یادداشت دانشجویی |

گشودن دروازه‌های امارت به روی اسرائیل

همه کشور‌ها حوزۀ امنیت ملی دارند و ریشۀ اصلی تصمیم‌سازی امارات در عادی‌سازی با اسرائیل دسترسی به اهرم‌های جدید در تامین امنیت ملی است.

کد خبر: ۸۷۰۵۸۳

شنبه - ۰۱ شهريور ۱۳۹۹ / August 22, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، فاطمه کول؛ سندی که وزارت استخبارات رژیم صهیونیستی آن را پیرامون مهم‌ترین محورهای احتمالی همکاری میان تل‌آویو و امارات منتشر کرده است، مسائل امنیتی در صدر قرار دارد.

در این سند، آمده است: «تهدیدهای مستقیمی که امارات و اسرائیل با آن مواجه هستند، مشابه است و از یک منبع، ایران، نشأت می‌گیرد.

در ادامه سند متذکر می شود که ؛امضای توافق با امارات این امکان را فراهم می‌آورد که برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس به این ائتلاف بپیوندند به طوری که ائتلافی نظامی میان اسرائیل و این کشورها در مقابله با ایران ایجاد شود». در این سند همچنین به امکان توسعه همکاری‌های امنیتی مشترک و «فراهم کردن امنیت دریانوردی آمریکا در منطقه خلیج فارس اشاره شده است.

این توافق، آغاز یک تحول بزرگ‌تر در مناسبات میان اعراب و اسرائیل خواهد بود و احتمالا در آینده نزدیک شاهد عادی‌سازی مناسبات میان تل‌آویو و دیگر کشورهای عربی خواهیم بود.

این توافق می‌تواند به موقعیت ترامپ و شانس او در انتخابات کمک کند. ترامپ اینک می تواند نشان دهد معامله قرن پر سروصدای او کاملا بی نتیجه و بی فایده نبوده است.

توافق صلح امارات فرصتی جدی برای نتانیاهو فراهم نمود تا خود را نخست وزیر موفقی معرفی نموده که در ازای عدم اجرا و تعلیق طرح الحاق دستاورد بزرگی برای اسرائیل بدست آورده است.

گویی دوران تازه ای از روابط با اسرائیل در منطقه آغاز شده است که رابطه امارات و اسرائیل اولین آن است و به تدریج کشورهای دیگر منطقه به آن خواهند پیوست.

جالب است بدانید که روابط مخفی میان برخی کشورهای عربی ازجمله امارات با رژیم صهیونیستی حتی از دهه ۱۹۹۰ وجود داشته است. نشانه‌های متعددی وجود دارد.

عادی‌سازی روابط اعراب‌رژیم صهیونیستی در واقع سازگاری جهان عرب با اشغال‌گری و پذیرش امتیازات رژیم صهیونیستی در خصوص زمین و جمعیت است.

یکی از پیامدهای اصلی این توافق این است که مبنای صلح کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی را تغییر داد. تاکنون برخی کشورهای عربی بر مبنای «زمین در برابرصلح» با رژیم صهیونیستی توافق صلح را امضا کرده بودند، اما امارات معادله «صلح در برابر صلح» را جایگزین «زمین در برابر صلح» کرد.

امارات نخستین کشور عربی نیست که در خصوص عادی سازی روابط با اسرائیل به توافق می رسد بلکه پیش از این مصر در قالب پیمان کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸ و اردن نیز در قالب پیمان وادی عربه در سال ۱۹۹۴ با رژیم صهیونیستی صلح کردند.

در واقع، صلح مصر، صلح از روی «استیصال و ناامیدی» بود؛ اما امارات در شرایطی با رژیم صهیونیستی توافق صلح امضا کرده و در جهت ایجاد روابط رسمی دیپلماتیک گام بر می‌دارد که نه‌تنها «شکست پذیری» ارتش اسرائیل بلکه آسیب‌ها و ضعف‌های متعدد آن ثابت شده است.

واقعیت این است که روابط رسمی میان رژیم صهیونیستی و امارات از سال ها قبل وجود داشت و اکنون این روابط صرفاً علنی شده است.

واقعیت آن است که این خیانت علنی کشورهای عربی به آرمان ملت فلسطین است و با این توافق ، امارات از پشت به کشورهای اسلامی و آرمان‌های اسلامی خنجر می‌زند.

وقتی این اقدام امارات را در کنار سایر اقداماتش مثل حمایت از قطعنامه امریکا برای تداوم تحریم‌های تسلیحاتی علیه ایران یا کمک به داعش برای ایجاد ناآرامی و خسارت در عراق و سوریه یا موضعگیری‌های این کشور در خصوص یمن و مقابله با انصارالله را بررسی می‌کنیم؛ یا اینکه حمایت‌های این کشور را از اغتشاشگران داخل ایران و... کنار هم قرار می‌دهیم؛ متوجه این واقعیت روشن خواهیم شد که دولت امارات در حال بدل شدن به یک غده سرطانی از جنس رژیم صهیونیستی در منطقه است.

فاطمه کول - عضو انجمن اسلامی مستقل دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.