نیایش این روزهای وزیر بهداشت: خداوندا! به تو پناه می‌برم

وزیر بهداشت، در نیایش با پروردگار، دعا کرد هرچه زودتر روزهای پر اضطراب هموطنان پایان یابد.

کد خبر: ۸۳۵۰۵۵

يکشنبه - ۲۵ اسفند ۱۳۹۸ / March 15, 2020

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، سعید نمکی، در نیایش با پروردگار، آرزوی سلامت برای هموطنان نموده است. متن این نیایش به شرح ذیل است:

خداوندا! به تو پناه می‌برم از شر بیماری که جان مردم سرزمینم را تهدید می‌کند. از آفت بیماریزایی که از سرزمین‌های دیگر بی آنکه مردم ایران زمین در ایجادش تقصیری داشتند گرفتارشان کرد. از تو می‌خواهم که همکارانم را که با امید بیکران تو، دل بر این آتش زده‌اند حفظشان کنی تا تاب آورند و پابرجا در کنار گرفتاران بمانند و آن‌هایی که با عروج عارفانه داغ جاودانه بر دلمان نهادند همنشین پاکان و مقربان ویژه ات در دنیای باقی شوند.

خداوندا! بمن و همکارانم توان بخش و کوچه راه‌های پر نورت را بنمای تا با بصیرت بیشتر، زودتر بر این بلای جانکاه فائق آئیم و بیش از این رنجوری مردمان وطن غمگینمان نسازد.

پروردگارا! تو می‌دانی جز سلامت و خیر برای مردم کشورمان نمی‌خواهیم، آنانکه به تمناهایمان گوش می‌دهند عزتشان بخش و گروهی که به تقاضا‌های پیاپی برای حفظ سلامت شأن بی توجهند براه درستت هدایتشان فرما تا بیش از این کار را بر ما، خویشتن و مردم این سرزمین سخت و ناگوار نسازند.

پروردگارا! آنان که در این روز‌های سخت همراهی و ایثار می‌کنند تا زودتر بر این یورش بی‌رحمانه چیره شویم در دنیا و آخرت یاریشان فرما و آنانکه تنهایمان می‌گذارند، بجای آرامش، طوفان، به جای نوازش خنجر و به جای مردم دوستی و مهر وطن، مردم فریبی و وطن فروشی را نثار می‌کنند. اگر از هدایت تو روی بر می‌تابند به همان که سزاوارند پاداششان بخش.

خدایا! تو می‌دانی که مردم این سرزمین سزاوار عقوبت‌های سخت نیستند در این اقلیم مادران و پدرانی نفس می‌کشند و دعای سحرگاهشان جاری است که برومندان بی بدیلی را نثار کرده‌اند تا این سرزمین استوار و سرافراز بماند. جانبازانی در گوش سرای محقر خویش غنوده اند که شیرمردان عرصه‌های نبرد با دشمنان کشور بوده‌اند و دست و پا و چشم داده‌اند تا مردم سرزمین شأن سرزنده و شاداب زندگی کنند.

پروردگارا! اگر دعای این بنده شرمسارت نیز مقبول نیفتد، تمنا و دعای نیمه شبان این عزیزان را بپذیر و توانمان بخش تا هرچه زودتر اضطراب را از فرزندان این سرزمین بزدائیم و بر سفره هفت سینشان «سین» «سلامت» را با لطف بیکرانت بنشانیم.

تا دوباره با مهربانی یکدیگر را در آغوش گرفته با شادمانی و بدون دغدغه در کنار هم شاداب و تندرست زندگی کنند.

«آمین یا رب العالمین»