در جلسه شورای مدیران کل دانشگاه فرهنگیان؛

خنیفر: تقویت زیرساخت‌های آموزش مجازی در دانشگاه فرهنگیان ضروری است

رئیس دانشگاه فرهنگیان گفت: شرایط جدید دانشگاه فرهنگیان بیش از سایر دانشگاه‌ها نیاز دارد تا زیر ساخت‌های آن با قدرت، دقت و سرعت تقویت شود، تاخیر در انجام آن باعث افزایش هزینه‌ها و از دست دادن زمان خواهد شد.

کد خبر: ۸۵۸۳۹۹

دوشنبه - ۰۹ تير ۱۳۹۹ / June 29, 2020

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حسین خنیفر رئیس دانشگاه فرهنگیان در جلسه شورای مدیران کل دانشگاه فرهنگیان با موضوع بررسی و ارائه گزارش پیرامون فعالیت‌های دانشگاه فرهنگیان در ایام کرونا، با اشاره به آثار و عواقب جسمی و روحی کرونا بر افراد و زندگی اجتماعی، گفت: با پدیداری ویروس کرونا جهان به یکباره وارد کریدور زیستی جدید و زندگی متفاوت شد و پا گذاشتن به فضای مجازی، ایجاد اصلاحات جدید و اخلاق، رفتار‌ها و تعاملات متفاوت از جمله تغییرات بود.

وی بی تابی‌های اجتماعی، کج خلقی، تندی، ناهنجاری و حتی پوچی را از عوارض غیر مرئی کرونا برشمرد و افزود: در این شرایط تعامل موثر با محیط و اقناع مخاطبان از مولفه‌های با اهمیت در آموزش خواهد بود.

خنیفر با بیان اینکه ما وارد زیست بوم جدیدی می‌شویم که با فرصت و تهدید و ابهام همراه است، بیان کرد: در این شرایط هر انسان فکوری باید برای فعالیت‌های خود ایده داشته باشد چه این شرایط یک روز ادامه یابد چه یکسال و یا بیشتر.

وی این برهه از زمان را دوره خودیابی، خودپالایی و عامل ریختن ترس از تغییر و محدودیت‌ها دانست و غافلگیری بشر، ناشناخته بون عواقب واثرات این بیماری و همچنین ایجاد خلاقیت، نوآوری و شگفتی را از ویژگی‌های این برهه عنوان کرد.

رئیس دانشگاه فرهنگیان با اشاره به سخنان وزیر آموزش و پرورش در خصوص اهمیت دانشگاه فرهنگیان به عنوان پرورش دهنده معلم مورد نیاز در عصر کرونا و پس از آن و ظرفیت ایجاد شده فضای مجازی در این ایام، اظهار کرد: دانشگاه فرهنگیان با استفاده از ظرفیت ایجاد شده آموزش‌های مجازی می‌تواند با شرط تقویت زیرساخت‌ها پذیرش و آموزش دانشجومعلم را افزایش دهد.

وی با تاکید بر لزوم تقویت و ایجاد سرور و دیتا سنتر‌ها در دانشگاه فرهنگیان، تصریح کرد: آموزش در دانشگاه فرهنگیان به صورت حضوری و رودررو پایه گذاری و بر آن تاکید شده بود و نیازی به افزایش و تقویت سرور و دیتا سنتر‌ها نبود اکنون و در شرایط جدید این دانشگاه بیش از سایر دانشگاه‌ها نیاز دارد تا زیر ساخت‌های آن با قدرت، دقت و سرعت تقویت شود، تاخیر در انجام آن باعث افزایش هزینه‌ها و از دست دادن زمان خواهد شد.

خنیفر با بیان اینکه ضروری است تا درک شرایط و افق‌های پیش رو را داشته باشیم و به ویژه برای مهر و سال پیش رو آماده شویم، ادامه داد: تجارب بین‌المللی و اقتباس‌های مفید از طرح‌های پیشگیری از کرونا در دنیا از جمله کاهش افراد، تقلیل ساعت، استفاده از حائل‌های فیزیکی و رعایت فاصله فیزیکی، شیفت پارادایمی آموزش تلفیقی، ترکیبی و به گزینی می‌تواند در این راستا سود بخش باشد.

وی در ادامه با اشاره به نکاتی در خصوص آموزش در ایام کرونا، اظهار کرد: باید بدانیم کجا هستیم، ارزیابی مسیر بویژه در آغاز و پایان ترم تحصیلی آینده با اهمیت است.

رئیس دانشگاه فرهنگیان با بیان ضرورت توانمند سازی منابع انسانی متناسب با آموزش lms، طراحی سناریو‌های مختلف در مدیریت آموزش برای شرایط کنونی، تعریف شرح وظایف جدید برای فعالیت‌های غیر حضوری و غیر اشرافی و نیاز آموزش مجریان و دست اندرکاران در این راستا را از نکات مورد توجه عنوان کرد.

وی در ادامه به شیوه‌های جدید ارزشیابی به اقتضای شرایط اشاره و تصریح کرد: شناسایی ظرفیت‌های پنهان برای شرایط خاص، استفاده از امکانات داخلی، نظارت دقیق بر عملکرد و استفاده از زمان، دقت، صحت و سرعت در پاسخگویی به مکاتبات، تعامل موثر با محیط و اقناع مخاطبان، برگزاری جلسات توجیهی و هم فکری و بهره مندی از ظرفیت خیرین برای آموزش شایسته و با کیفیت در این ایام باید مورد دقت و نظر قرار گیرند.

خنیفر در ادامه تقلیل کارکرد آموزش و پرورش به آموزش صرف و غفلت از تربیت را از خطرات شرایط جدید برشمرد و تصریح کرد: شاه بیت اصلی سند تحول بنیادین و بیانیه گام دوم مقام معظم رهبری تربیت است، اگر کارکرد آموزش تقلیل پیدا کند، رقبا به میدان آمده و آموزش را به صنعت آموزش تبدیل می‌کنند.

وی با بیان اینکه تبدیل نهاد آموزش دانشگاه به بنیاد تربیتی ملاک است و باید اصالت دانشگاه در آموزش حضوری و چهره به چهره حفظ شود؛ اظهار کرد: ارتباط فرهنگی دانشگاه با دانشجویان نباید آسیب ببیند، بهترین سبک مدیریت در آموزش، سبک ارتباطی است.

رئیس دانشگاه فرهنگیان دنیای سال ۲۰۲۰ نقطه عطف بشر و فرصت تاریخی برای محک آموزش دانست؛ بیان کرد:  کرونا به زعم انسان‌های خوشبین فرصتی طلایی است برای تقویت مقاومت، مواجه با تغییر و نمایش قدرت سازمان‌ها و انسان‌ها در همراهی با بحران هاست.