مشهورترین وب‌گاه هوانوردی جهان بررسی کرد

چرا ایران ایر سفارش ۱۲ ایرباس A۳۸۰ را لغو کرد؟

سیمپل فلایین نوشت ایران ایر پس از بازگشت تحریم‌های ایران، سفارش‌های ایرباس خود را لغو کرد، اما از آنجایی که ایران یک قطب هوانوردی نبود و مسیر‌های پروازی طولانی نداشت، ایرباس‌های A۳۸۰ با آرزو‌ها و ایده‌آل‌های ایران ایر متناسب نبود.

کد خبر: ۸۶۴۷۳۴

دوشنبه - ۰۶ مرداد ۱۳۹۹ / July 27, 2020

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، سیمپل فلایین، بزرگ‌ترین وب سایت اخبار هوانوردی جهان نوشت: آیا می‌دانستید که ایران ایر ۱۲ ایرباس A۳۸۰ را سفارش داده بود؟ چه اتفاقی برای این سفارش افتاده است و چرا این شرکت این سفارش را در آخرین لحظه لغو کرده است؟

چرا ایران ایر A۳۸۰ سفارش داد؟

در ژانویه ۲۰۱۶ زمانی که آمریکا تحریم‌ها علیه ایران را لغو کرد، این شرکت هواپیمایی تصمیم گرفت که اکنون بهترین زمان برای احیای ناوگان هوایی است. طی چند دهه گذشته، این خط هوایی برای یافتن بدنه جدید هواپیما و قطعات آن‌ها با چالش مواجه بود، زیرا تحت تحریم‌های تجاری قرار داشت.

بنابراین، سفارشی به ارزش ۲۵ میلیارد دلار که شامل ۱۲ ایرباس A۳۸۰ بود، ارائه داد. به نوشته رویترز در آن زمان، این قرارداد همچنین با قراردادی شامل ۴۶ ایرباس A۳۲۰ و ۳۸ پهن پیکر A۳۳۰ و ۱۶ ایرباس A۳۵۰ مرتبط بود.

همچنین ایران چندین هواپیمای بوئینگ به ارزش کلی ۱۷ میلیارد دلار خریداری کرد. این قرارداد شامل ۵۰ بوئینگ مکس ۷۳۷ و ۳۰ بوئینگ ۷۷۷ پهن پیکر و ۱۵ هواپیمای ۳۰۰ER و ۱۵ بوئینگ جدیدتر ۷۷۷-۹ بود.

آن‌ها به کجا پرواز می‌کردند؟

سوال واقعا جالب این است که ایران ایر، این ایرباس‌های A۳۸۰ را به کجا پرواز دربیاورد؟ با این تعداد هواپیمای ایرباس A۳۸۰، ایران ایر رقیب ox هواپیمایی نظیر «کوانتاس» استرالیا می‌شد. کوانتاس با ایرباس A۳۸۰ به اروپا و آمریکا پرواز می‌کند و مسافرانی با حق بیمه را جابجا می‌کند و سالانه مبلغ قابل توجهی درآمد دارد؛ بنابراین اگر ایران ایر می‌توانست همین مدل تجاری را اجرا کند، هواپیما‌های A۳۸۰ به کجا پرواز می‌کردند؟

هواپیما‌های A۳۸، مناسب‌ترین هواپیما‌ها برای مسیر‌های با مسافت طولانی هستند. از این رو، مقصد‌های محبوب، قطب‌های پروازی اروپایی نظیر لندن، پاریس و فرانکفورت خواهند بود و اگر ایران می‌توانست توافق هوایی با آمریکا امضا کند، می‌توانست پرواز‌هایی به نیویورک و تهران به لس آنجلس داشته باشد.

این شرکت هواپیمایی ممکن است بتواند بخشی از تجارت پرسود و متعارف را تضمین کند و A۳۸۰‌ها را میان اروپا و آمریکای شمالی و جنوب شرق آسیا به پرواز دربیاورد؛ بسیار شبیه همتایانش نظیر قطر، امارات و اتحاد.

چندین دلیل اصلی وجود دارد که چرا ایران ایر این سفارش‌ها را ادامه نداد.

نخست اینکه، تهران، یک قطب بین المللی بزرگ پروازی نیست و یافتن مسیر‌های کافی از این فرودگاه به محل‌های دیگر، در بهترین حالت، یک چالش برای چنین هواپیما‌های بزرگی خواهد بود. همچنین، تا زمان تحویل هواپیما‌ها (حدود ۲۰۲۰-۲۰۱۹)، ایرباس‌های A۳۸۰ در مقایسه با A۳۸۰ و بوئینگ ۷۸۷ دارای فناوری قدیمی تری هستند.

به علاوه، ایران همیشه نگران احتمال تحریم دوباره از سوی آمریکا و اروپا بود و اینکه A۳۸۰ تحویل داده نخواهد شد. بعلاوه، احتمالا به قطعات یدکی دسترسی نخواهد داشت. اضافه بر این، اگر قطعات یدکی در دسترس باشد، ابتدا به رقیبان ایران ایر یعنی امارات داده می‌شود، کشوری که هیچ علاقه‌ای برای به اشتراک گذاشتن آن‌ها با ایران ندارد.

نکته آخر این است که ایرباس A۳۸۰ با آرزو‌ها و ایده آل‌های ایران ایر متناسب نبود. ما دوست داشتیم ببینیم ایران چه کاری می‌توانست با این هواپیما به ویژه مدل فرست کلاس آ) انجام دهد؛ اما این امر همچنان یک «چه می‌شد اگر» باقی ماند. مگراینکه، این کشور، مدل‌های قدیمی‌تر A۳۸۰ را از دیگر ایرلاین‌ها بخرد.