رحيم‌پور ازغدي در طرح ضيافت انديشه دانشگاه اميركبير:

اگر پيامبران نمي‌آمدند انسان حق داشت خدا را محاكمه كند

رحيم پور ازغدي با بيان اينكه خداوند در قرآن تأكيد مي‌كند كه اگر من پيامبران را نمي‌فرستادم جاي بشر و خدا عوض مي‌شد، اظهار داشت: انسان در اين صورت حق داشت كه خداوند را محاكمه ‌كند.

کد خبر: ۸۳۹۷۵

دوشنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۸۹ / August 16, 2010

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، استاد حسن رحيم‌پور ازغدي، عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي امروز در جمع دانشجويان شركت‌كننده در طرح ضيافت انديشه دانشگاه اميركبير با عنوان «بازخواني اصول عقايد انقلاب اسلامي» نبوت را كانون و هسته دينداري دانست و گفت: اعتقاد به اين كه عالم،‌ مبدأ و علت فاعلي دارد و جهان نسبت به اعمال ما واكنش نشان مي‌دهد، براي دينداري كافي نيست.

وي با بيان اين‌كه توحيد، معاد و نبوت حقايق قابل تفكيك از هم نيستند، اظهار داشت: اگر كسي به حقيقت مفهوم توحيد را درك كند، نمي‌تواند از پذيرش نبوت و معاد نيز سرباز زند.

عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي افزود: انبيا آمده‌اند تا به ما بگويند در بدترين شرايط زندگي و دشوارترين بن‌بست‌هاي زميني همچنان راهي به سمت آسمان و ملكوت باز است،‌ از اين‌رو اگر آدميان راه و رسم پرواز را بدانند، بن‌بست‌ها بي‌معنا مي‌شود.

رحيم‌پور ازغدي با تأكيد بر اين كه تعاليم انبيا مي گويد كه زندگي بدون خدا صرفاً گذران بي‌روح روزها،‌ هفته‌ها، ماه‌ها و سال‌ها است،‌ اظهار داشت: بدون وجود انبيا بشر نمي‌توانست آنچه براي سعادت لازم داشت دريابد، اين همان نقطه شروع استدلال‌هاي عقلي در ضرورت وجودي نبوت است.

وي با اشاره به اين كه اثبات وجود خدا ضرورتاً ما را به اثبات نبوت مي‌رساند، گفت: در اين‌باره دو زاويه ديد «ما چه انتظاري از دين داريم؟» و «چرا خداوند بايد پيامبران را مي‌فرستاد؟» وجود دارد كه اولي از نگاه سكولار و اومانيستي سرچشمه مي‌گيرد و منشأ دينداري را زميني مي‌داند، اما زاويه ديد دوم توحيدي است و بنا را بر نياز بشر مي‌گذارد،‌ نه انتظار بشر از دين.

اين متفكر دينيوي با تأكيد بر اين كه اثبات توحيد و نبوت با اتكا به عقل محض ميسر مي‌شود، ادامه داد: اگر بتوانيم با عقل، نبوت پيامبر را به اثبات برسانيم در آن صورت مي‌توانيم از شيوه‌هاي نقلي (آيات و احاديث) هم بهره بگيريم.

رحيم‌پور ازغدي در ادامه سخنان خود به برخي تشابهات موجود ميان اشاعره‌گري و ديدگاه‌هاي دنياي مدرن در غرب پرداخت و افزود: وقتي اشاعره در برابر اين پرسش قرار مي‌گيرند كه «چرا خداوند بايد پيامبر مي‌فرستاد»، مي‌گويند از فعل و دليل بر فعل خدا نبايد پرسيد چون در حوزه فهم عقل ما نيست، اما تفكر شيعي قائل به اين استدلال‌ها نيست.

وي در ادامه به طرح مدل‌هايي در اثبات ضرورت نبوت پرداخت و گفت: گروهي از متفكران با استفاده از حسن و قبح عقلي و قاعده لطف، ‌ضرورت نبوت را اثبات مي‌كنند به اين معنا كه آنچه براي بندگان وسيله تكامل است عقلاً سزا است و حسن عقلي دارد در گام دوم هم از حسن عقلي به ضرورت نبوت نقاب مي‌زنند.

عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي در تشريح مدل دوم (نياز بشر اجتماعي به قانون الهي) بيان داشت: برخي از فلاسفه از جمله ابن‌سينا و علامه طباطبايي اين راه را رفته‌اند، البته برخي از بزرگان معاصر انتقاداتي به اين شيوه وارد مي‌دانند و مي‌گويند معاد در اين برهان مسكوت مانده است، انگار كه انبيا صرفاً براي اداره اين جهان مبعوث شده‌اند.

رحيم‌پور ازغدي برهان عقل را شيوه ديگر متفكران در اثبات خداوند دانست و اذعان داشت: البته منظور ما از خداوند، خداي عليم، حكيم و قادر است؛ چرا كه خداي عاجز، جاهل و غيرحكيم قابل اثبات نيست، به عبارت ديگر در اين برهان، خداوند با صفاتش به اثبات مي‌رسد.

وي با تأكيد براين كه اثبات صفات خداوند (عقل، قدرت و حكمت) زمينه ساز اثبات ضرورت نبوت است، اظهار داشت: خداوندي كه عليم، حكيم، قادر است عقلاً نمي‌تواند پيامبر نفرستد، البته اين به مفهوم عجز خدا نيست و نياز به تشريح دارد.

سخنران طرح ضيافت انديشه در دانشگاه امير کبير افزود: زماني كه كمال‌ ذاتي خداوند به اثبات رسيد در آن صورت حكمت و علم و خيرخواهي خداوند هم ثابت مي‌شود و به تبع آن خداوند نمي‌تواند خير و كمال بشر را كه در گرو نبوت است نخواهد، به ديگر سخن اگر خداوند انبيا را نفرستد و با بشر سخن نگويد نقض غرض بلكه نقض صفات و خلاف حكمت، علم،‌ رحمت و قدرت خدا است.

رحيم پور ازغدي تأكيد كرد: اين خلاف كمال است كه خداوند بشر را به كمال دعوت كند و راه رسيدن به كمال را به او نگويد، راهي كه با وجود انبيا طي مي‌شود.

وي افزود: خداوند در قرآن تأكيد مي‌كند كه اگر من پيامبران را نمي‌فرستادم جاي بشر و خدا عوض مي‌شد، در آن صورت انسان حق داشت خداوند را محاكمه كند كه چطور ما را به اين جهان پيچيده دعوت كردي، اما كسي را براي راهنمايي نفرستادي.

عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي خاطرنشان كرد: با برهان عقلي مي‌توان اثبات كرد كه محال است خداوند كمال انسان را نخواهد و امكان وصول به اين كمال را در اختيار انسان قرار ندهد./انتهاي پيام/