نقد و بررسي سريال جراحت

وقت خوب مصائب

ارزش اصلي «جراحت» به اين است كه براي اولين بار به يك سوژه كمتر كار شده و غريب افتاده توجه كرده و عشق را درون يك خانواده و در لحظات حساس و اوج زندگي يك زوج جوان يعني در دوران عقد و عروسي آنها طرح و پيگيري كرده و به تصوير كشانده.

کد خبر: ۸۵۱۳۶

سه‌شنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۸۹ / August 24, 2010

محمدرضا محقق- بخش ادب و هنر؛ «جراحت»، ساخته محمد مهدي عسگرپور كم كم تبديل به يك ملودرام خانوادگي داغ و جذاب شده و بازي بسيار خوب و توجه برانگيز آتنه فقيه نصيري (كه بي ترديد اين نقش بهترين بازي سريالي او و بهترين بازيگر اين سريال است) و امين تارخ و ثريا قاسمي و ... بر اين داغي و جذابيت افزوده است.

جراحت، سريال ارزشمندي است چون:

1- مبتذل نيست و ابداً از مولفه هاي باسمه اي و سطحي و فريبنده و مالوف اين روزها و به اصطلاح عشق دختر و پسري مبتذل و مضحك و نخ نما شده استفاده نمي كند.

2- ملتهب است. به اين معنا كه براي اولين بار به يك سوژه كمتر كار شده و غريب افتاده توجه كرده و عشق را درون يك خانواده و در لحظات حساس و اوج زندگي يك زوج جوان يعني در دوران عقد و عروسي آنها طرح و پيگيري كرده و به تصوير كشانده است.

3- ميزانسن سريال متناسب و قابل قبول است و از جهت ساختار،‌ سر و شكل درستي دارد و قابل پيگيري و به دور از عصبيت تزريقي از سوي سريال هاي آبگوشتي و صد تا يك غاز ديگر كه در سيما در گذشته و حال و – احتمالاً – آينده پخش شده و مي شود و خواهد شد.

سريال «جراحت» از جذابيت، حركت دوربين و ميزانسن قابل قبولي در حد يك سريال مناسبتي – با ويژگي هاي خاصش - و توقعاتي كه آثار پيشين در مخاطب ايجاد كرده اند، داراست.

4- فيلمنامه «جراحت»، خوب اما داراي ايرادهايي است كه يكي از آنها كم حجم بودن وقايع و پرتابي بودن حوادث هر قسمت است به نوعي كه اثري از داستان ها و شخصيت هاي فرعي كه مي توانند كاتاليزورهاي خوبي براي ارتقاي سطح كيفي داستان و نحوه روايت و نيز جذابتر و غني تر شدن درام با شند در آن كمتر است. با اين حال ديالوگ هاي فيلمنامه به ويژه براي نقش «انسي» مادر امير حافظ كه آتنه فقيه نصيري به زيبايي آن را به تصوير در آورده، لذت و زيبايي شنيداري قابل توجهي را به مخاطب مي دهد گرچه اين روند بايستي در طول فيلمنامه و فراز و فرود درام، كاركرد منسجم و درستي بيايد و شكل صحيحي بپذيرد.

5- و بالاخره اينكه «داستان» جراحت دارد خوب پيش مي رود و هم مخاطبين را با خود همراه كرده و هم نيم نگاهي به استانداردهاي كيفي سريال سازي دارد و اگر اين امر بيشتر و بهتر مورد توجه سازنده قرار مي گرفت و بگيرد مي توانست و مي تواند استاندارد سريال سازي در سيما را به ويژه در نوع مناسبتي اش، بالا برد./انتهاي پيام/