وبلاگ «خاكريزيسم»؛

روايتي دسته اول از ارتباط شهيد صدوقي با فدائيان اسلام

حمايت بي پرواي شهيد صدوقي از فدائيان اسلام، حکايت‌گر شدت بصيرت، شجاعت و دليري ايشان بود. چرا که در آن مقطع، بسياري از مراجع و علماي طراز اول حاضر نبودند که از فدائيان اسلام حمايت کنند.

کد خبر: ۸۴۸۷۵

يکشنبه - ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ / August 22, 2010

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، در آخرين به روزرساني وبلاگ «خاکريزيسم» آمده است:

دهم رمضان هرسال يادآور يکي ديگر از پليدي هاي منافقين وطن فروش است که در آن روز دست خود را به خون پيرمردي کهنسال که جانانه مقابل افکار و اعمال آنان ايستاده بود آلودند. شهيد آيت الله شيخ محمد صدوقي، سومين شهيد محراب و پدر مهربان مردمان شريف و خونگرم يزد که امام راحل(ره) درباره ايشان فرمودند: "اينجانب، دوستى عزيز كه بيش از سى سال با او آشنا و روحيات عظيمش را از نزديك درك كردم از دست دادم، و اسلام خدمتگزارى متعهد را، و ايران فقيهى فداكار، و استان يزد سرپرستى دانشمند را از دست داد..." يکي از روحانيون فوق العاده با بصيرت و شجاع دوران حساس انقلاب اسلامي محسوب مي شود. آنچه در ادامه مي آيد روايتي است دسته اول از يکي از جلوه هاي بارز و افتخارانگيز بصيرت اين شهيد سعيد.

شهيد عبدالحسين واحدي، بعد از نواب صفوي، مهمترين عضو جمعيت فدائيان اسلام بود. واحدي در سال 1325 ه.ش احمد کسروي را به خاطر الحاد و کفر و به راه انداختن مراسم سوزاندن قرآن و ساير کتب ادعيه در اول دي ماه هرسال که وي آن را با نام "روز بهروز" ناميده بود، به قتل رساند. پس از آن واحدي به نجف اشرف گريخت و در آنجا با نواب صفوي آشنا شد. واحدي در تمام فعاليتهاي فدائيان اسلام مانند ترور رزم آرا و حسين علاء، مشارکت مستقيم داشت، و سخنرانيهاي بسياري عليه ظلم حکومت پهلوي در شهرهاي مختلف ايراد فرمود. سرانجام وي در اهواز دستگير شد و هنگامي که او را به دفتر فرماندار نظامي بردند و با بختيار روبه رو کردند، بختيار به او فحش رکيکي داد و او آن فحش را عينا به بختيار بازگرداند. بختيار بلافاصله دست به کلت کمري خود برد و کلت را از جا کلتي در آورد با شليک يک گلوله به مغز سيد عبدالحسين واحدي او را به شهادت رساند.

شهيد واحدي در يکي از سخنراني هاي تاريخي خود در سال 1329 در ميان جمعيت انبوهي از اقشار مختلف مردم تهران که در مسجد شاه سابق جمع شده بودند، دولتهاي شوروي، انگليس و آمريکا را به خاطر مداخله در امور ايران به شدت محکوم نمود و گفت: «اکثريت نمايندگان مجلس، نماينده واقعي اين ملت نيستند; و شاه حق اعمال نفوذ در مجلس را ندارد و دولت رزم آرا دولت فرمايشي شاه، و غاصب است; و مردم ايران دولتي مي خواهند که احکام اسلام را اجرا کند. وي در پايان سخنراني پرشور و هيجان انگيز خود، تهديد نمود که اگر رزم آرا-نخست وزير وقت- تا سه روز ديگر از دولت کنار نرود، او را کنار خواهند زد.» گفتني است رزم آرا کسي بود که مخالفت سرسختانه اي با ملي شدن صنعت نفت ايران داشت و در اين زمينه جمله معروفي هم به اين مضمون در مجلس شوراي ملي ايراد کرد که ايرانيها عرضه ساختن يک لولهنگ(آفتابه گلي) هم ندارند.

شهيد بزرگوار، حضرت آيت الله صدوقي همواره به عنوان يکي از حاميان جدي و پروپاقرص فدائيان اسلام شناخته مي شد. به گونه اي که خانه اش در شهر قم پناهگاه آنان بود. در سال 1330 (ه.ش) وقتي سيد عبدالحسين واحدي، تحت تعقيب قرار گرفت، آيت الله صدوقي او را در خانه اش پنهان کرد. ماموران شاه به منزل او ريختند، ولي بعد از ناکامي از پيدا کردن واحدي، با عذرخواهي از آنجا خارج شدند.

آيت الله سيد علي اکبر قرشي درباره روابط صميمانه و بسيار نزديک شهيد صدوقي و شهيد عبدالحسين واحدي مي گويد: "از خاطرات آن زمان كه به ياد دارم اين است كه مرحوم سيد عبدالحسين واحدي، دومين عضو موثر فدائيان از شاگردان مرحوم آيه الله شهيد صدوقي بود و در درس رسائل ايشان شركت مي كرد و در كنار آن شهيد مي نشست . مرحوم واحدي با حضرت آيه الله صدوقي بسيار نزديك و خصوصي بود. بارها ديدم كه دو نفري با يكديگر گفتگو مي كنند. بعد متوجه شدم كه فدائيان راجع به مسائل سياسي و فعاليتهاي خود با آن مرحوم مشورت مي كنند و از ايشان راهنمايي مي گيرند. مرحوم واحدي نيز سيدي بزرگوار و بسيار محجوب بود و عمامه كوچكي بر سر مي گذاشت."

بي گمان، حمايت اين گونه بي پرواي شهيد صدوقي از فدائيان اسلام، حکايتگر شدت بصيرت، شجاعت و دليري ايشان بود. چرا که در آن مقطع، بسياري از مراجع و علماي طراز اول حاضر نبودند که از فدائيان اسلام حمايت کنند. به طوري که مرجع عاليقدري چون آيت الله بروجردي از اين جوانان پرشور و حق طلب پشتيباني ننمود و اين عدم حمايت منجر به اعدام دسته جمعه اينان توسط شاه ملعون گرديد. اما همان زمان حضرت امام خميني براي آزادي فداييان اسلام به شدت به آب و آتش زدند و البته بخاطر سکوت مرگبار بسياري از علما و خواص بسيار ناراحت و غضبناک بودند.

ياد و خاطره شيخ الشهداء، حضرت آيت الله صدوقي گرامي باد.

/انتهاي پيام/