روایت یکی دیگر از حامیان سبزها از شکست این جریان

تیم «سبز» نتیجه را واگذار کرده است

امروز جنبش سبز به مثابه تيم فوتبالي عمل مي‌کند که فرصت‌هاي خود را یکی پس از دیگری از دست رفته مي‌بيند و براي صعود، چشم به از دست دادن امتياز توسط تيم حريف در ديگر بازي‌ها دارد.

کد خبر: ۸۳۱۵۳

چهارشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۸۹ / August 11, 2010

به گزارش گروه سياسي «شبكه خبر دانشجو»،‌ کامبيز شبانکاره در مطلبي با عنوان «آنچه جنبش سبز ندارد»، نوشته است: بيش از يک سال از آغاز حرکتي که خواهي نخواهي به نام جنبش سبز خوانده شد، مي‌گذرد و اين حرکت در اين مدت نقدها و حمايت‌هاي گوناگوني را باعث شده که برآيند آنها نه تنها چندان کمکي به بالندگي و رشد جنبش نکرده، بلکه جنبش را بيشتر بسوي يک شکل ديکتاتورگونه و رد آرا و نظرات مخالفان هدايت کرده است.

وي با اشاره به «از هم گسيختگي آشکاري» که نه تنها در «سطوح تفکر» بلكه در «رفتارهاي عمومي» حاميان سبز ديده مي شود، افزود: پيش از اين در نوشته‌اي هشدار داده بودم که اين روند خود‌آگاه يا ناخود‌آگاه لاجرم به شکلي از ديکتاتوري منجر خواهد شد و متأسفانه امروز ناچار به گفتنم که نمودهاي آشکار اين ديکتاتوري در شکل‌هاي متنوع قابل مشاهده است.

اين چهره نزدیک به اصلاح طلبان خارج نشین در ادامه مطلب خود با بيان اين كه اين حرکت (جنبش سبز) در جذب دچار رخوت، ناکارآمدي و انشقاق آشکاري است، تصريح مي‌كند: به عينه ميان صف مخالفان حکومت، اختلاف بارزي ايجاد شده است؛ متاسفانه تجربه سال‌هاي اخير نشان داده که اصلاح‌طلبان در رسيدن به يک تفکر منسجم و يک حرکت متحد ناتوان عمل مي‌کنند؛ اين مسئله در انتخابات 88  نيز محسوس بود.

شبانکاره مي‌افزايد: پس از گذشت يکسال و با افزايش سقف خواسته‌ها، نمايندگان تفکرات گوناگون به اين نتيجه رسيدند که تفکرات اصلاح‌طلبان به هيچ وجه آنها را به سر منزل مقصود نمي‌رساند، لذا سعي کردند راه خود را بروند و در اين سو اصلاح‌طلبان نيز که از گذشته درس نگرفتند همچنان بر مواضع احساسات‌گرايانه پاي فشردند همانگونه که در پيش از انتخابات عمل کرده بودند.

وي جنبش سبز را زاييده يک نگاه هيجان محور عنوان كرده و تصريح مي‌كند: مي‌شود با هيجان جماعتي را به دور خود جمع کرد اما پس از آن براي نگهداشتن آن جمع برگرد يک محور، نياز به شناخت و آگاهي هست؛ يکي از توانمندي‌هايي که مي‌توانست وجود داشته باشد و ندارد، ضعف نمايندگان جنبش سبز در بسط آگاهي و نگاه تحليل گراست.

اين چهره نزديک به اصلاح طلبان مي‌افزايد: اين زمينه اختلافات تا حدي جلو رفت که امروز آنچه که بيشتر از گفتمان -در ميان خيل طرفداران- به چشم مي‌خورد، برخوردهاي حذفي، تندروي‌ها و تفکرات به دور از منطق در نقد نگرش‌هاي مخالف است، بخشي از جنبش سبز که نمي‌خواهد ضعف‌هاي خود را در توجيه اين افراد و نا کارآمدي سيستم جذب خود ببيند اکنون بازهم به حذف مي‌انديشد؛ با تکثير نام اين افراد، آنها را متهم به خودفروشي و وطن فروشي مي‌کند.

شبانکاره در پايان، آينده جنبش سبز را پيوستن به تاريخ عنوان كرده و مي گويد: وجود چنين نگرشي است که خستگي، بي‌تفاوتي و تلاش براي بازگشتن به زندگي معمولي بي‌دخالت در امور سياسي را، نه تنها در ميان برخي از ساکنين خارج از کشور، که در ميان ايرانيان داخل نيز ايجاد کرده است؛ در دراز مدت منجر به خاموشي جنبش اعتراضي مردم ايران و پيوستن آن به تاريخ خواهد شد؛ امروز جنبش سبز به مثابه تيم فوتبالي عمل مي‌کند که فرصت‌هاي خود را از دست رفته مي بيند و براي صعود، چشم به از دست دادن امتياز -توسط تيم حريف- در ديگر بازي‌ها دارد./انتهای پیام/