احترام ماه رمضان و روزه آن‏

برخورد حضرت علي(ع) با روزه خواران

از احاديث و رواياتى كه به طور پراكنده پيرامون تعزير ارتكاب برخى از گناهان، و ترك برخى از واجبات در ابواب مختلف فقه به چشم مى‏خورد، استفاده مى‏شود كه ترك واجبات و انجام محرّمات الهى مجازات دارد.

کد خبر: ۸۳۴۹۳

شنبه - ۲۳ مرداد ۱۳۸۹ / August 14, 2010

گروه معارف «شبکه خبر دانشجو»، رواياتى در مورد تعزير كسانى كه واجبات را ترك مى‏كنند وجود دارد.

از جمله بريد عجلى پرسش و پاسخى از امام صادق عليه السّلام شنيده، كه چنين براى ما نقل مى‏كند:

عدّه‏اى شهادت دادند كه مردى سه روز از ماه رمضان را به صورت علنى روزه خوارى كرده است، حكمش چيست؟ امام در پاسخ فرمودند: از او بپرسيد كه آيا معترف به گناه خويش مى‏باشد؟ اگر معتقد باشد گناهى نكرده (و در حقيقت منكر روزه باشد، انكارى كه به انكار خدا يا پيامبر اسلام(ص) باز گردد) حكمش قتل است، و چنانچه معتقد به روزه باشد، و اعتراف به گناهش نمايد، حاكم شرع او را تعزير مى‏نمايد.(وسائل الشيعه، جلد 7)

طبق اين حديث، شخصى به خاطر ترك يكى از واجبات، يعنى روزه تعزير شده است.

امام صادق(ع) فرمود: مردى را نزد على عليه السّلام آوردند، كه در ماه رمضان بدون جهت، روزه خورده بود! على(ع) فقط براى شكستن احترام ماه رمضان، به او سى و نه تازيانه زد.

در روايت ديگرى آمده: مردى را نزد على عليه السّلام آوردند، كه در ماه رمضان، شراب خورده بود، على عليه السّلام حدّ روزه خوارى را بر او جارى كرد، و براى اينكه احترام ماه رمضان را نيز شكسته بود، به او سى و نه ضربه شلّاق زد.(1)

نتيجه اين كه از احاديث و رواياتى كه به طور پراكنده پيرامون تعزير ارتكاب برخى از گناهان، و ترك برخى از واجبات در ابواب مختلف فقه به چشم مى‏خورد، استفاده مى‏شود كه ترك واجبات و انجام محرّمات الهى مجازات دارد.

1- نوادر راوندى‏

/انتهاي پيام/