گزارش|

پالس «من بلد نیستم» به شاه‌دزد ماسک‌ها! / خودتحقیری و تاوانی که مردم می‌دهند

در حالی که آمریکا مشغول دزدی دریایی از محموله‌های بهداشتی کشورهایی حتی در قد و قامت باربادوس است؛ شهردار تهران پالس «من بلد نیستم» به آن‌ها فرستاد و سخنگوی وزارت بهداشت هم به چین حمله کرد!

کد خبر: ۸۳۸۵۳۷

دوشنبه - ۱۸ فروردين ۱۳۹۹ / April 06, 2020

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو- سید مهدی حاجی‌آبادی؛ پیروز حناچی شهردار تهران در حالی که منصب او ارتباطی به مسائل بین‌المللی ندارد در روزنامه گاردین انگلیس با ارائه تصویر مغشوشی از وضعیت کرونا در ایران، صدر تا ذیل راه حل کرونا را به رفع تحریم آمریکا نسبت داد!
وی نوشت: همه کشور‌ها و شرکت‌ها نیز برای انجام فعالیت‌های قانونی با ایرانیان، حتی در رابطه با فروش دارو مورد ارعاب قرار می‌گیرند. در نتیجه، توانایی من و همکارانم در فراهم کردن زیرساخت‌های بهداشتی، لجستیکی و سایر موارد ضروری برای مبارزه با این بیماری به شدت کاهش یافته است. ما هر روز این خسران را تجربه می‌کنیم. متناع دولت دونالد ترامپ از متوقف کردن جنگ اقتصادی خود علیه ایران مستقیما مانع تلاش‌های ما برای مقابله با ویروس می‌شود که هیچ مرزی نمی‌شناسد.
از طرفی کیانوش جهانپور سخنگوی وزارت بهداشت هم در پست بی‌ربطی به کشور چین که از ابتدای شیوع تحریم را به رسمیت نشناخت و به کمک ایران آمد، حمله کرد که واکنش منفی چینی‌ها را در پی داشت.

اگر نگاهی به جدول سازمان بهداشت جهانی از آمار کرونا در جهان بیندازیم، آمریکا که این روز‌ها مشغول دزدی محموله‌های بهداشتی کشورهاست، و در آخرین نمونه دستگاه‌های کشور گمنام باربادوس را دزدید، رتبه اول را داراست.

آمار ابتلا به کرونا در ۱۸ فروردین

در جمع ۲۰ کشور اول بسیاری از قدرت‌های اقتصادی جهان حاضر هستند، و در حالی که کرونا در ایران ۱ ماه زودتر از اروپا شیوع یافت، در آمار ابتلا بسیار پایین‌تر از کشور‌های مدعی صاحب تکنولوژی پیشرفته و علم و اقتصاد است.

اولین خروجی کرونا به هم ریختن نظم سابق کشور‌ها در ابتلا به موارد بیماری و بلایا بود؛ پس از جنگ جهانی دوم کشور‌های غربی با پی‌ریزی نظمی نوین و چپاول ثروت کشور‌های کمتر توسعه‌یافته، در بلایایی، چون اپیدمی کرونا معمولا در حاشیه بودند، اما کرونا به معنی واقعی فقیر و غنی نمی‌شناسد و کشور‌های صاحب ثروت را شخم می‌زند.

رتبه‌بندی قدرت‌های اقتصادی جهان

با همه‌گیری و بحران کرونا در امریکا هم مانند بسیاری از کشور‌های جهان مشاغل غیر ضروری تعطیل یا محدود شده‌اند. فروشگاه‌های اسلحه در این کشور در میان فهرست مشاغل ضروری قرار دارند!

پایگاه خبری ایندیپندنت نوشت: در ماه مارس نزدیک ۲ میلیون قبضه سلاح توسط شهروندان امریکایی خریداری شده که به این ترتیب مارس به دومین ماه شلوغ از نظر خرید و فروش اسلحه در تاریخ امریکا تبدیل شده است.

قبل از شیوع ویروس کرونا در بهترین شرایط، روزانه حدود ۲۰ الی ۲۵ قبضه اسلحه به فروش می‌رفت، اما با گسترش ویروس کرونا در امریکا، فروش روزانه فروشگاه‌ها به ۱۵۰ اسلحه رسیده است.

اوضاع بیمارستان‌ها و مراکز درمانی این کشور بحرانی است. ذخایر راهبردی پزشکی امریکا رو به اتمام است. ایالت‌های ویسکانسین و نبراسکا، مناطق فاجعه‌زده اعلام شده‌اند.

از سویی جنیفر گرین، نویسنده آمریکایی که حدود یک سال است در ایران بسر می‌برد، در گزارش خود که سایت مدیوم آن را منتشر کرده می‌نویسد پس از آنکه دو بار بلیط او برای برگشت لغو شد، ابتدا احساس نگرانی کرده است.

وی ادامه می‌دهد؛ اما پس از خواندن اخبار رسانه‌های غربی مبنی بر حمله مردم به فروشگاه‌ها از روی ترس و وحشت و خالی کردن یکباره آن‌ها از مواد ضدعفونی کننده، ماسک و حتی ماکارونی، فکر کردم بهتر است به جای برگشتن به آمریکا در ایران بمانم!

گرین در ادامه می‌نویسد؛ این روز‌ها میادین تره بار و فروشگاه‌ها در ایران مقداری شلوغ است، اما من هیچ کمبودی حس نمی‌کنم، مردم برای خرید همدیگر را هل نمی‌دهند، دعوا نمی‌کنند، چنگ نمی‌زنند.

امروز با ظهور کرونا ویروس، مردم بدون اینکه دولت، بگوید چه کنند یا چه نکنند به کمک فضای مجازی، زودتر خودشان به صرافت حفظ سلامت خود افتاده اند و از ماسک و انواع دستکش‌ها استفاده می‌کنند.

به نظر می‌رسد این بار مردم در حفظ سلامت خود، جلوتر از دولت، پیش رفته اند. به عبارت دیگر گاهی دولت‌ها جلوتر از مردم و گاهی هم مردم جلوتر از دولت‌ها پیش می‌روند. اگر دولت‌ها جلوتر از مردم باشند باید هزینه‌های زیادی برای فرهنگسازی صرف کنند. اما وقتی مردم پیش‌تر از دولت گام بردارند به نظر می‌رسد که هزینه‌های دولت برای فرهنگسازی کمتر هم می‌شود و اینجاست که وظیفه‌ای دیگر روی دوش دولت سنگینی می‌کند و آن فراهم کردن امکاناتی مثل ماسک، مواد ضدعفونی‌کننده، مثل الکل طبی، دستکش یک بار مصرف، دارو و امکانات آزمایشگاهی پیشرفته و خدمات درمانی مناسب است.

متاسفانه اشخاصی همچون حناچی، چشم‌های خود را بر واقعیات بدیهی بسته و با ارسال پالس ضعف به طرف مقابل، خواسته یا ناخواسته در پازل دشمن بازی می‌کنند.

خوشبینی به آمریکا و فقدان خودباوری، رویکرد خسارت باری است که در سال‌های اخیر نتایج خود را نشان داده است، از کاهش ارزش پول ملی و کوچک شدن سفره مردم تا بی احترامی به پاسپورت ایرانی و اخراج و بازداشت دیپلمات‌های ایرانی!