دعاي روز پانزدهم ماه مبارك رمضان

اطاعت خاشعين

خدايا روزي کن مرا در آن فرمانبرداري فروتنان وبگشا سينه ام در آن به بازگشت دلدادگان به امان دادنت اي امان ترسناکان.

کد خبر: ۸۵۵۵۸

پنجشنبه - ۰۴ شهريور ۱۳۸۹ / August 26, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»، در دعاي روز پانزدهم ماه مبارك رمضان آمده است:

اللهمّ ارْزُقْني فيهِ طاعَةَ الخاشِعين واشْرَحْ فيهِ صَدْري بإنابَةِ المُخْبتينَ بأمانِکَ يا أمانَ الخائِفين.

«خاشعين» از ماده «خشوع» به معنى حالت تواضع و ادب جسمى و روحى است كه در برابر شخص بزرگ يا حقيقت مهمى در انسان پيدا مى‏شود، و آثارش در بدن ظاهر مى‏گردد.

در حديثى مى‏خوانيم: پيامبر صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه در حال نماز با ريش خود بازى مى‏كند فرمود: أَما أِنَّهُ لَوْ خَشَعَ قَلْبُهُ لَخَشَعَتْ جَوارِحُهُ!: «اگر او در قلبش خشوع بود، اعضاى بدنش نيز خاشع مى‏شد». «تفسير صافي»

اشاره به اين است كه: خشوع يك حالت درونى است كه در برون اثر مى‏گذارد.

براى تحصيل خشوع و حضور قلب در نماز و ساير عبادات، امور ذيل را دقيقاً توصيه مى‏كنيم:

1- به دست آوردن آنچنان معرفتى كه دنيا را در نظر انسان كوچك، و خدا را بزرگ كند، تا هيچ كار دنيوى نتواند به هنگام راز و نياز با معبود نظر او را به خود جلب و از خدا منصرف سازد.

2- توجه به كارهاى پراكنده و مختلف، معمولًا مانع تمركز حواس است و هر قدر انسان، توفيق پيدا كند كه مشغله‏هاى مشوش و پراكنده را كم كند، به حضور قلب در عبادات خود كمك كرده است.

3- انتخاب محل و مكان نماز و ساير عبادات نيز، در اين امر، اثر دارد، به همين دليل، نماز خواندن در برابر اشياء و چيزهائى كه ذهن انسان را به خود مشغول مى‏دارد، مكروه است.

و همچنين، در برابر درهاى باز و محل عبور و مرور مردم، در مقابل آئينه و عكس و مانند اينها. به همين دليل، معابد مسلمين هر قدر ساده‏تر، خالى از زرق و برق و تشريفات باشد، بهتر است؛ چرا كه به حضور قلب كمك مى‏كند.

4- پرهيز از گناه نيز عامل مؤثرى است؛ زيرا گناه قلب را از خدا دور مى‏سازد، و از حضور قلب مى‏كاهد.

5- آشنائى به معنى نماز و فلسفه افعال و اذكار آن، عامل مؤثر ديگرى است.

6- انجام مستحبات نماز و آداب مخصوص آن چه در مقدمات و چه در اصل نماز نيز كمك مؤثرى به اين امر مى‏كند.

7- از همه اينها گذشته، اين كار، مانند هر كار ديگر نياز به مراقبت، تمرين، استمرار و پى‏گيرى دارد، بسيار مى‏شود كه در آغاز انسان در تمام نماز يك لحظه كوتاه قدرت تمركز فكر پيدا مى‏كند، اما با ادامه اين كار، و پى‏گيرى و تداوم، آنچنان قدرت نفس پيدا مى‏كند كه مى‏تواند به هنگام نماز دريچه‏هاى فكر خود را بر غير معبود مطلقاً ببندد! (دقت كنيد).

تفسير نمونه، ج‏14.

/انتهاي پيام/