در دانشگاه شهیدچمران اهواز؛

محققان ایرانی روشی نوین برای حذف فلزات سنگین پساب‌ها ارائه کردند

محققان دانشگاه شهید چمران اهواز با روشی نوین و فناورانه موفق به حذف فلزات سنگین از پساب‌های صنعتی شدند. از مزایای این روش علاوه برسادگی، ارزان بودن آن برای استفاده در مقیاس صنعتی است.

کد خبر: ۸۳۰۵۲۷

چهارشنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۸ / February 26, 2020

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، در طرح پژوهشی که آن‌ها با پشتیبانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری انجام دادند از روش الکترواکسیداسیون پالشی بهره بردند که شیوه‌ای جدید در دنیا محسوب می‌شود.

ایرج کاظمی نژاد مجری این طرح پژوهشی گفت: ما با اجرای این طرح موفق شدیم آلاینده‌ها را از پساب کارخانه‌ها جدا کنیم تا آب خروجی آن‌ها عاری از فلزات سنگین باشد. الکترواکسیداسیون پالسی به عنوان رهیافتی نوین در حذف آلاینده‌های پساب‌ها مورد استفاده قرار گرفت که روشی توانمند، کارآمد و در عین حال سازگار با محیط، ساده و ارزان بدون نیاز به تجهیزات پیچیده است. این روش امکان حذف آلاینده‌ها را در شرایط متعارفی محیط، زمان کم، با کنترل مناسب بازدهی و بدون مصرف انرژی زیاد فراهم می‌کند.

وی ادامه داد: حذف آلاینده‌های مس و نیکل در این طرح مورد نظر بود، اما این روش برای تمامی فلزات سنگین با بهینه کردن روش قابلیت اجرا دارد. دو الکترود در این روش استفاده می‌شود و با تولید اکسید آهن جذب فلزات سنگین رخ می‌دهد. پس اگر برای هر عنصری شرایط محلول از نظر غلظت و ph بهینه شود می‌توان آن حذف آن عنصر را انجام داد.

با این اقدام محققان و نوسعه این روش می‌توان با هزینه‌ای کمتر شاهد جلوگیری از ورود آلاینده‌ها به محیط زیست باشیم. سالانه فعالیت‌های غیراصولی صنعتی و کشاورزی مقادیر زیادی از ترکیبات آلاینده آلی و معدنی را بهطور مستقیم و غیرمستقیم به خاک و آب‌های زیرزمینی وارد می‌کند. این اقدام منجر به آلودگی آن‌ها و در نتیجه وارد شدن به چرخه غذایی موجودات زنده می‌شود. همچنین افزایش فعالیت‌های صنعتی آلودگی ناشی از پساب‌های صنعتی بهویژه در اطراف مراکز صنعتی از جمله عوامل تهدید کننده سلامت جامعه بهشمار می‌رود. پس بررسی و مطالعه برای یافتن روشی مناسب و مطلوب برای حذف این آلایندهها بسیار ضروری است. از جمله مهمترین معایب روش‌های موجود در جداسازی آلاینده‌ها از محیط‌های آبی میتوان به نیاز به تجهیزات پیچیده و گرانقیمت، زمان نسبتاً طولانی فرآیند جداسازی، مصرف انرژی زیاد و بازدهی کم اشاره کرد که این عوامل موجب محدودیت بکارگیری این روشها در مقیاس صنعتی می‌شود.