط به گریم و بازی کودکان که این کار برای بزرگسالان هم سخت و طاقت فرسا بود چه برسد به بچه ها.
مهدویان نسبت به انتخاب پیمان معادی به عنوان نقش اول این فیلم گفت: پیمان جزو اولین گزینه های من برای ایفای این نقش بود چون این نقش نیاز به تجربه بالای بازی، توانایی خاص و نیاز به یک محدوده سن مشخص داشت و نکته دیگر اینکه چون از اول قصد نمایش فیلم در جشنواره های خارج از کشور را داشتیم، می خواستیم پیشانی کار، بازیگر چهره و شناخته شده ای باشد. این نکته را نیز اضافه کنم که به خاطر ایفای این نقش و تحمل فشارهای زیاد روحی، پیمان چندین روز در بیمارستان بستری بودند که به سختی های این نقش اضافه کرده بود.
کارگردان سینمایی« درخت گردو» درباره دغدغه های ساخت این فیلم گفت: تمام سعی من این بوده که در این فیلم درخصوص یک اتفاق ملی صحبت کنم و البته در سایر فیلم هایم نیز همیشه این اتهامات و خط کشی های ملی، مذهبی و  به من زده شده است. در این فیلم وطن پرستانه البته نقد شیوه حکومت داری هم داشته ام، چون اقوام مرز نشین ما برای حفظ این آب و خاک ملامت ها و آسیب های فراوانی طی این سالها ها متحمل شده اند ولی دردهایشان به خاطر اینکه پایتخت نشین نبوده اند، براحتی فراموش شده است.