چه امورى در شب قدر مقدر مى‏شود؟

تقدير ما در دست تو ...

در شب قدر، مقدرات يك سال انسان‏ها تعيين مى‏گردد، و ارزاق و سرآمد عمرها، و امور ديگر، در آن ليله مباركه، تفريق و تبيين مى‏شود.

کد خبر: ۸۵۹۲۶

يکشنبه - ۰۷ شهريور ۱۳۸۹ / August 29, 2010

گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»، پاسخ اين سؤال، كه چرا اين شب، شب قدر ناميده شده؟ سخن بسيار گفته‏اند، از جمله اين كه:

1- شب قدر به اين جهت «قدر» ناميده شده، كه جميع مقدرات بندگان در تمام سال در آن شب تعيين مى‏شود، شاهد اين معنى در آيات 3 و 4 سوره «دخان» است كه مى‏فرمايد: إِنَّا أَنْزَلْناهُ في‏ لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرينَ* فيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكيم:

«ما اين كتاب مبين را در شبى پر بركت نازل كرديم، و ما همواره انذار كننده بوده‏ايم* در آن شب كه هر امرى بر طبق حكمت خداوند تنظيم و تعيين مى‏گردد».

اين بيان، هماهنگ با روايات متعددى است كه مى‏گويد: در آن شب، مقدرات يك سال انسان‏ها تعيين مى‏گردد، و ارزاق و سرآمد عمرها، و امور ديگر، در آن ليله مباركه، تفريق و تبيين مى‏شود.

البته، اين امر هيچگونه تضادى با آزادى اراده انسان و مسأله اختيار ندارد، چرا كه تقدير الهى به وسيله فرشتگان بر طبق شايستگى‏ها و لياقت‏هاى افراد، و ميزان ايمان، تقوا، پاكى نيت و اعمال آنها است.

يعنى: براى هر كس آن مقدر مى‏كنند كه لايق آن است، يا به تعبير ديگر: زمينه‏هايش از ناحيه خود او فراهم شده، و اين نه تنها منافاتى با اختيار ندارد، كه تأكيدى بر آن است.

2- بعضى نيز گفته‏اند: آن شب را از اين جهت شب قدر ناميده‏اند كه: داراى قدر و شرافت عظيمى است (نظير آنچه در آيه 74 سوره «حج» آمده است: ما قَدَرُوا اللَّه حَقَّ قَدْرِهِ: «آنها قدر خداوند را نشناختند»).

3- گاه نيز گفته‏اند: به خاطر آن است كه، قرآن با تمام قدر و منزلتش بر رسول والا قدر، و به وسيله فرشته صاحب قدر نازل گرديد.

4- يا اين كه: شبى است كه مقدر شده قرآن در آن نازل گردد.

5- يا اين كه: كسى كه آن شب را احيا بدارد، صاحب قدر و مقام و منزلت مى‏شود.

6- يا اين كه: در آن شب، آن قدر فرشتگان نازل مى‏شوند، كه عرصه زمين بر آنها تنگ مى‏شود- چون تقدير به معنى تنگ گرفتن نيز آمده است- مانند: «وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُه». « طلاق، آيه 7»

جمع ميان تمام اين تفسيرها در مفهوم گسترده «ليلة القدر» كاملًا ممكن است، هر چند تفسير اول از همه مناسب‏تر و معروف‏تر است.

تفسير نمونه، ج‏27/انتهاي پيام/