دعاي روز سيزدهم ماه مبارك رمضان

خدايا مرا همنشين نيكانت كن

همنشين در وضع روحى و فكرى و اخلاقى انسان تأثير مى‏گذارد؛ و اثرش به قدرى زياد است كه گاهى يك همنشين خوب انسان را بهشتى و يك همنشين بد انسان را جهنّمى مى‏كند. بنابراين بايد در انتخاب دوست براى خود، كاملًا مراقب باشيم.

کد خبر: ۸۵۱۴۶

سه‌شنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۸۹ / August 24, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»، در دعاي روز سيزدهم ماه مبارك رمضان آمده است:

اللهمّ طَهّرني فيهِ من الدَنَسِ والأقْذارِ وصَبّرني فيهِ على كائِناتِ الأقْدارِ ووَفّقْني فيهِ للتّقى وصُحْبةِ الأبْرارِ بِعَوْنِكَ يا قُرّةَ عيْنِ المَساكين.

خدايا پاكيزه ام كن در اين روز از چرك وكثافت وشكيبائيم ده در آن به آنچه مقدر است شدنى ها وتوفيقم ده در آن براى تقوى وهم نشينى با نيكان به ياريت اى روشنى چشم مستمندان.

همنشين‏

شخصيّت انسان داراى ابعادى است، و امورى كه شخصيّت انسان را تشكيل مى‏دهند مختلفند، مانند جنبه‏هاى وراثت، پدر و مادر، استاد و وسايل ارتباط جمعى. يكى از امورى كه در ترسيم شخصيّت انسان خيلى مؤثّر است، همنشين است. همنشين در وضع روحى و فكرى و اخلاقى انسان تأثير مى‏گذارد؛ و اثرش به قدرى زياد است كه گاهى يك همنشين خوب انسان را بهشتى و يك همنشين بد انسان را جهنّمى مى‏كند. بنابراين بايد در انتخاب دوست براى خود، كاملًا مراقب باشيم.

حديثى از امام على عليه السلام گواه بر اين مطلب است كه مى‏فرمايد: «اذَا اشْتَبَهَ عَلَيْكُم حالُ الرَّجُلِ فَلَمْ تَعْرِفُوهُ فَانْظُروا الى خُلَطائِهِ وَ جُلَسائِهِ فَانَّ الْمَرْءَ عَلى دينِ خَليلِهِ وجَليسِهِ؛ اگر حال كسى بر شما مشتبه شد و نمى‏توانيد بفهميد كه خوب است يا بد، به دوستان و همنشينانش نگاه كنيد چرا كه انسان دين دوستانش را دارد».

اين روايت نشان مى‏دهد كه دين و ايمان انسان بستگى به دوست او دارد.

در روز قيامت جهنّميان به جهنّم و بهشتيان به بهشت مى‏روند، امّا از آيات استفاده مى‏شود كه اينها يك ارتباطى باهم دارند و هم ديگر را مى‏بينند و گاهى گفتگوهايى بين آنها ردّ وبدل مى‏شود، از جمله آن گفتگوها اين است كه بهشتيان مى‏گويند: « «مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ»؛ چه چيز شما را به دوزخ وارد ساخت؟» آنها دلايلى ذكر مى‏كنند: « «قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ* وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ* وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ»؛ مى‏گويند ما از نمازگزاران نبوديم، و اطعام مستمندان نمى‏كرديم، و پيوسته با اهل باطل همنشين و هم صدا بوديم»، و سرانجام آن « «وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ»؛ و همواره روز جزا را انكار مى‏كرديم». « مدّثر، آيه 42- 45»

امام سجّاد عليه السلام در تفسير اين حديث مى‏فرمايد: همنشينى با نيكان، انسان را به نيكى دعوت مى‏كند. همنشينى با ائمّه عليهم السلام افراد بسيارى را بزرگ كرده است، به عنوان مثال فضّه كه خادمه حضرت زهرا عليها السلام بود و مستجاب الدعوه شد و بيست سال با قرآن سخن مى‏گفت و يا قنبر با امام على عليه السلام همنشين شد و به مقام عالى‏ رسيد، بنابراين همنشينى ناخود آگاه در انسان اثر مى‏گذارد.

/انتهاي پيام/