یادداشت دانشجویی|

دلبسته‌ایم به مجلس یازدهم!

آری به مجلس یازدهم دلبسته‌ایم؛ از این رو که معتقدیم مجلس یازدهم می‌تواند مطالبات مردم را اجرایی کند. همانطور که به تحول در قوه قضائیه با حضور آقای رئیسی امیدوار بودیم.

کد خبر: ۸۳۸۹۸۰

چهارشنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۹ / April 08, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-کیانوش بدنکی؛* قریب به ۴۵ روز از انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی گذشته است. در ایامی که تنور انتخابات گرم بود؛ در مجالس و جلسات متعدد دیدگاه خود را که مبتنی بر دیدگاه بزرگان، صاحب نظران و اندیشمندان دینی و سیاسی بود؛ بیان کردم. در بین این نکات به تبع معیار‌ها و ملاک‌هایی را هم مطرح که چند تا از آن‌ها کلیدی‌ترین ملاک‌ها بودند.

معتقد بودم و هستم که نماینده مجلسی که در فضای جهموری اسلامی در حال تنفس است چند شاخصه کلیدی را باید داشته باشد؛ چرایی آن هم بر می‌گردد به اینکه «مردم نماینده‌ها را در ظاهر و عمل خدوم خود می‌بینند».

از جمله ملاک‌هایی که حقیر عرضه داشتم: تعهد، تخصص، ولایت مداری، شفافیت، عقلانیت در تصمیم گیری ها، جوانگرایی، اصل مردمی بودن و پاسخگویی است. برخی از معیار‌ها نیازی به تشریح ندارند، ولی به صورت اجمالی در رابطه با برخی از آنها، قصد دارم نکاتی را ولو کوتاه ذکر کنم.

مجلس متعهد دهم!
به زعم نگارنده، نماینده‌ای متعهد است که برای دقیقه به دقیقه و ثانیه به ثانیه دوران نمایندگی‌اش برنامه‌ی منظم و مدون داشته باشد؛ چرایی این مهم هم بر می‌گردد به اینکه نمایندگان متعهد می‌شوند که موکلین ملت باشند و برای این مهم حقوق می‌گیرند! آری؛ نمایندگان مجلس حقوق می‌گیرند و این پول حق آنهاست، اما به شرطی که زندگی و شب و روز آن‌ها در جهت خدمت به هموطنانشان باشد.

تعهد یعنی اینکه، هرگاه قرار است نماینده‌ای به طرحی و لایحه‌ای قرار است رای دهد برایش استدلال‌های متقن داشته باشد. یکی از ملاک‌هایی که رهبری معظم در رابطه با نمایندگان ملت مطرح می‌کنند؛ مطالعه کامل لویح است که می‌توان آن را ذیل تعهدمداری هم تعریف کرد. این جمله را از یکی از عزیزان که در مرکز پژوهش‌های مجلس مشغول است وام می‌گیرم؛ او می‌گفت که: «حاضرم قسم بخورم تعداد نمایندگانی که برجام را خوانده اند به انگشتان دست نمی‌رسد!». آری، این مجلس شورای اسلامی ایران است!

تعهد یعنی اینکه قوانینی که قرار است تصویب شود، حداقل یکبار خوانده شود. واقعا انتظار زیادی نیست! مدتی قبل بود که یادداشتی انتقادی عطف به مالیات خانه‌های خالی از سکنه نوشتم. چرایی این موضوع هم آن بود که؛ قانونی که تیرماه ۹۴ تصویب شده است، بخشی از بند‌های مهم آن اجرایی نشده است که اگر اجرایی می‌شد؛ قیمت یک باب مسکن تا این حد گران نبود. ماده ۵۴ مکرر قانون مالیات‌های مستقیم اشاره دارد به سامانه ملی املاک و اسکان کشور که لازمه اجرایی شدن؛ بسیاری از مواد قانون مالیات‌های مستقیم وجود سامانه ملی املاک و اسکان کشور است که پس از گذشت ۴ سال، هنوز این سامانه راه اندازی نشده است.

راه اندازی این سامانه همانا، شفافیت در بستر معاملاتی مسکن هم همانا، ولی ذکر کردم؛ نمایندگان ناظر نیستند. جالبی کار آنجایی است که همین مجلس، بند‌هایی از این قانون را در چند ماه اخیر تغییر دادند. عنوان یادداشتم این بود «نمایندگانی که ناظر نیستند!».

واقعا جای سوال دارد که چرا نمایندگان محترم الکی قانون تصویب می‌کنند! باید بدانیم که یکی از دو وظیفه اصلی نمایندگان مجلس نطارت است. طبیعتا وقتی نمایندگان قانونی را تصویب می‌کنند، باید برحسن اجرای آن هم ناظر باشند، ولی مجلس دهمی‌ها نبودند...

نگارنده این مطلب، تعهد را به این می‌بیند که نمایندگان محترم در صحن مجلس مدام در حال پچ پچ و رد و بدل معاملات بیزینسی خود نباشند. تعهد را به این می‌بینم که نماینده در صحن علنی خواب نباشد و خر و پف او سوژه رسانه‌ها نشود! تعهد را به این می‌بینم که نماینده کمترین غیبت را در جلسات علنی و غیرعلنی مجلس داشته باشد. تعهد را به این می‌بینم که نماینده مجلس؛ موکل مردم در مجلس شورای اسلامی باشد نه موکل مردم برای حضور در مراسم ترحیم‌ها و عروسی‌ها و...

شفافیت؛ حلال مشکلات
بر این عقیده ام که شفافیت یکی از اقداماتی است که می‌تواند نمایندگان را به مردم نزدیک‌تر کند چرا که آن زمان است که تمام امور، دارایی ها، تصمیم گیری‌های نماینده برای مردم شفاف خواهد بود. حداقلی‌ترین کاری که مجلس یازدهم می‌تواند در گام اول انجام دهد، این است که طرح شفافیت آرا را تصویب کند که با توجه به نمایندگان منتخب، دور از انتظار هم نیست.

در ایام انتخابات پویشی تحت عنوان شفافیت دارایی نمایندگان ایجاد شد که برخی از نمایندگان مردمی و شفاف به این مهم پاسخ دادند و اموال خود را شفاف کردند و این مهم جای تقدیر دارد. امید که این مجلس به طرح شفافیت آرا را در دستور کار خود قرار دهد و به نتیجه برسد.

بودجه ۹۹
همین چند روز پیش بود که بحث بودجه سال ۹۹ در کمسیون تلفیق بودجه رای گرفت. اما چند نکته راجع به این موضوع برایم سوال و البته ابهام بود که اجمالا ذکر می‌کنم. براستی می‌توان تصویب بودجه ۹۹ توسط مجلس دهم را لکه ننگی دانست. از چندین جهت این مهم باعث ننگ است...

بودجه نیرو‌های های مسلح نسبت به سال گذشته کاهش پیدا کرد. چرا آقای مجلس دهم؟! جالبی کار آنجایی است که این نیرو‌های مسلح بوده اند که همیشه و در همه زمان و زمان پای کار مردم و خدمت رسان آن‌ها بوده اند. مثالش را هم در قضایای اخیر در بحث کرونا دیدم و این مهم کاملا مشهود است. پای کار بودن بسیجیان و نظامیانی که عملا زندگی شخصی برایشان معنی ندارد.

خنده دار و جالب است که بدانید مجلس دهم بودجه‌ای را تصویب کرد که فایل تنظیم شده آن به صورت pdf بوده است نه اکسل! این مهم بدین معنی است که آقای دولت می‌دانسته که این بودجه از کمیسیون تلفیق رای می‌آورد. احسنت بر مهندسان رای!

بنزین؛ بی تدبیری که داد مردم را درآورد!
خاطرم هست در مراسمی بودم و در حال برگشت به منزل شخصی ام بودم. ساعت قریب به ۲ بامداد بود و از آنجایی که چراغ اخطار زرد رنگ پراید ما روشن شد به پمپ بنزین رفتم تا بنزین بزنم. ۲۰ لیتر بنزین زدم و ۲۰ هزار تومان به جایگاه دار تقدیم کردم. نگاهی کرد و لبخندی زد. گفت که ۶۰ هزار تومان می‌شود! بسیار متعجب شدم و گفتم که آقا! بنده فقط ۲۰ لیتر بنزین زده ام. او که جایگاه دار دلسوز و مهربانی بود، گفت: برادر عزیزم، بنزین لیتری ۳ هزار تومان شده است! در حالی که عصبانی از این تصمیم نا به هنگام دولتی‌ها بودم. خودم را کنترل کردم و ۶۰ هزار تومان تقدیم جایگاه دار دلسوز کردم.

این یک پاراگراف؛ شرحی بر ماجرایی بود که برای بنده به عنوان یک شهروند رخ داده بود. شهروندی که همیشه آنلاین بوده و بر حسب موقعیت شغلی اش موظف به رصد کانال‌های خبری است. من مقصرم! آری من مقصرم که ساعت ۰۰:۰۰ روبروی تلویزیون خانگی نشسته نبود تا بفهمم چه فاجعه‌ای قرار است رخ بدهد.

کوتاه کنم؛ از امنیتی‌ترین دولت تاریخ جمهوری اسلامی این گونه کاری بعید بود. البته شاید هم تعمد یا صلاحی در کار بوده! الله اعلم و انتم لا تعلمون...

مجلس ولایت مداری که به آن دلبسته ایم
انتخابات برگزار شد و نتیجه آن هر چه که بود؛ یک پیام بزرگ داشت. مردم شریفی که در این دوره رای دادند به حزب اللهی‌ها اعتماد کردن و به آن‌ها دلبسته اند. برای رهایی از مجلسی فشل و بی حال، مردم به حزب اللهی‌ها رای دادند تا شاید این مجلس مقدمه ساز ظهور منجی عالم بشریت و بر طرف کننده مشکلات عدیده مردم بکند. مشکلاتی که از آن رنج می‌بریم. از اقتصاد و فرهنگ بگیر تا سیاست خارجه و...

همین چند روز پیش بود که نامه‌ای توسط ۱۹۰ نفر از نمایندگان منتخب مردم خطاب به رهبرم تنظیم شده بود. متن و محتوای این نامه گویای ۲ نکته اساسی است. یکی اینکه این مجلس به رهبری اعتماد دارد؛ اعتمادی که از روی شناخت است نه از روی منافع! دومی، آنکه این مجلس محرک بیانات و نصیحت‌های معظم له خواهد بود. بدین گونه که ساختار نامه فوق مبنی بر این بود که، مجلس یازدهم در جهت تحقق شعار جهش تولید تمام پتانسیل خود را به میدان خواهد آورد.

آری به مجلس یازدهم دلبسته ایم؛ از این رو که معتقدیم مجلس یازدهم می‌تواند مطالبات مردم را اجرایی کند. همانطور که به تحول در قوه قضائیه با حضور آقای رئیسی امیدوار بودیم که تا حدودی عملی هم شده؛ به تحول در ساختار پارلمانی هم امید داریم.

*کیانوش بدنکی-دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فنی کرمانشاه

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.