گزارش |

شانه خالی کردن تامین اجتماعی از پرداخت حقوق نیرو‌های خدماتی کرمان/ ۵ ماه بدون حقوق در خط مقدم مبارزه با کرونا

شرکت کار و تامین که از زیر مجموعه‌های تامین اجتماعی است، مدت‌هاست که از پرداخت حقوق چندین نیروی خدماتی خود در استان کرمان شانه خالی کرده!

کد خبر: ۸۶۱۴۸۱

سه‌شنبه - ۲۴ تير ۱۳۹۹ / July 14, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حنانه جانمحمدی * آن‌ها نه پرستارند، نه بیمار و نه دکتر! در روزگار ماسک‌ها و دستکش ها، روزگار کرونا زده‌ای که آمار مبتلایان کادر درمان و نیرو‌های خدماتی بیمارستان‌ها به بیماری کوید ۱۹ لحظه‌ای جا به جا می‌شود، خبر شنیدن پرداخت نشدن حقوق نیرو‌های شرکتی بیمارستان زرند و کرمان که از زیر مجموعه‌های شرکت کار و تامین هستند، شوکه آور بود. داستان از این قرار است که بخشی از نیرو‌های خدماتی بیمارستان کرمان و زرند بعد از گذشت ۵ ماه که به کار مشغول شده اند، نه قراردادی برایشان بسته شده و نه بیمه‌ای به آن‌ها تعلق گرفته؛ با این حال خبری از دریافت حقوق ماهانه هم نیست.

یکی از فعالین اجتماعی در گفتگو با خبرنگار دانشجو می‌گوید: نیرو‌های شرکتی بیمارستان تامین اجتماعی کرمان و زرند بیش از پنج ماه است که نه حقوق برایشان واریز شده، نه بیمه‌ای برایشان رد شده و نه قرار دادی بسته اند. حدود ۷ نفر از نیرو‌های بیمارستان زرند و تعدادی از نیرو‌های بیمارستان کرمان و سیرجان به این سرنوشت دچار شدند و کسی جوابگوی مشکلاتشان نیست.

وی می‌گوید: این افراد از طرق مختلف بار‌ها با شرکت کار و تامین تهران تماس گرفته اند، اما جوابی برای این تاخیر نگرفته اند. با این حال شرایط مالی و فشار‌های اقتصادی به روی این افراد به قدری زیاد شده که دیگر تحمل ادامه این چنینی راه را ندارند؛ اما نا به سامانی و آشفته حالی اوضاع اشتغال در ایران اجازه ریسک به آن‌ها را نمی‌دهد. غالب این نیرو‌ها سرپرست خانوار هستند و در این ۵ ماه منبع درآمدی خانواده محسوب می‌شدند! ولی نمی‌دانیم چگونه این چند ماه را بدون کوچک‌ترین حقوقی از بیمارستان‌ها گذرانده اند.

برای پیگیری هرچه سریع‌تر این ماجرا با شرکت کار و تامین تهران که این نیرو‌ها زیر مجموعه این نهاد محسوب می‌شوند، تماس گرفتم، اما جوابی دریافت نکردم. به سراغ دکتر فخر، مدیریت درمان کرمان رفتم، او هم مشغول جلسه بود و قرار شد یکی دو ساعت دیگر پاسخگو باشد که متاسفانه نبود. در پایان با انصاری، بازرس مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی تماس گرفتم. انصاری بعد از اینکه خبرنگار دانشجو را بی اصالت خواند، گفت: در حال حاضر اقداماتی برای رفع مشکلات نیرو‌های خدماتی انجام گرفته، اما چون نمی‌توانم به شما اعتماد کنم از بیان آن پرهیز می‌کنم. قطعا به زودی حل می‌شود!

این افراد از طرق مختلف بار‌ها با شرکت کار و تامین تهران تماس گرفته اند، اما جوابی برای این تاخیر نگرفته اند. با این حال شرایط مالی و فشار‌های اقتصادی به روی این افراد به قدری زیاد شده که دیگر تحمل ادامه این چنینی راه را ندارند؛ اما نا به سامانی و آشفته حالی اوضاع اشتغال در ایران اجازه ریسک به آن‌ها را نمی‌دهد.

با وجود اینکه بازرس مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی خبر از رسیدگی به حقوق‌های عقب افتاده نیرو‌های خدماتی را داد، یکی از منابع مطلع چیز دیگری را به خبرنگار دانشجو مخابره کرد. وی می‌گوید: شرکت کار و تامین از زیر مجموعه‌های تامین اجتماعی است که نیرو‌های ارزان قیمت را برای کسب درآمد جذب می‌کند. این نیرو‌ها از اسفندماه تا به الان یک ریال از حقوق خود را دریافت نکرده اند و حتی خبری از بستن قراردادهایشان نیست! اما صدایشان به جایی نمی‌رسد.

این منبع مطلع عنوان می‌کند: تا کنون خبری از هیچ کدام از نهاد‌های مربوط برای پرداخت حقوق هایشان نشده. نیرویی که شرکتی کار می‌کند حداقل حقوقش تا سه میلیون تومان است و مازاد به جیب شرکت کار و تامین می‌رود. با این حال ۵ ماه همین حقوق ناچیز هم عقب افتاده است.

وی می‌گوید: شخصی که هم متاهل است و هم مستاجر از کجا می‌تواند خرج زندگی را بدهد؟ تمام این نیرو‌های خدماتی از حقوق محرومند. آقای انصاری که بازرس مدیرکل تامین اجتماعی است بعد از تماس‌های مکرر من قول پیگیری را داد، اما باز هم خبری نشد. نیرو‌ها از ترس از دست دادن شغلی که دارند نمی‌خواستند مسئله را رسانه‌ای کنند، اما دیگر شرایط برایشان سخت شده و خواستار دریافت حقوق و مزایایشان هستند.

نیرو‌هایی که جانشان را برای کسب درآمد کف دستشان می‌گذارند و در محیط بیمارستانی مشغول به کار می‌شوند نیازمند توجه بیشتری هستند. آن هم در شرایط کرونا زده این روز‌ها که کمتر کسی جرات حضور در بیمارستان را دارد، این افراد برای امرار معاش در حال خدمت رسانی هستند، اما چندین ماه از حقوق خود محروم بودند. با اینکه مراکز مختف از پاسخگویی به خبرنگار دانشجو طفره رفتند و شانه خالی کردند، خبرگزاری دانشجو در تلاش است که مجددا با مسئولین مربوطه ارتباط گرفته و جویای حل شدن مشکلات معیشتی این افراد باشد.