معاون سابق وزير راه و ترابري:

توزيع نامناسب اعتبارات عامل كاهش ايمني ترافيك است

معاون سابق وزير راه و ترابري گفت: در جوامع بشري عوامل كاهش ايمني ترافيك بيش از آنكه از كمبود اعتبارات باشد از توزيع نامناسب اعتبارات است.

کد خبر: ۸۳۲۹۸

چهارشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۸۹ / August 11, 2010

به گزارش خبرنگار «شبكه خبر دانشجو» از زنجان، اسماعيل آيتي صبح امروز در دومين سمينار تصادفات و سوانح جاده اي در دانشگاه آزاد زنجان اظهار داشت: مسئله ايمني ترافيك در سطح جهان از اهميت ويژه اي برخوردار است بطوري كه در ده سال اخير شوراي سازمان ملل متحد حداقل سه قطعنامه در اين خصوص صادر كرده است.

وي با بيان ا ينكه استراليا در سال 2003 از بهترين شاخص ايمني دنيا برخوردار بوده است، افزود: در 30 سال قبل وضعيت استراليا تقريبا وضعيتي مشابه با ايران داشته و به نظر مي رسد اين وضعيت در اثر كار مداوم و اولويت ملي بوده است.

معاون سابق وزير راه و ترابري ادامه داد: وضعيت ايران نيز نسبت به 20 سال گذشته به لحاظ ايمني ترافيك به پيشرفت هاي قابل چشمگيري دست يافته است، ولي هنوز عمق صدمات بازهم قابل چشمگير است.

آيتي با اشاره به اينكه عامل هاي انسان، راه، اتومبيل و حتي محيط عوامل هاي موثر در ايمني ترافيك هستند، اظهار داشت: عوامل مذكور در تاثير بر ايمني ترافيك از نسبت هاي متفاوتي برخوردار هستند.

وي ادامه داد: برخي معتقد هستند كه عامل انسان به لحاظ داشتن 80 تا 85 درصد تلفات جاده اي بيشترين ايمني ترافيك را كاهش مي دهد كه به نظر من اين ايده از نظر علمي، منطقي به نظر نمي رسد.

معاون سابق وزير راه و ترابري با بيان اينكه وقوع يك واقعه و تصادف چند علت محسوب مي شود و هيچ گاه عوامل سه گانه يادشده قابل تفكيك نيست، افزود: اين طور نيست كه يك عامل موثر در  امنيت ترافيك دخيل است، بلكه چند دليل توام و با تركيبي پيچيده و «غير خطي» كه غيرقابل تفكيك است در بروز حوادث و سوانح دخيل هستند.

آيتي در ادامه تاكيد كرد: در جوامع بشري از جمله در ايران عوامل كاهش ايمني ترافيك بيش از آنكه از كمبود اعتبارات نشات گرفته باشد، از توزيع نامناسب اعتبارات ناشي مي شود.

وي ابراز داشت: عواملي مانند نيروي انساني، زمان و مسائل فني از عواملي هستند كه در تصميم گيري موثر هستند و اين كه چگونه مي توان با اين عوامل با كمترين هزينه به بيشترين نتيجه رسيد نيز امري مهم به نظر مي رسد.

عضو هيئت علمي دانشگاه فردوسي مشهد افزود: براي يك تصميم گيري صحيح لازم است كه هزينه و منافع را شناخته و محاسبه كنيم در غير اين صورت نمي توانيم ادعا كنيم كه اين اعتبارات در كدام بخش قابل هزينه است؛ چرا كه منافع و هزينه ها داراي بعد زماني نبوده و ذاتي است و آن چيزي كه بعد زماني دارد پول است، پس براي محاسبه هزينه ها و منافع به يك معيار قابل سنجش مانند پول نياز داريم.

آيتي در ادامه با تقسيم بندي هزينه ها به هزينه هاي داخلي و خارجي آنها را در برقراري عدالت اجتماعي موثر دانست و تصريح كرد: كسي كه با عدم رعايت قانون  و مقررات ايجاد تصادف و سوانح مي كند، براي جامعه هزينه به بار مي آورد.

وي ادامه داد: آيا شخص مسئولي كه باعث بروز تصادف مي شود تمام هزينه ها را تحمل و تقبل مي كند يا افراد ديگري هستند كه اين هزينه ها را كه در حقيقت همان هزينه هاي خارجي محسوب مي شوند، بدون اينكه نقشي در حادثه داشته باشند، تحمل مي كنند، البته در صورت برآوردهاي دقيق هزينه هاي داخلي و خارجي هر لحظه به عدالت اجتماعي نزديك مي شويم.

معاون سابق وزير راه و ترابري با مقايسه انواع حمل و نقل موجود در جوامع اظهار داشت: يكي از بهترين و مهم ترين شكل وسيله نقليه در جهت ارتقاي ايمني ترافيك گسترش خطوط راه آهن است؛ چرا كه علاوه بر اينكه جزو ايمني ترين و اقتصادي ترين حمل و نقل ها محسوب مي شود در كاهش سوخت نيز موثر است.

آيتي افزود: 83 درصد هزينه هاي كاهش سلامت و تخريب محيط زيست مربوط به وسايل نقليه كاميون ها و اتومبيل ها است و سهم خطوط هوايي 14 درصد و خطوط ريلي نيز 2 درصد را شامل مي شود.

وي همچنين هزينه هاي تصادفات برون شهري در ايران سال 83 را 5.7 هزار ميليارد تومان عنوان كرد و خاطرنشان كرد: اين در حالي است كه در سال 86 اين رقم به 18 هزار ميليارد تومان رسيده است كه از اين مقدار 9.9 ميليارد تومان مربوط به برون شهري (53 درصد) و 9 ميليارد تومان (47 درصد) نيز مربوط به درون شهري است./انتهاي پيام/