انبارلويي:

همچنان به تحريم ها و تهديدها «نه» خواهيم گفت

مديرمسئول اين روزنامه رسالت با اشاره به راه اندازي نيروگاه بوشهر و پيوستن ايران به باشگاه هسته اي جهان تاكيد كرد: مردانه پاي همه چيز و پشت سر رهبري شجاع و با تدبيرمان ايستاده ايم و همچنان به فشارها، تحريم ها و تهديدها «نه» خواهيم گفت.

کد خبر: ۸۴۸۹۱

دوشنبه - ۰۱ شهريور ۱۳۸۹ / August 23, 2010

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، در سرمقاله امروز روزنامه رسالت به قلم محمد كاظم انبارلويي، مديرمسئول اين روزنامه آمده است: شنبه گذشته با راه اندازي نيروگاه بوشهر ايران رسما به باشگاه هسته اي جهان پيوست، اين در حالي بود که ورود ايران به باشگاه هسته اي جهان خط قرمز غرب بود.

آمريکا و انگليس و رژيم صهيونيستي با فشار به مجامع بين المللي از جمله شوراي امنيت همه قوانين و مقررات جهاني را زير پا گذاشتند تا ايران را از يک حق مسلم محروم کنند، تهديد، تحريم و فشارهاي سياسي بين المللي و منطقه اي نتوانست ملت و دولت ايران را به زانو در آورد.

اکنون نيروگاه اتمي بوشهر، نه يک نيروگاه برق هسته اي بلکه نماد پايداري ملت ايران در برابر فشار و تهديد و تحريم قدرت هاي جهاني است.

نيروگاه هسته اي بوشهر بر طبق قوانين و مقررات ان پي تي راه اندازي شد و آمريکا و ديگر همپيمانان او مي خواستند اين قوانين را ناديده بگيرند و مقررات نانوشته اي را بر روابط ايران و آژانس حاکم کنند؛ لذا براي ايران پرونده سازي کردند و اين پرونده را نه در آژانس بلکه خارج از آن در پديده اي به نام 5+1 و نهايتا شوراي امنيت سازمان ملل قابل بررسي مي دانستند.

قطعنامه هاي شوراي امنيت عليه ايران يک بدعت در مقررات و قوانين بين المللي است که با هيچ عرف حقوقي و جهاني همخواني ندارد و لذا ارزش آن فقط روي ورق پاره اي براي مناسبات ايران و سازمان ملل و نيز کشورهاي زورگو باقي ماند.

از همه جالب تر اينکه درست در اوج همه فشارها، تهديدها و تحريم ها آمريکا پيشنهاد مذاکره و گفت وگو مي دهد.

مقام معظم رهبري چهارشنبه گذشته در ديدار با مسئولان نظام در واکنش نسبت به چنين مذاکره و گفت وگويي فرمودند: «ما مذاکره را در سايه تهديد و تحريم مذاکره نمي دانيم، جمهوري اسلامي زير بار هيچ فشاري نخواهد رفت و به سبک خود به هر فشاري پاسخ مي دهد.»

اين حرف دولت و حاکميت ايران و فهم انقلابي مردمي است که بيش از سه دهه با تمام قدرت در برابر فشارهاي آمريکا ايستاده اند.

اگر قرار بود ملت ايران تسليم فشارهاي آمريکا بشود در همان سال هاي56  و57  که در خيابان ها از سوي رژيم آمريکايي شاه ظالمانه و ستمکارانه به گلوله بسته مي شدند دست از انقلاب بر مي داشتند و تن به استبداد داخلي و استعمار خارجي مي دادند؛ اما ايستادند و فداکاري ها کردند تا امروز ايران به مرتبتي از قدرت برسد که دشمنان اسلام و ايران از برخورد سخت و نرم با آن به عجز و لابه بيفتند.

البته ترديدي نيست که مذاکره با آمريکا يک تابو نيست.

پيامبر اکرم(ص) و علي بن ابي طالب(ع) در جنگ هاي خود با کفار، منافقين و ملحدين براي گفتگو و مذاکره ارزش خاصي قائل بودند و شرايط و فضا را هيچ گاه براي گفت وگو و صلح بسته نمي ديدند.

مقام معظم رهبري نيز با تاسي به پيامبر اکرم(ص) و علي(ع) و امام خميني(ره) بارها فرمودند اگر شرايط گفت وگو را به نفع اسلام و ملت ايران ببينند گفت وگو را جايز مي دانند.

به همين دليل در ديدار چهارشنبه گذشته با مسئولان نظام سه شرط کليدي را براي گفت وگو عنوان فرمودند:

1- آمريکا از نردبان پوسيده ابر قدرتي پايين بيايد و در شرايط برابر با طرف گفت وگوي خود ظاهر شود

2- تهديد و تحريم را کنار بگذارد

3- براي گفت وگو هدف و نهايت مورد نظر خود را ترسيم نکند.

طبيعي است ما در چنين فضايي با آمريکا و هر قدرت ديگري مي توانيم گفت وگو کنيم، دو شرط اوليه ناظر به اين است که دشمن دست از تحقير ملت ايران بردارد.

بي ترديد در شرايط تحقير مذاکره سودمند نخواهد بود و شرط سوم که از آن دو مهمتر است اين است که؛ اگر آمريکايي ها هدف از مذاکره را به کرسي نشاندن حرف خود بدون يک کلمه کم و زياد مي دانند، اين اسمش مذاکره نيست بلکه جلسه اي براي ديکته کردن حرف طرف مقابل با تحکم و زور است.

اين نوع مذاکره به امضاء رساندن حرف زور طرف مقابل به طرف ديگر است، آمريکا چنين گفت وگوهايي را با دولت هاي پس از جنگ جهاني دوم تجربه کرده است، آن هم دولت هايي که مستظهر به پشتيباني ملت خود نبودند و نمي خواستند هزينه اي هم براي استقلال و شرف خود پرداخت کنند؛ اما ملت ايران و دولت طي30  سال گذشته ثابت کرده است حاضر است پاي پرداخت هزينه هاي مادي و معنوي استقلال سياسي واقتصادي و فرهنگي خود در مقابله با قدرت ها بايستد و مانند اين روزها به دستاوردهاي شيرين اين ايستادگي به نظاره بنشيند.

لذا تا وقتي که آمريکا در مقابله با ملت ايران به جنگ نرم و سخت توامان مي انديشد بايد اين حق را به ملت ايران بدهد که ما هم به جنگ سخت و نرم عليه استکبار جهاني بينديشيم و همه گزينه ها را روي ميز بدانيم و لحظه اي هم از اين مهم غفلت نکنيم.

ايران امروز قدرتمندتر از هميشه است، آن روز که ما اين قدرت را در دهه50  و60  و70  نداشتيم هيچ گاه در ايستادگي خود در برابر آمريکا ترديد نمي کرديم، امروز که به قدرت هاي شگرفي در صنايع دفاعي و نيز صنايع فرهنگي خود دست يافته ايم چرا بايد کوتاه بياييم؟ لذا مردانه پاي همه چيز و پشت سر رهبري شجاع و با تدبيرمان ايستاده ايم و همچنان به فشارها، تحريم ها و تهديدها «نه» خواهيم گفت./انتهاي پيام/