یادداشت دانشجویی |

یاقوت جاودانه تاریخ

رحلت شهادت‌ گونه حضرت رقيه(س) اندکي پس از واقعه خونين کربلا در سال شصت و يکم هجري رخ داد و رقيه سه چهار ساله توانست با چنين عمر کوتاهي از مرزهاي تاريخ عبور کرد و به جاودانگي رسيد.

کد خبر: ۸۷۱۱۷۹

دوشنبه - ۰۳ شهريور ۱۳۹۹ / August 24, 2020

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، حدیثه ترابیان؛ يکي از جلوه‌هاي رويداد بزرگ عاشورا تنوع سني شخصيت‌هاي آن مي‌باشد. رحلت شهادت‌ گونه حضرت رقيه(س) اندکي پس از واقعه خونين کربلا در سال شصت و يکم هجري رخ داد و رقيه سه چهار ساله توانست با چنين عمر کوتاهي، از مرزهاي تاريخ عبور کرد و به جاودانگي رسيد.

مصائب و شدائدي را که حضرت رقيه(س) از کربلا تا کوفه و از کوفه تا شام متحمل مي‌شود، آنچنان تلخ و دهشتناک است که وجدان هر انسان آزاده و صاحبدلي را مي‌آزارد و قلب و روح را متأثر و مجروح مي‌سازد.

رقيه(س) برهان بزرگی است بر حقانيت قيام امام حسين(ع) که تنها کسي مي‌تواند چنين به مبارزه و مقابله با ستم برخيزد که مقصدي الهي داشته باشد، و رقيه(س) برهانی است بر مظلوميت عترت پاک پيامبر(ص) و رسواکننده سياهکاراني که داعيه جانشيني رسول خدا(ص) را سر دادند. رقيه(س) فاتح شام و سفير بزرگ عاشورا در اين سرزمين است.

در کربلا رقيه(س) هر بار هنگام نماز، سجاده امام را مي‌گشود. ظهر عاشورا به عادت هميشگي منتظر پدر بود، ولي پس از مدتي، شمر وارد خيمه شد و رقيه (سلام الله علیها) را کنار سجاده پدر ديد که سراغ او را مي‌گرفت، آن ملعون نيز جواب اين سؤال را با سيلی محکمي که به صورت کوچک او نواخت، پاسخ گفت.

درشام خبر را به يزيد رساندند که رقیه بی تاب است، دستور داد سر بريده پدرش را برايش ببرند. رأس مطهر سيد الشهدا را در ميان طَبَق جاي داده، وارد خرابه كردند و مقابل اين دختر قرار دادند. سرپوش طبق را كنار زد، سر مطهر سيد الشهدا را ديد، سر را برداشت و درآغوش كشيد.

بر پيشاني و لبهاي پدر بوسه زد و آه و ناله اش بلند تر شد، گفت: پدر جان چه كسي صورت شما را به خونت رنگين كرد؟ پدر جان چه كسي رگهاي گردنت را بريده؟ پدر جان «مَن ذَالَّذي أَيتَمَني علي صِغَرِ سِنِّيِ» چه كسي مرا در كودكي يتيم كرد؟ پدر جان يتيم به چه كسي پناه ببرد تا بزرگ بشود؟ پدر جان كاش خاك را بالش زير سرم قرار مي دادم، ولي محاسنت را خضاب شده به خونت نمي ديدم.

نازدانه اباعبدلله آن قدر با سر پدرش صحبت نمود تا خاموش شد. همه خيال كردند به خواب رفته. وقتي به سراغ او آمدند، از دنيا رفته بود. شبانه غساله آوردند، او را غسل دادند و در همان خرابه مدفون نمودند.

حدیثه ترابیان - عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه الزهرا(س)

نتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.