به بهانه حمایت غرب از یک زن جنایتکار

از بیدادگاه درسدن تا دادگاه تبريز

آنها که امروز بی شرمانه در دفاع از یک زن متهم به قتل و زنا که در دادگاه تبریز به مرگ محکوم شده است، سینه چاک می کنند، همانهائی هستند که قریب یکسال و اندی پیش، چشمان تاریک خود را بر ماجرای قتل فجیع بانوی حجاب در بیدادگاه درسن آلمان به راحتی بستند...

کد خبر: ۸۳۶۱۷

يکشنبه - ۲۴ مرداد ۱۳۸۹ / August 15, 2010

چندي است رسانه ها و دولت هاي غربي در كنار اهرم هاي فشاري چون تهديد، تحريم و آدم ربايي، ماجراي قصاص سكينه محمدي آشتياني، مجرمي كه هم اينك بدليل قتل و زناي محصنه در زمان حيات و بعد از فوت شوهرش در زندان تبريز در انتظار اجراي حكم بسر مي برد را به عنوان ابزاري ديگر براي فشار در شرايط فعلي عليه كشور ايران به كار مي برند.

اينكه دولت هاي غربي همواره درصددند به هر بهانه اي ايران را به نقض حقوق بشر متهم كنند، امري تازه و بديع نيست؛ اساسا مسائل مطرح در رسانه ها، دولت ها و مجامع بي هويت بر مبناي دفاع از حقوق زنان قرار مي گيرد تا ابزاري شود عليه جمهوري اسلامي ايران به اتهام اسلامي بودن آن و اجراي قوانين داخلي خود بر مبناي عقايد و اصول اسلامي.

دولت ها و رسانه هاي غربي در دفاع بي منطق و نامعقول خود و در حمايت از اين زن جنايتكار تا بدان جا پيش رفته اند كه عده اي جاري شدن حكم اسلامي عليه اين متهم را تضييع حقوق قوميت ها در ايران اعلام كرده اند و بر طبل اختلافات قوميت ها در ايران مي نوازند و عده اي ديگر در خارج از كشور بي عدالتي و نقض حقوق بشر در ايران را فرياد مي زنند.

اين مسائل در حالي است كه سكينه محمدي آشتياني در مصاحبه خود با تلويزيون ايران اتهامات وارده را قبول  كرده و به صراحت به قتل و ساير اتهامات اعتراف کرده است.

شاهد اصلي رسانه ها و دولتمردان غربي در ماجراي مذكور نيز مانند قضيه ندا آقاسلطان از كشورهاي غربي و رسانه هاي غربي سر در مي آورد و نكته جالب اينجاست كه رسانه هاي غربي به حرف هاي وي استناد كرده، اما اعترافات متهمه و درخواست خانواده وي مبني بر اينكه  «اين زن آبروي خانواده را برده و بايد اعدام شود» را فشار رواني نظام عليه وي و خانواده اش مي دانند.

دخالت وزير امور خارجه انگليس و آمريكا و سازمان هاي بين المللي كه عمدتا بي طرفي آنها براي مردم ما همواره جاي سوال است در دفاع از اين زن كه طبق قانون كشور به مرگ محکوم شده است، مسئله جديدي نيست و اذهان را به ياد حمايت هاي بي دريغ آنها از اغتشاشگراني كه سال گذشته در خيابان هاي تهران جان و مال مردم را به تاراج بردند، مي اندازد و همچنين يادآور سكوت آنها در برابر قتل مروه شربيني شهيده حجاب است؛ كسي كه در دل دنیای به اصطلاح دموكراتیک و در دادگاه هاي رسمي در شهر درسدن آلمان در برابر ديدگاه قاضي، مسئولان امنيتي و همسر و كودك سه ساله اش با ضربات چاقو به قتل رسيد، شهيده اي كه سالگرد شهادتش در جاروجنجال جام جهاني گم شد و سرنوشتش مانند بسياري از زنان و كودكاني كه در فلسطين، لبنان، عراق، افغانستان و غزه به دست جنايتكاراني چون الكس جان خود را از دست مي دهند، در تاريخ به فراموشي سپرده شد.

آري، دفاع از سكينه محمدي آشتياني، جنايتكاري كه به جنايات خود اعتراف مي كند بايد به صورت همه جانبه از سوي دولت ها و رسانه هاي غربي به دليل اجرا شدن يك قانون اسلامي در يك كشور اسلامي صورت بپذيرد، اما سرگذشت قاتل امثال شربيني ها بايد در هياهوي رسانه هاي خبري گم شود؛ چون اين مسئله خاص دولتمردان آنهاست./انتهاي پيام/