درس زندگي

پنج دستور براى زندگى بهتر

اى كميل! از گفتن حق در هر حال دريغ مكن، و انسان‏هاى باتقوى را دوست بدار، از فاسقين و گنهكاران دورى كن، و مراقب منافقين و دو رويان باش، و با خيانت‏پيشگان رفاقت و مصاحبت نكن.

کد خبر: ۸۳۰۳۷

سه‌شنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۸۹ / August 10, 2010

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، امام على عليه السلام فرمود: «اى كميل! از گفتن حق در هر حال دريغ مكن، و انسان‏هاى باتقوى را دوست بدار، از فاسقين و گنهكاران دورى كن، و مراقب منافقين و دو رويان باش، و با خيانت‏پيشگان رفاقت و مصاحبت نكن» « بحار الانوار، جلد 74».

حضرت على عليه السلام طبق اين روايت، براى بهتر زيستن پنج دستور به كميل، كه يكى از دوستان بسيار مورد علاقه آن حضرت بود، مى‏دهد.

دستور اوّل: «اى كميل! هيچ‏گاه از گفتن حق خوددارى مكن» در تمام عمرت طرفدار حق باش؛ چه در سختى و چه در راحتى، چه به هنگام قدرت و چه زمانى كه فاقد قدرت هستى، چه بر تخت قدرت و چه بر خاك مذلّت، خلاصه در تمام طول عمرت، كه در اين دنيا زيست مى‏كنى، حرف حق و سخن حق بگو. حضرت سپس به كميل سفارش مى‏كند، با چه كسانى زندگى كند و از چه كسانى فاصله بگيرد:

دستور دوم: «اى كميل! همراه پرهيزكاران باش و دوستشان بدار»؛ زيرا دوست متّقى و پرهيزكار، چون به خاطر رضاى خدا با تو دوست هست، در سختى و مشكلات تو را رها نمى‏كند و به همين جهت تو را به گناه تشويق نمى‏نمايد و به همين علّت مانع از اطاعت و بندگى تو نمى‏گردد. آرى مودّت پرهيزكاران را هميشه در خزانه قلبت حفظ كن. حضرت سپس به كميل دستور مى‏دهد كه از سه طايفه خوددارى نمايد:

دستور سوم: «اى كميل! زندگى‏ات را از فاسقين و اهل گناه «جدا كن»، اهل گناه بالاخره تو و خانواده‏ات را آلوده مى‏كنند، پس براى حفظ خود و خانواده‏ات از آن‏ها كناره بگير و با آن‏ها قطع رابطه كن.

دستور چهارم: «اى كميل! مواظب مكر و حيله منافقين باش» اين كه در مورد فاسقين دستور به هجران وجدايى مى‏دهد، ولى نسبت به منافقين امر به مواظبت و مراقبت مى‏كند، بدين جهت است كه در هر جامعه‏اى منافق وجود دارد و نمى‏توان آن‏ها را جداسازى كرد و به راحتى قابل شناسايى نيستند، و اتّفاقاً مسلمين بيش‏ترين ضربه را از همين طائفه خورده‏اند و لهذا بايد مواظب شيطنت و مكر و فريب آن‏ها بود، هر چند نتوان جامعه را از آن‏ها پاك كرد.

دستور پنجم: «اى كميل! با خيانت كاران رفاقت نكن» انسان‏هاى خيانت پيشه صلاحيّت رفاقت، شراكت، دوستى، و مانند آن را ندارند.

اگر در اين كلام دقّت شود و در يك جامعه عملى گردد، قطعاً در آن جامعه تحوّلى روى خواهد داد؛ زيرا هر جامعه‏اى از خيانت، نفاق، گناه و كتمان حق رنج مى‏برد و نيازمند تقوى و پاكى و بيان حقايق و انسان‏هاى پرهيزكار است. اگر جامعه‏اى را از صفات رذيله فوق پاك كنيم و به ويژگى‏هاى خوب زينت بخشيم بدون شك جامعه‏اى ايده‏آل خواهد شد./انتهاي پيام/