دعاي روز چهاردهم ماه مبارك رمضان

خدايا مرا هدف بلاها قرار مده

دليل عقل، نيز اين معنا را تأييد مى‏كند كه در ميان گناه و قطع نعمت‏ها رابطه‏اى وجود دارد؛ زيرا فيض خداوند بر طبق شايستگى‏ها و لياقت‏هاست، هنگامى كه انسانها با گناه، عدم شايستگى خود را اثبات كنند، قطع فيض الهى از آنها طبيعى است.

کد خبر: ۸۵۳۶۴

چهارشنبه - ۰۳ شهريور ۱۳۸۹ / August 25, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»، در دعاي روز چهاردهم ماه مبار رمضان آمده است:

اللهمّ لا تؤاخِذْني فيهِ بالعَثراتِ واقِلْني فيهِ من الخَطايا والهَفَواتِ ولا تَجْعَلْني فيه غَرَضاً للبلايا والآفاتِ بِعِزّتِكَ يا عزّ المسْلمين.

خدايا مؤاخذه نكن مرا در ايـن روز به لغزشها و درگذر از من در آن از خطاها وبيهودگيها وقرار مده مرا در آن نشانه تير بلاها وآفات اى عزت دهنده مسلمانان.

فلسفه بلاها

آنچه از بسيارى از آيات قرآن و روايات اسلامى استفاده مى‏شود، يكى از علل آفات و حوادث‏ سخت زندگى، آلودگى به گناهان است كه در آيات و روايات به طور گسترده پيرامون رابطه اين دو با يكديگر سخن گفته شده است، حتى از بعضى از روايات استفاده مى‏شود كدام گناه با كدام نوع از بلا رابطه دارد، مثلًا زنا و بى عفتى، شرب خمر، كم فروشى، ربا خوارى و قطع رحم هر كدام سبب سلب كدام نعمت مى‏شود.

در حديثى مى‏خوانيم در كتاب على عليه السلام چنين آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: هنگامى كه زنا و بى‏عفتى آشكار گردد مرگ و مير ناگهانى زياد مى‏شود، و هنگامى مردم كم‏فروشى كنند خدا آنها را به قحطى و كمبود نعمت‏ها گرفتار مى‏كند و هنگامى كه زكات را نپردازند زمين بركات خودرا منع مى‏كند ... و هنگامى كه قطع رحم كنند ثروت‏ها در دست اشرار قرار مى‏گيرد، و هنگامى كه امر به معروف و نهى از منكر ترك شود افراد شرور بر آنها مسلط مى‏شوند و نيكانشان دعا مى‏كنند و مستجاب نمى‏شود «الكافى، جلد 2».

دليل عقل، نيز اين معنا را تأييد مى‏كند كه در ميان گناه و قطع نعمت‏ها رابطه‏اى وجود دارد؛ زيرا فيض خداوند بر طبق شايستگى‏ها و لياقت‏هاست، هنگامى كه انسانها با گناه، عدم شايستگى خودرا اثبات كنند، قطع فيض الهى از آنها طبيعى است.

اضافه بر اين از آيات قرآن استفاده مى‏شود كه هدف مهم ديگرى نيز در كار است، و آن، بيدار ساختن غافلان و بازگرداندن آنها به درگاه خداست، تا آن‏جا كه از بعضى از آيات قرآن استفاده مى‏شود هر زمان پيامبرى براى هدايت قوم مشرك و گنهكارى فرستاده مى‏شد، خداوند براى فراهم ساختن زمينه‏هاى پذيرش دعوت آن پيامبر، مشكلات و گرفتارى‏هايى براى آن قوم فراهم‏ مى‏ساخت، همان‏گونه كه در آيه 94 سوره اعراف مى‏خوانيم: « «وَمَا ارْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا أَخَذْنَا اهْلَهَا بِالْبَأسَاءِ والضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ»؛ ما در هيچ شهر و آبادى پيامبرى نفرستاديم مگر اين كه اهل آن را به ناراحتى‏ها و خسارت‏ها گرفتار ساختيم، شايد (به خود آيند و به سوى خدا) بازگردند و تضرع كنند».

به اين ترتيب يكى از اهداف مهم آفات و بلاها و حوادث دردناك، مسائل تربيتى است.

/انتهاي پيام/