برای درمان اختلالات عصبی؛

رهایش از راه دور هورمون با استفاده از نانوذرات مغناطیسی ممکن شد

یک تیم تحقیقاتی با استفاده از نانوذرات مغناطیسی موفق به کنترل از راه دور هورمون‌ها در بدن شده است. با این کار می‌توان برخی اختلالات عصبی را درمان کرد.

کد خبر: ۸۴۳۴۱۶

يکشنبه - ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ / April 26, 2020

به گزارش گروه فناوری خبرگزاری دانشجو، سطح غیرعادی هورمون‌های استرس نظیر کورتیزول یا آدرنالین می‌تواند با برخی اختلالات مغزی نظیر افسردگی و PTSD ارتباط داشته باشد.

محققان موسسه فناوری ماساچوست به تازگی با استفاده از نانوذرات مغناطیسی راهی برای کنترل از راه دور ترشح این هورمون‌ها ارائه کردند. این راهبرد به دانشمندان کمک می‌کند تا اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی تاثیر رهایش هورمون‌ها بر سلامت روانی افراد به‌دست آورند و در نهایت می‌توان از آن به‌عنوان روش درمان اختلالات هورمونی استفاده کرد.

پولینا آنیکوا، از اساتید MIT می‌گوید: «ما به دنبال این هستیم که دریابیم چگونه می‌توانیم با تعدیل عملکرد اندام‌های محیطی، اختلالات استرس را مطالعه و درمان کنیم.»

برای دستیابی به کنترل ترشح هورمون‌ها، دکل روسنفلد در گروه آنیکوا، نانوذرات مغناطیسی تخصصی تولید کرده است که می‌تواند به غدد فوق کلیوی تزریق شود. هنگامی که این نانوذرات در معرض میدان مغناطیسی ضعیف قرار گیرند، گرم شده و کانال‌های پاسخ‌گو به گرما در آن‌ها فعال می‌شوند و در نهایت، هورمون رهاسازی می‌شود. از این روش می‌توان برای تحریک اندام در اعماق بدن با حداقل تهاجم استفاده کرد.

نتایج این پروژه در نشریه Science Advances به چاپ رسیده است.

آزمایشگاه آنیکوا پیش از این چندین نانوذرات مغناطیسی را ابداع کرده بود، از جمله نانوذراتی که می‌توانند دارو را در زمان مشخص در محل از پیش تعیین شده رهاسازی کند.

در این پروژه جدید، پژوهشگران قصد داشتند تا با دستکاری اندام‌هایی که خارج از سیستم عصبی مرکزی هستند، تنها با ترشح هورمون روی این اندام، اقدام به درمان اختلالات مغزی کنند.

در این پروژه، محققان برای تحریک کانال‌های حساس به گرما که به‌طور طبیعی در سلول‌های آدرنال اتفاق می‌افتد، نانوذراتی از جنس مغناطیسی ساختند. آن‌ها از نوعی اکسیدآهن بلوری استفاده کردند که به‌صورت مستقیم به غدد فوق کلیوی تزریق می‌شود و می‌تواند حداقل شش ماه در آنجا بماند. با استفاده از این نانوذرات، محققان موفق به افزایش سطح هورمون کورتیزول و نورآدرنالین شدند که باعث افزایش ضربان قلب در حیوانات آزمایشگاهی شده است.