به بهانه هفته اكرام ايتام

يتيم نوازي؛ جلوه‌اي از مسلماني ما

کفالت و اکرام ايتام همواره مورد تاکيد خداوند متعال و ائمه معصومين (ع) بوده است، در قرآن کريم آمده است که اکرام يتيم موجب دوستي خداوند، آسايش در دنيا، بازدارنده از کبر و غرور و دوري از محنت هاي مالي و ... مي شود.

کد خبر: ۸۶۰۷۹

يکشنبه - ۰۷ شهريور ۱۳۸۹ / August 29, 2010

ماه مبارك رمضان در كنار همه فضايلي كه دارد بهترين و مناسب‌ترين فرصتي است كه ما را تا حدودي از قالب خسته‌كننده و غافل كننده زندگي روزمره و هياهوهاي تمام ناشدني آن خارج كند. شايد كه نه، دقيقا به همين خاطر است كه رمضان را بهار دل‌ها ناميده‌اند و رحمت واسعه الهي بر بندگان را در آن قرار داده‌اند.

اين به خود آمدن و دگر انديشيدن صد البته كه مختص اين ماه نيست، اما در اين ماه جلوه و نمود ويژه‌اي دارد كه توجه بدان موجب شناخت هر چه بهتر خويشتن خويش و در نهايت عاقبت به خيري مي شود.

اين مقدمه كوتاه بيشتر از آن جهت بود كه اشاره‌اي باشد به فرارسيدن هفته اكرام ايتام كه از ميلاد كريم اهل بيت امام حسن مجتبي‌(ع) تا شهادت امير مومنان علي (ع) ادامه دارد.

اين روزها اگر سري به سايت‌هاي خبري و روزنامه‌ها زده باشيد به مناسبت ماه مبارک رمضان اخباري راجع به ميزان آمار حمايت از ايتام و ضرورت كمك و دستگيري از آن‌ها مي‌بينيد؛ اينكه هنوز هم در بسياري از شهرهاي كوچك و بزرگ كشور، ‌ايتامي هستند كه حامي مالي ندارند و يا اينكه اصلا تحت پوشش هيچ نهادي نيستند، اينكه در اين وضعيت بغرنج اقتصادي نيازمند توجه همه ما هستند و اينكه‌ ... .

البته از آنجا كه نگارنده درخصوص بيان اهميت و ارزش معنوي تحت تكفل قرار گرفتن ايتام و ضعفا، حرفي از خود بلد نيست كه در اين مقال بگويد، در اينجا به برخي از آيات و روايات اشاره مي‌شود، باشد كه واقعا ما را به خود آورد و تلنگري باشد در اين دنياي پر فريب!

کفالت و اکرام ايتام و افراد بي سرپرست همواره مورد تاکيد و توجه خداوند متعال و ائمه معصومين (ع) بوده است. در قرآن کريم، اين کلام گوياي خداوند متعال آمده است که اکرام يتيم موجب دوستي خداوند، آسايش در دنيا، بازدارنده از کبر و غرور و دوري از محنت هاي مالي و ... مي شود.

افق نگاه قرآن البته تنها تأمين زندگي امروز يتيم نيست، بلكه بايد کاري كرد تا آينده يتيم نيز در سايه معاضدت تأمين شود. بايد دانست خداوند اول يتيم نواز هستي است او خود يتيمي را کفالت كرده و تا اوج پيامبري رسانده است.

امام صادق (ع‌) در حديثي مي فرمايند: « هرگاه يتيم بگريد عرش الهي بلرزه درآيد و خداوند گويد چه كسي بنده مرا كه در كودكي پدر و مادرش را از دست داده گريانده است‌. قسم به عزت و جلال خودم هر كه او را آرام كند بهشت را بر او واجب مي كنم‌.»

رسول مكرم اسلام (ص) در جايي، حمايت از يتيمان را شرط ورود به بهشت عنوان كرده و مي‌فرمايند: «كسي كه يتيمي را سرپرستي كند و عهده دار نفقه و مخارج او شود، من و او در بهشت پهلوي يكديگر هستيم.»

حضرت ختمي مرتبت محمد مصطفي(ص) همچنين در جايي ديگر، دستگيري از ايتام را موجب ترفيع درجات و محو سيئات دانسته و فرموده‌اند: «‌سوگند به كسي كه جانم در قبضه قدرت اوست، هر مسلماني كه سرپرستي يتيمي را برعهده بگيرد و به خوبي از عهده ولايت و سرپرستي آن يتيم برآيد و دست محبت بر سر او بكشد، به عدد هر مويي كه از زير دستش مي‌گذرد، خداوند يك درجه مقام او را بالا مي‌برد و يك ثواب در نامه عمل وي مي‌نويسد و يك گناه از او كم مي‌كند.»

و در نهايت به ياد آوريم وصيت اميرمؤمنان‌ (ع) را نزديك شهادت كه به همه ما چنين متذكر شدند: «خدا را خدا را در مورد يتيمان، نكند آن‌ها گاهي سير و گاهي گرسنه بمانند، نكند آنها در حضور شما در اثر عدم رسيدگي از بين بروند.»/انتهاي پيام/