مومنی‌شریف از تبار «رجال صدقوا» و از جنس «رسولا من انفسهم» بود

حمید حسام طی یادداشتی گفت: مومنی‌شریف از تبار «رجال صدقوا» است که همواره بر پیمان «ما عاهدوا الله علیه» ثابت مانده و این سرمایه بزرگ و عقبه گران‌سنگ هرگز نگذاشته که در روزمرّگی و روزمرگی بماند.

کد خبر: ۸۵۷۶۹۲

جمعه - ۰۶ تير ۱۳۹۹ / June 26, 2020

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، حمید حسام نویسنده ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس یادداشتی به پاس زحمات محسن مؤمنی شریف، رئیس سابق حوزه هنری در حوزه اندیشه و آینه هنر اسلامی منتشر کرد.

متن این یادداشت به شرح زیر است:

این یادداشت را به قصد ادای دین و بیان حق، می‌نویسم با قلم صدق و جوهر جان برای آقا محسن که بسی مومن است و بسیار شریف؛ و می‌نویسم به پاس صیقلی که در حوزه اندیشه به آینه هنر اسلامی زده است، طی یک دهه.

آنان که تصویر تولد اندیشه و هنر را در کارگاه ذهنشان ثبت کرده‌اند، نیک می‌دانند که جغرافیای این ذوق‌کده از قیصر و سراج و سلحشور تا کمری و سرهنگی و سنگری چه میقات مبارکی آفریده و مدیریت در این سرسرای ادب و هنر، چه توش و توانی می‌طلبد. جایی که دیده‌بان بصیر و محیط انقلاب «آقا» زوایا و خبایای آن را از آثار تا صاحبان آثار، دقیق می‌بیند و می‌داند.

مومنی‌شریف از تبار «رجال صدقوا» است که همواره بر پیمان «ما عاهدوا الله علیه» ثابت مانده و این سرمایه بزرگ و عقبه گران‌سنگ هرگز نگذاشته که در روزمرّگی و روزمرگی بماند و یا در مسیر جاده‌های متکثر ذوقیات و هنر‌ها و اندیشه‌ها طریق روشن را گم کند و همواره انگشتِ هدایتِ او تابلوی «هنر متعهد به حقیقت» را نشان داده است.

محسن مومنی‌شریف، در میان طیف نویسندگان، هنرمندان و اندیشه‌ورزان، فرستاده‌ای بود از جنس «رسولا من انفسهم». به همین دلیل نقشه راه درست و دقیقی برای دلالت این طیف متنوع و تاثیرگذار داشت. اقدامات او در حوزه پژوهش، تاریخ نگاری، گسترش نشر، بسترسازی در مسیر‌های کمتر طی شده و شناسایی مقوله‌های بکر و دیده نشده و ارتباط با فرامرز‌ها در رساندن پیام انقلاب، دفاع مقدس و مقاومت بخش‌هایی از یک دهه تلاش صادقانه و بی‌هیاهو بود.

مردان بزرگ و تحول آفرین، در حصار کلمات نمی‌گنجند و کلمات تنها مدخلی برای ورود به باب اندیشه و عمل آنان است، اما آنچه که از خیر و صلاح و سداد برآنان گذشته است، به تمامی ثبت است و افشا می‌شود آن جا که «و ماتقدموا لانفسکم من خیر تجدوه عند الله».

گوارایش باد، مزد هرآنچه که از پیش فرستاده است.