گزارش |

سال ۹۸ برای هپکو چگونه گذشت؟ / از وعده‌های سرخرمن مسئولان تا اخبار ضدونقیض!

هپکوی اراک سال ۹۸ را در کشاکش مسئولان بدقول و کارگران نگران سپری کرد و این در حالی است که اخباری که از مسئولان می‌شنویم از سوی کارگران تکذیب می‌شود.

کد خبر: ۸۳۵۴۵۲

شنبه - ۰۹ فروردين ۱۳۹۹ / March 28, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- اعظم ذوالفقاری منظری؛ * ۱۶ آذر سال گذشته، برخی فعالان دانشجویی برای گرامیداشت این روز شیوه جدیدی را برگزیدند. شیوه‌ای که می‌تواند برای جنبش دانشجویی الگو هم باشد. گروهی از دانشجویان دانشگاه‌های سراسر کشور به همراه برخی از اعضای جنبش عدالتخواه دانشجویی در این روز به اراک سفر کردند تا به صورت نمادین، روز دانشجو را در کنار کارگران هپکو و آذرآب سپری کنند. البته نهاد‌های امنیتی استان مرکزی از حضور دانشجویان در محوطه کارخانه آذرآب جلوگیری کردند، اما عکس این دیدار و این مراسم به یادگار ماند. دانشجویانی که در کنار کارگران حضور واقعی داشتند.

{$sepehr_media_976669_400_300}

قصه یکساله هپکو

اما چرا کارخانه‌های مستقر در اراک و مشکلاتشان اهمیت دارد؟ می‌خواهیم برای درک دقیق‌تر به وضعیت هپکو بپردازیم و بخشی از قصه پرغصه این کارخانه عظیم ماشین سازی را پس از واگذاری به بخش خصوصی بیان کنیم.

روند واگذاری هپکوی اراک از اواخر سال ۸۵ شروع شد. اولین واگذاری در سال ۸۶ رخ داد و اولین سهامدار آن فردی به نام عطاریان، مدیرعامل شرکت واگن سازی کوثر بود. حضور وی در هپکو با اینکه هرگز به طور واقعی به پایان نرسید، تا سال ۹۵ ادامه یافت و پس از آن، به شرکت هیدرواطلس واگذار شد. با این حال مشکلات هپکو تمام نشد و همچنان ادامه دارد.

حضور عطاریان به این دلیل در هپکو هنوز تمام نشده، چون سهام ۶۰.۷۲ درصدی این شرکت که به وی واگذار شده، در واقع به نام اوست و تغییر نامی به سهامدار جدید صورت نگرفت.

اواخر شهریور سال گذشته و پس از آنکه اعتراضات کارگران به وضعیت این کارخانه اوج گرفته بود، میزگردی با حضور گروهی از کارگران هپکو، فعالان دانشجویی و فعالان فضای مجازی در خبرگزاری دانشجو برگزار شد و در آن کارگران به طور کامل درباره وضعیت این کارخانه سخن گفتند.

مشروح این میزگرد را می‌توانید در لینک زیر ببینید:

کارگران سرگذشت غول ماشین‌سازی خاورمیانه را بازگو می‌کنند

شرح شرکت‌های اقماری نافرجام و دیگر آفت‌های مدیریت نااهل هپکو

جنبش دانشجویی و هپکو

پس از آن، مستند نان گزیده‌ها در سازمان بسیج دانشجویی و چند دانشگاه کشور اکران شد و حساسیت‌های محافل دانشجویی را نسبت به هپکو برانگیخت. در این مستند، وضعیت شرکت بررسی می‌شود و نما‌هایی از انبار‌های خالی آن که روزگاری زبانزد فعالان عرصه صنعت راهسازی بود، به نمایش در می‌آید.

کارگران در جلسات متعدد حضور یافتند. در برنامه جهان آرا حضور یافتند و از مشکلاتشان گفتند و حتی در جشن روز دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی و در حضور حجت الاسلام رئیسی، سخنرانی کردند. اما به نظر می‌رسد کار هپکو پیچیده‌تر از آن باشد؛ چرا که کار این شرکت همچنان در مسیر بی رونقی است و کارگران بیکارند.

{$sepehr_media_976673_400_300}

میرناصر، کارگر هپکو در جهان‌آرا

{$sepehr_media_976670_400_300}

سخنان میرناصر، کارگر هپکو در جشن روز دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی

در همان زمان، بسیج دانشجویی استان مرکزی در بیانیه‌ای تحلیلی درباره ردپای مافیای انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ سخن به میان آورد. در این بیانیه اشاره شد «گویا باند‌های قدرت و ثروت، به ویژه افرادی که برای کاندیداتوری انتخابات آتی ریاست جمهوری برنامه ریزی کرده‌اند، در این شرکت با پوشش‌های مختلف طی چند سال اخیر نفوذ کرده اند. این‌ها گویا به تازگی متوجه شده‌اند که هپکو چه گنج و طلای نابی است، به همین دلیل مهره‌های خود را برای لفت و لیس در این شرکت مستقر کرده و قصد دارند با دیوار کشی دور شرکت، با سیاست چراغ خاموش آن را تکه تکه کرده و با همپالگی ها، هم حزبی‌ها و رانت خواران پیدا و صحنه گردان‌های پنهان قدرتمند دولتی آن را هلو وار ببلعند.

بنابراین افراد فاقد اهلیت و صلاحیت با برتن کردن ردای خدمت، جای خادم و خائن را عوض کرده اند به طوری که در مقابل افکار عمومی و تریبون‌های دولتی و رسانه‌ها، خود را منجی صادق و همراه صدیق کارگران جا زده و وانمود می‌کنند که می‌خواهند سفره کارگران زحمتکش را رنگین‌تر کنند و برای ایجاد شتاب در فرآیند توسعه اقتصادی شرکت هپکو، خود را به آب و آتش می‌زنند؛ اما در خفا، با زد و بند‌های رانتی خود، نشان دادند که عزمی برای به چرخه تولید بازگرداندن شرکت هپکو ندارند.»

بیشتر بخوانید:

ردپای مافیای انتخابات ریاست جمهوری  ۱۴۰۰ در هپکو / کارخانه با تعیین تکلیف سهامدار به ساحل نجات می‌رسد

کارگران در اعتراض به سیاسی شدن نحوه بررسی مشکلات هپکو تجمع کردند

به نام هپکو به کام لیبرال / تحلیل‌های یک جانبه درباره وضعیت ابرشرکت تولیدکننده تجهیزات راهسازی

انتقال سهام هپکو به دولت / دولتی شدن یا نشدن هپکو را سازمان خصوصی‌سازی تعیین می‌کند

سهام هپکو به دولت بازگشت اما ناقص / مطالبات کارگران از معاون اول رئیس جمهور و استاندار اراک

اطلاعیه پرابهام واگذاری هپکو / دادسرای نهم کارکنان دولت کجاست؟

اخبار ضدونقیض درباره هپکو

اخبار درباره هپکو به شدت ضد و نقیض است. امروز رئیس سازمان خصوصی سازی خبری درباره وضعیت این شرکت به رسانه‌ها می‌گوید، چند ساعت پس از انتشار، کارگران نشانه‌های بسیاری درباره نقض این خبر ارائه می‌کنند.

مثلا موضوع استعفای روغنی از مدیرعاملی این شرکت بار‌ها منتشر شد، در حالیکه تا پایان سال 98، او همچنان در شرکت حضور دارد.

جلسه تشکیل شده در دفتر معاون اول رئیس جمهور با حضور وزرای اقتصادی دولت، استاندار مرکزی و مدیران هپکو نیز مصداقی از عملکرد ضعیف دولتی‌ها و اخبار ضدونقیض درباره هپکو به شمار می‌رود.

مصوبات این جلسه به جز در چند مورد، به اجرا نرسید. این جلسه در ۱۸ آذر سال گذشته برگزار شد و در آن تعیین تکلیف سهامداری هپکو طی دو هفته به تصویب رسیده بود و وزیر صنعت، معدن و تجارت و رئیس سازمان خصوصی سازی مکلف به انجام آن شدند. از دیگر مصوبات این جلسه می‌توان به تأمین اعتبار برای تولید و ساخت ۳۶۰ دستگاه ماشین الات در هپکو، پرداخت حق بیمه بازنشستگان این شرکت و رفع موانع برای دریافت وام ۳۵ میلیارد تومانی از بانک ملی اشاره کرد. از این مصوبات، براساس اخبار رسمی، فقط موضوع پرداخت حق بیمه بازنشستگان شرکت حل شده است!

صالح در گفتگو با خبرنگار ما در ۳۰ آذر سال گذشته گفته بود که مشکلات کارگران هپکو در حال پیگیری است و به زودی حق و حقوق آنان پرداخت می‌شود. وعده‌ای که هم اکنون بیش از سه ماه از آن می‌گذرد.

در خبرهای زیر بخشی از اخبار مرتبط با وعده‌ها و اخبار ضد و نقیض درباره هپکو را مشاهده می‌کنید:

هپکو همچنان در بلاتکلیفی / چرا کسی برای مصوبات جلسه دفتر جهانگیری تره خرد نمی‌کند؟

وعده استاندار مرکزی برای قرارداد تامین ۴۰ دستگاه بیل مکانیکی از هپکو بر باد رفت

چرا هنوز هپکو به ایمیدرو واگذار نشده است؟

سهام عمده هپکو حداقل تا ۲ سال دولتی می‌ماند

بدعهدی‌های مسئولان دولتی و مدیران فعلی هپکو را پشت «خوش قولی» پنهان نکنید!

آیا مسئولان برای نجات هپکو راهی بهتر از فروش سهام شرکت پیدا نکرده‌اند؟

سهام واقعی هپکو در شرکت معدن مس طارم حسابرسی می‌شود

مشکلات کارگران هپکو در حال پیگیری است / بزودی حق و حقوق پرداخت می‌شود

معاون اول رئیس جمهور دستور تعیین تکلیف سهامداری هپکو تا ۲ هفته آینده را صادر کرد

پیکر نیمه جان هپکو بیش از این تاب آزمون و خطا و بازی‌های را سیاسی ندارد

کارگران هپکو پیگیر اجرایی شدن مصوبات جلسه دفتر جهانگیری هستند

مشکل هپکو این است که خریدار کم شده یا وجود ندارد / یک بانک‌ را مکلف به پرداخت حقوق عقب مانده کارگران کردیم

واکنش کارگران به اظهارات ربیعی / عزم جدی برای کار دوباره هپکو وجود ندارد؛ فرسودگی دستگاه‌ها بهانه است

تولید در هپکو از سر گرفته می‌شود / واگذاری از طریق پیمان مدیریت

آخرین تلاش‌های دولت برای تاراج هپکو!

از دیگر اخبار عجیبی که درباره هپکو شنیده شد، فروش یک درصد از سهام بلوکی این شرکت بود. علیرضا صالح، رئیس سازمان خصوصی سازی در ۴ اسفند اعلام کرده بود: «مدیریت هپکو دنبال رونق تولید در هپکو است و تا زمانی که به ظرفیت قابل قبول برسد، سهام دولت در هپکو که حدود ۶۰.۷۲ درصد است، واگذار نخواهد شد. برای واگذاری سهام دولت، اول باید آماده‌سازی انجام شود، بعداً دولت سهام خود را در هپکو بفروشد.»، اما خبر فروش این یک درصد سهام مانند پتکی بر سر هپکو فرود آمد. هرچند این امر از سوی مسئولان با هدف تعادل بخشی و جلوگیری از افزایش بی رویه قیمت سهم اعلام شده بود، اما کارگران هپکو، آن را مصداق به تاراج بردن آرام شرکت می‌دانند.

نوع اعتراضات کارگران در هپکو نیز قابل توجه است؛ کارگران از همان ابتدای اعتراضات اعلام کردند که حق و حقوق خود را از طریق بازگشت رونق تولید به کارخانه می‌خواهند نه وام‌های کلان از بانک‌ها. اما حرف‌های مسئولان روی این محور می‌چرخد که حقوق کارگران را بپردازند. همین رویکرد مسئولان سبب شده آن مصوبات اصلی جلسه دفتر معاون اول رئیس جمهور که می‌تواند زمینه ساز بازگشت تولید به این کارخانه باشد، روی کاغذ بماند و مساله هپکو همچنان حل ناشده باشد.

از اخبار ضدونقیض درباره تلاش دولت برای بازگرداندن رونق تولید که بگذریم، به آمار تولید در این شرکت در سال گذشته می‌رسیم که تنها ۱۰ دستگاه بوده است و این در حالی است که هپکو ظرفیت تولید سالانه بیش از ۲۵۰۰ دستگاه ماشین آلات مختلف را دارد.

آنچه در این گزارش ارائه شد، تنها بخشی از اتفاقاتی است که برای هپکو در سال گذشته رخ داده است. خبرگزاری دانشجو در روز‌های آینده، پیگیر وضعیت این شرکت خواهد بود و مسائل آن را بررسی خواهد کرد. به امید آن روز که باز هم تصاویری از انبار‌های پر از محصول از این شرکت مخابره شود.