گزارش|

طلبه‌ها وارد زندان می‌شوند / تفاهمنامه یا پاگشا؟

ظهر روز گذشته تفاهم نامه سه بندی تحت عنوان میز تخصصی راهبردی طلاب در زندان، میان مدیریت زندان‌های استان تهران و سازمان تبلیغات اسلامی امضا شد؛ که بیشتر جنبه نمادین داشت

کد خبر: ۸۶۱۳۸۶

دوشنبه - ۲۳ تير ۱۳۹۹ / July 13, 2020

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو، ظهر روز گذشته تفاهمنامه‌ای میان حشمت الله حیات الغیب، مدیر کل زندان‌های استان تهران و حجة الاسلام سهرابی، مدیر کل سازمان تبلیغات اسلامی استان تهران به امضا رسید. این تفاهمنامه که عنوان پر زرق و برق «میز تخصصی راهبردی طلاب در زندان» را یدک می کشد، فعالیت‌های پیش‌رو سازمان تبلیغات اسلامی را در سه بند ذکر می کند:

-شناخت زیست بوم نهاد زندان
-ایده پردازی و ایجاد برنامه مکمل
-ایجاد جریان تبلیغی (جلب توجه طلاب به مسئله زندان)

مدیریت زندان‌های استان تهران این تفاهمنامه را بدون مشخص کردن جزئیات دقیقی با سازمان تبلیغات اسلامی امضا کرد و شرحی از فعالیت ها، زمان بندی مورد نظر و نتایج مورد انتظار ذکر نشده است. حجة الاسلام سهرابی در حاشیه مراسم گفت: «فقط دغدغه و مسئله ما، مناسبت‌ها و مناسک مذهبی داخل زندان نیست. یک زندانی و مجموعه مسائلی که خود او و خانوده اش دارند و مسئله پیشگیری از وقوع جرم، مسئله خانواده این عزیزان وقتی که زندانی در زندان است و بعد از ترخیص زندانی از زندان و مسائلی که ممکن است داشته باشد را یک بسته کامل میبینیم؛ و در واقع در صدد تشکیل یک تیم متخصص حرفه ایی از، اولا طلاب و مبلغین هستیم و بعد تخصص‌هایی که در کنار این هست ان شا الله شکل بگیرند، این مسائل را ببینند و بتوانند کمک‌کار باشند.»

حیات الغیب نیز در پاسخ به این سوال که در این تفاهم نامه برای زنان زندانی سرپرست خانوار و خانواده زندانیان چه تدبیری اندیشیده شده است؟ گفت: «در رابطه با برنامه‌های اصلاحی تربیتی، اولویت ما کانون اصلاح تربیت و زندان زنان است تا بتوانیم نرخ برگشت زنان به زندان را به شدت کاهش دهیم.»

وی همچنین در پاسخ به این سوال که بنظر شما این تفاهم‌نامه در عمل چقدر می‌تواند موثر باشد، گفت: «قطعا این تفاهم نامه باید عملیاتی بشود و عملیاتی بودن آن میتواند به ارتقا برنامه‌های اصلاحی-تربیتی ما کمک زیادی بکند. با توجه به این که مقرر شده است طلاب جوان، باانگیزه و انرژی بیشتر استفاده شوند، قطعا میتواند در ارتقا برنامه‌های فرهنگی و اصلاحی-تربیتی ما موثر باشد.»

این پاسخ نیز نشان میدهد برنامه مشخص و هدف گذاری واضحی برای ورود سازمان تبلیغات اسلامی به زندان‌ها وجود ندارد؛ و این تفاهمنامه صرفا برای ورود سازمان تبلیغات اسلامی به مسئله زندانیان منعقد گردیده است.

حجه الاسلام سهرابی نیز در ادامه سخنانش گفت: «البته خود سازمان زندان‌ها و ارگان‌های دیگری از قوه قضائیه وظایف خود را انجام میدهند. ما به عنوان یک نقش مکمل باید ببینیم به عنوان سازمان فرهنگی چه نقشی میتوانیم ایفا کنیم و کمک کار این عزیزان باشیم.»
همچنین در حاشیه مراسم حیات الغیب، در پاسخ به این سوال که تکلیف زنان سرپرست خانوار که فرزند صغیر دارند چه میشود؟، گفت: (ما برابر آیین نامه زندان ها، فرزندانی که همراه مادر خود هستند را تا دو سالگی در کنار مادر خود و در بخش جداگانه ایی تحت عنوان: اندرزگاه کودک-مادر نگه داری میکنیم. در کنار همین زندان زنان، مهدکودک نیز با فضا و امکانات و وسائل مناسب و کاملا رایگان پیش بینی شده است.)

ورود سازمان تبلیغات اسلامی به مسئله زندان‌ها بسیار قابل تقدیر است؛ و دقت نظر، پویایی و تلاش برای ورود به عرصه‌های حساس را میتوان از نقاط مثبت این اقدام سازمان تبلیغات اسلامی به شمار آورد.

اما عدم تعیین برنامه دقیق، عدم شرح فعالیت‌های لازم، زمان بندی مورد نظر و نتایج قابل انتظار، بودجه ایی که برای این امر تخصیص داده میشود و همچنین نحوه مصرف آن، موجب میشود این تفاهمنامه بیشتر به یک حرکت نمادین و نمایشی شبیه باشد تا یک اقدام هوشمند و عملیاتی. برای مسئله‌ای که هنوز خود مدیرکل سازمان تبلیغات اسلامی استان تهران نیز برنامه‌ای برای آن ندارد، ابعاد مختلف و پیچیده‌ای وجود دارد. چرا که مسئله تربیتی و فرهنگی زندانیان و به ویژه زنان مسئله‌ای بسیار تخصصی و حساس است؛ و ورود احساسی و غیر هوشمندانه هر سازمان فرهنگی و به ویژه جوانان فعال فرهنگی موجب نتایج زیان‌بار دیگری خواهد شد.

از سازمان تبلیغات اسلامی انتظار میرود با برنامه ریزی دقیق و شفاف و انتشار آن، ابهامات مورد نظر را رفع کند.