باستان‌شناسان دریافتند

اولین سکونتگاه بشر زیر بمباران کیهانی

باستان شناسان از وجود شواهدی درباره تاثیر کیهانی که یکی از اولین سکونتگاه‌های تاریخ بشری را نابود کرده است، خبر دادند.

کد خبر: ۸۳۳۸۰۴

سه‌شنبه - ۲۰ اسفند ۱۳۹۸ / March 10, 2020

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، پیش از اینکه سد «طبقه» در رودخانه فرات در سال ۱۹۷۰ احداث شود، یک مکان زمین شناسی به نام تپه «ابوهریره» گواهی بر تاریخ حضور مردم چادرنشینی بود که در آنجا برای اولین بار شروع به کشت و زراعت کردند. پیش از آنکه «دریاچه اسد» در این مکان شکل بگیرد، باستان شناسان قادر بودند تا بسیاری از مواد از جمله بخشی از خانه ها، غذا‌ها و ابزار‌ها را استخراج کرده و درباره آن‌ها توضیح بدهند (شواهدی که به ان‌ها اجازه داد تا تغییرات کشاورزی در حدود ۱۲۸۰۰ سال پیش را شناسایی کنند). این یکی از بارزترین رخداد‌ها در تمدن تاریخی و زیست محیطی زمین بود.

اما به نظر می‌رسد ابوهریره داستان دیگری نیز دارد. بین غلات و حبوبات پاشیده شده، مواد ساختمانی و استخوان‌های حیوانی مذاب نیز پیدا شدند که ویژگی‌های آن‌ها بیان می‌کند احتمالا در دما‌های بسیار بالای ناشی از آتش، نور یا آتشفشان شکل گرفته اند.

جیمز کنت، استاد زمین شناسی سانتا باربارا گفت: «چنین درجه حرارتی در کمتر از یک دقیقه یک ماشین را کاملا ذوب می‌کند. چنین پدیده‌ای می‌تواند ناشی از رخدادی بسیار قوی، پر انرژی و پر سرعت باشد، چیزی شبیه به یک تاثیر کیهانی.»

براساس مطالعات جمع‌آوری شده، کنت و همکارانش ادعا می‌کنند ابوهریره نخستین محلی است که تاثیرات مستقیم یک دنباله تکه تکه شده را در یک مکان انسانی مستند می‌کند. به گفته کنت، این قطعات بخشی از همان دنباله داری هستند که به احتمال زیاد در اواخر دوره پلیستوسن (دوره سوم زمین شناسی) در جو منفجر شده است. این تاثیرات به انقراض بیشتر حیوانات بزرگ، از جمله ماموت ها، اسب‌ها و شتر‌های آمریکایی، از بین رفتن تمدن کلاویس آمریکای شمالی و آغاز ناگهانی دوره یانگر درایاس بعد از آخرین عصر یخبندان، منجر شد.

کنت بیان کرد: «اکتشافات جدید ما نشانگر شواهد بسیار قوی از دما‌های بالاییست که فقط می‌توانند با تاثیر کیهانی ایجاد شده باشند.» کنت و همکارانش شواهد این رویداد را اولین بار در سال ۲۰۱۲ گزارش دادند.

ابوهریره در شرقی‌ترین بخش مرزی یانگر درایاس (YDB) قرار دارد و این بخش شامل ۳۰ مکان دیگر در آمریکا، اروپا و بخش‌هایی از خاورمیانه است. این مکان‌ها شواهدی از آتش سوزی‌های گسترده دارند که لایه‌هایی غنی از کربن ایجاد کرده و حاوی میلیون‌ها نانوالماس، غلظت بالای پلاتین و کره‌های کوچک فلزی‌اند که در دما‌های بسیار بالا تشکیل شده است.

کنت افزود: «ابوهریره ناگهان تخریب شده و شواهد مستقیمی از این فاجعه را نشان می‌دهد. یک ضربه یا یک جریان هوا باید به اندازه‌ای قوی و نزدیک باشد تا بتواند مذاب زیادی را در این روستا ایجاد کند.»

مذاب‌های این منطقه از نظر ترکیب زمین شیمیایی، شکل، ساختار، خصوصیات مغناطیسی و محتوای آبی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل‌ها نشان داد که این مواد در دما‌های بسیار بالا تشکیل شده و شامل مواد معدنی از جمله کروم، آهن، نیکل، سولفیدها، تیتانیوم و حتی پلاتین است که همه در دما‌های بالاتری از ۲۲۰۰ درجه سانتی گراد تشکیل شده اند.

کنت گفت: «یک اثر سیاره‌ای بزرگ نمی‌تواند باعث ایجاد چنین پراکندگی مانند موارد کشف شده در ابوهریره شود. اکتشافات ابوهریره ما بشدت تاثیر قوی یک رخداد مانند رخداد‌های کیهانی را تایید می‌کند.»