از آمریکای جهانخوار تا آمریکای خوارِ جهان

دونالد ترامپ» که با ارسال ۴ ناو جنگی به اقیانوس اطلس، ادعا می‌کرد نمی‌گذارد ۵ نفتکش ایران به ونزوئلا برسند، با یک عقب نشینی مجبور شد ماجرای پهپاد ساقط‌شده‌اش در ۱۱ ماه قبل و هدف قرار دادن بزرگ‌ترین پایگاهش در عراق را به خاطر آورد و با سکوت خفتبار، رسیدن پی در پی نفتکش‌ها را نظاره کند.

کد خبر: ۸۵۰۵۰۴

چهارشنبه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۹ / May 27, 2020

به گزارش گروه دیگر رسانه های خبرگزاری دانشجو، سارا هوشمندی در یادداشتی نوشت: طی ۳-۲ ماه اخیر، زنجیره‌ای از تحولات مهم و به هم پیوسته تاریخی، این حقیقت را پیش چشم ما عریان کرد که آمریکای «جهانخوار» که چند صباحی خود را تنها ابرقدرت دنیا می‌خواند، حالا در جهانی چندقطبی‌شده به چنان افت هژمونیکی گرفتار آمده که به آمریکای «خوارِ جهان» تنزل مرتبه داده است. آمریکای رو به ضعف، با رئیس‌جمهوری درشت‌گو و هتاک که توسط هیأت حاکمه خودشان جاسوس دشمن [روسیه] خوانده می‌شود؛ لمپنی کاسب‌مسلک که در پی حق واسطگی برای بزرگ‌ترین شرکای بزرگ‌ترین اقتصاد جهان قلدری می‌کند و جنگ تجاری جهانی راه می‌اندازد اما همزمان از عهده مدیریت مطلوب کشتار یک ویروس در کشورش برنمی‌آید تا آمار یکصد هزار کشته - آمار غیررسمی خیلی بالاتر را مدعی است- روی دست یانکی‌ها بماند.

«دونالد ترامپ» که با لاف‌زنی‌های توئیتری و ارسال 4 ناو جنگی به اقیانوس اطلس، ادعا می‌کرد نمی‌گذارد 5 نفتکش جمهوری اسلامی به ونزوئلا برسند، دست آخر مجبور شد در برابر ایران دست به یک عقب‌نشینی بزرگ زده و ماجرای پهپاد ساقط‌شده‌اش در 11 ماه قبل و هدف قرار دادن بزرگ‌ترین پایگاهش در غرب آسیا [عین‌الاسد] توسط ایرانیان را به خاطر آورد و با سکوت خفتبار، رسیدن پی در پی نفتکش‌های دشمنش به سواحل دشمن همسایه‌اش را نظاره کند.

یک) شاید بتوان گفت ترامپ بلوف هدف قرار دادن یا حداقل توقیف نفتکش‌های جمهوری اسلامی را درست زمانی کلید زد که انتقادات از آمار تلفات و بیماران کرونازده آمریکایی به اوج رسید. وی هرگز جرأت و جسارت تعرض به کشتی‌های با پرچم برافراشته جمهوری اسلامی ایران را ندارد اما برای بازی با افکار عمومی دنیا، مانور قدرت و دورکردن فضای داخلی آمریکا از انتقادات پیرامونش- ولو برای چند روز- درشت‌گویی کرد.

و البته مقامات سیاسی و نظامی کشورمان هم با اقتدار تمام رجزخوانی‌هایش را پاسخ دادند تا این فرد دیوانه را سر عقل بیاورند تا دست از پا خطا نکند و زدن یا توقیف کشتی‌های ایرانی را از مخیله‌اش بیرون کند.

دو) توئیت‌های پی در پی ترامپ در واکنش به نزدیک شدن نفتکش‌های ما به «ال‌پالیتو» چنان ذلیلانه بود که بلافاصله موجی رسانه‌ای در ایالات متحده برای سرزنش پاسخ ضعیف و غیرقاطع ترامپ در مقابل قدرت‌ آشکار ایران به راه افتاد. ناگفته نماند دیگر رهبران غربی و رسانه‌های بین‌المللی هم پس از پاسخ شجاعانه جمهوری اسلامی به تهدیدهای عصبی ترامپ، چند روز است در شوکند و زودتر از ترامپ از شوک در نمی‌آیند. با این حال دوباره این ظن بالا گرفت که ترامپ چه اسرار مگویی دارد که دیگر بار در مقابل ایرانیان کوتاه آمده است؟ آن هم در چنین مقطع حساسی؛ در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا و کاهش روزافزون آرای وی در نظرسنجی‌ها.

سه) اگر عناوین مهم رسانه‌های جهان در روزهای اخیر را مرور کنید با این حال و هوا مواجه می‌شوید که سپاه پاسداران با ساقط کردن پهپاد، توقیف نفتکش دزدان دریایی ملکه و سیلی مختصر «عین‌الاسد» در پی ترور سپهبد شهید حاج‌قاسم سلیمانی و تکیه بر گسترش قدرت موشکی، هژمونی جهانی آمریکا را به چالش کشیده و کاخ سفید و پنتاگون را در چندراهی تصمیم‌گیری، مستاصل کرده است.

حال شما اگر جای ترامپ یا حتی دولت سایه واشنگتن بودید، چه می‌کردید؟ باید ببینیم ترامپ برای کم‌رنگ کردن اقدام جسورانه ایران و شوک رسانه‌ای حاصل از قدرت‌نمایی تهران چه می‌کند.

با برداشته شدن قدم چهارم از سوی ایران برای تحقیر ترامپ با رسیدن نفتکش‌های طلایی، تمام سناریوهای ترامپ بی‌نتیجه مانده و کافی است وی غلطی درباره باقی نفتکش‌های در راه کند تا کشتی‌ای آمریکایی در اطراف تنگه هرمز دیده شود و با پاسخ کوبنده ایران، دزدان دریایی سگ زرد هم پشیمان شوند. نتیجه آنکه امروز حرف اول و آخر را اقتدار می‌زند؛ نه وادادگی.

برو قوی شو اگر راحت جهان‌ طلبی
که در نظام طبیعت ضعیف پامال است.